Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Kliniki
Ile askorbin dziennie można dać dziecku
2 Zapobieganie
Przepisy z cebulą z przeziębienia i przekrwienie błony śluzowej nosa w leczeniu dorosłych i dzieci
3 Kliniki
Czy plastry musztardy są bezpieczne podczas ciąży?
Image
Główny // Zapobieganie

Proces pielęgnacji zapalenia płuc


Zapalenie płuc to choroba charakteryzująca się uszkodzeniem tkanki płucnej. Istnieje kilka rodzajów zapalenia płuc, ale wszystkie wymagają zintegrowanego podejścia do leczenia. Niezbędne leki i zabiegi fizjoterapeutyczne są przepisywane przez lekarza. Personel pielęgniarski monitoruje zalecenia lekarza i zapewnia pacjentowi najlepsze warunki do powrotu do zdrowia.

Przypadki wymagające interwencji personelu pielęgniarskiego

Najczęściej zapalenie płuc wymaga hospitalizacji pacjenta. Ale w niektórych przypadkach, gdy choroba jest łagodna, leczenie można przeprowadzić w domu. Następnie musisz regularnie odwiedzać pacjenta przez pielęgniarkę. Ta opcja jest dopuszczalna dla nastolatków i dorosłych. Oprócz wieku i ciężkości choroby ważne jest ogólne zdrowie i obecność chorób współistniejących. Leczenie pod nadzorem pielęgniarki jest wskazane w następujących przypadkach zapalenia płuc:

  • ogniskowa - jeśli opieki nie można zorganizować w domu lub u małych dzieci;
  • krupowy lub płatowy - zapalenie obejmuje cały płat płucny, podczas gdy pacjent jest w ciężkim stanie;
  • śródmiąższowe - zapalenie prowadzi do niewydolności oddechowej.

Etapy opieki pielęgniarskiej nad zapaleniem płuc

Proces pielęgnacji zapalenia płuc jest wykonywany etapami. To jedyny sposób, aby zapewnić jak najdokładniejszą opiekę nad zdrowiem pacjenta.

Historia bierze

Pierwszym etapem jest zebranie informacji o zapaleniu płuc pacjenta. Ustalone cechy choroby, czas jej trwania, leki, które zostały użyte do leczenia. Pielęgniarka przeprowadza badanie i wstępne badanie pacjenta: mierzy temperaturę ciała i ciśnienie, wykonuje uderzenia i osłuchanie układu oddechowego. Następujące objawy są alarmujące:

  • gorączka i dreszcze;
  • kaszel;
  • brązowa plwocina;
  • duszność, ból za mostkiem, kołatanie serca;
  • bladość skóry, niebieski trójkąt nosowo-wargowy;
  • letarg, utrata apetytu;
  • oddychanie jest płytkie i jęczy, mogą być wilgotne rzędy;
  • dodatkowe mięśnie biorą udział w ruchach oddechowych.

Do obowiązków siostry należy również zapisanie wyników poprzedniego badania: badanie krwi (ESR, liczba limfocytów) i zdjęcie rentgenowskie płuc (zwróć uwagę, która część jest dotknięta).

Ocena stanu

Na podstawie zebranych danych siostra ocenia stan pacjenta: identyfikuje problemy pacjenta i ich możliwe przyczyny. To determinuje jego dalsze działania. Zapalenie płuc może powodować następujące problemy u pacjenta:

  • zatrucie ciała - wyraża się gorączką, zawrotami głowy, osłabieniem, niestrawnością;
  • rozwój niewydolności oddechowej - tachykardia, duszność, ból w klatce piersiowej;
  • Zaburzenia neurologiczne - zaburzenia snu, lęk spowodowany czasową niepełnosprawnością i brak jasnego zrozumienia choroby.

Jeśli nie zwracasz wystarczającej uwagi na istniejące problemy, mogą one prowadzić do poważniejszych powikłań: ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej i oddechowej, przewlekłej postaci choroby.

Na podstawie wyników analizy pielęgniarka sporządza plan opieki nad pacjentem. Podczas manipulacji medycznych ocenia ich skuteczność i, jeśli to konieczne, koryguje plan leczenia.

Przygotowanie i wdrożenie planu leczenia

Na podstawie danych uzyskanych po pierwszych dwóch etapach siostra sporządza szczegółowy plan interwencji. Jego ogólnym celem jest poprawa stanu pacjenta i zapobieganie powstawaniu komplikacji. Konkretne cele zależą od problemów pacjenta. Może to być:

  • ulga z duszności, ból w klatce piersiowej;
  • normalizacja temperatury ciała;
  • wyzwaniem produktywnego kaszlu.

Dla każdego elementu planu wskazane są metody jego realizacji i ramy czasowe osiągnięć. Pielęgniarka ocenia stan pacjenta w czasie. Monitoruje zewnętrzne objawy choroby, wyniki badań, charakter przebiegu zapalenia płuc. W razie potrzeby pielęgniarka skupia uwagę lekarza prowadzącego na zmianach stanu zdrowia pacjenta.

Ocena skuteczności terapii

Jeśli leczenie zostanie wybrane prawidłowo, a siostra zapewni odpowiednią opiekę pacjentowi, powrót do zdrowia następuje po 2 tygodniach. Jeśli tak się nie stanie, wymagana jest regulacja planu leczenia zapalenia płuc. Leki są wybierane przez lekarza, a pielęgniarka może tylko zmienić dietę i aktywność pacjenta.

Po wypisie osoba powinna być obserwowana przez terapeutę w miejscu zamieszkania, aby uniknąć nawrotu choroby. Odzyskiwanie ciała po zapaleniu płuc następuje w ciągu roku. W szpitalu pielęgniarka wyjaśnia pacjentowi, że po wypisie potrzebuje dobrego odżywiania, umiarkowanej aktywności fizycznej, odmowy złych nawyków i przestrzegania zasad pracy i odpoczynku. Jeśli dziecko zachorowało na zapalenie płuc, rodzice i miejscowy pediatra powinni zadbać o cechy jego powrotu do zdrowia po chorobie.

Główne obowiązki personelu pielęgniarskiego w zakresie zapalenia płuc

Siostra jest odpowiedzialna za monitorowanie schematu dziennego pacjenta, jego higieny, leków, wykonywania procedur fizjoterapii, zmiany stanu podczas leczenia i aktywnego odwiedzania pacjenta przez lekarza.

Siostra zapewnia, że ​​pacjent jest w sprzyjających warunkach. Sala szpitalna powinna być regularnie wentylowana. Konieczne jest, aby powietrze było ciepłe, ale wilgotne i świeże. Pacjenci z zapaleniem płuc powinni obserwować odpoczynek w łóżku. Pielęgniarka powinna nauczyć pacjenta rozluźnienia mięśni i rozluźnienia. Jeśli dana osoba jest w ciężkim stanie i nie może samodzielnie zmienić pozycji ciała, to jest to odpowiedzialność personelu medycznego. U pacjentów z zapaleniem płuc głowa powinna być w stanie podwyższonym. Pielęgniarka osiąga to, regulując łóżko lub umieszczając poduszki.

Opieka pielęgniarska obejmuje zapewnienie higieny pacjenta. Każdego dnia siostra jest myta ciepłą wodą i myje się po toalecie. Utrzymuje również pościel i ubrania pacjenta w czystości. Aby pacjent nie miał zapalenia w jamie ustnej, jest on przetwarzany za pomocą słabego roztworu sody. Z pojawieniem się opryszczkowych wykwitów na ustach lub w nosie, należy stosować maść cynkową.

Procedury medyczne wykonywane przez siostrę z zapaleniem płuc obejmują:

  1. Wstrzykiwanie, infuzja.
  2. Działania na gorączkę - pocieranie zimną wodą, obfity ciepły napój, chłodne powietrze w pokoju.
  3. Drenaż postawy w przypadkach, gdy plwocina nie porusza się dobrze.
  4. Oczyszczanie ust pacjenta z plwociny, jeśli nie może tego zrobić samodzielnie.
  5. Ustawianie lewatywy na zaparcia, łączenie z pisuarem.
  6. Wykonywanie czynności rozpraszających zgodnie z zaleceniami lekarza: tynki musztardowe, banki, okłady.

Ponadto pielęgniarka zapewnia, że ​​pacjent przyjmuje leki przepisane przez lekarza: antybiotyki, środki mukolityczne, leki przeciwgorączkowe, przeciwzapalne i inne. W przypadku nieprawidłowości układu sercowo-naczyniowego możliwe są wstrzyknięcia glikozydów nasercowych i glikokortykosteroidów.

W celu wyzdrowienia pacjent musi przestrzegać diety. Siostra zapewnia, że ​​pacjent pije wystarczającą ilość płynu - do 3 litrów dziennie. Może to być czysta woda, naturalny sok, sok, herbata z cytryną, bulionowe biodra. Musisz jeść często, ale stopniowo. Preferowane są bulion, gotowane mięso z kurczaka, ryby, warzywa, produkty mleczne. Jeśli pacjent nie ma apetytu, ilość pokarmu można zmniejszyć, zwiększając objętość płynu.

Ważnym miejscem w leczeniu zapalenia płuc jest gimnastyka oddechowa. Siostra uczy pacjenta specjalnych ćwiczeń i kontroluje ich realizację. Gimnastyka powinna być ćwiczona dwa razy dziennie. Gdy pacjent odzyskuje siły, zwiększa aktywność fizyczną: ćwiczenia i ćwiczenia fizyczne.

Pomoc pielęgniarska jest niezbędna dla pacjentów obłożnie chorych. Ale pacjenci, którzy są w stanie zadbać o siebie, wymagają opieki personelu pielęgniarskiego. Pod nadzorem lekarzy choroba jest znacznie szybsza i łatwiejsza.

Znaczenie opieki pielęgniarskiej dla zapalenia płuc

Zapalenie płuc jest niebezpieczną chorobą zakaźną, która atakuje płuca. Ta choroba jest niebezpieczna dla jej nieprzewidywalnego przebiegu, z zapaleniem płuc, wysoką śmiertelnością. Dlatego tak ważne jest spełnienie wszystkich wymagań lekarza, przestrzeganie wszystkich terminów i przyjmowanie leków na czas. Jeśli lekarz prowadzący zaleci leczenie, pielęgniarka monitoruje jego wdrożenie. Tak więc proces pielęgnacji zapalenia płuc ma na celu opiekę nad pacjentem, monitorowanie jego samopoczucia.

Ogólne informacje

Zapalenie płuc jest szczególnie niebezpieczne dla osób starszych. Ich osłabione ciało jest narażone na silny atak bakterii, co prowadzi do wysokiego ryzyka powikłań i śmierci. Opieka pielęgniarska nad zapaleniem płuc pozwala na zauważenie zmian w stanie pacjenta i podjęcie niezbędnych działań.

Obsługa procesu pielęgniarskiego jest dziś świadczona w wielu instytucjach medycznych. Można go zamówić zarówno w prywatnych klinikach, jak iw wielu szpitalach publicznych. Światowa Organizacja Zdrowia przytacza dane, które dowodzą potrzeby opieki pielęgniarskiej. Według statystyk, jeśli pielęgniarka stale obserwuje pacjenta, ryzyko powikłań zmniejsza się o 75%.

Pielęgniarka kontroluje:

  • Harmonogram podawania leków
  • Harmonogram fizjoterapii
  • Dieta i dieta pacjenta
  • Aktywność fizyczna pacjenta

Jeśli pacjent zachoruje, będzie mogła podjąć odpowiednie środki lub po prostu zgłosić pogorszenie stanu zdrowia lekarzowi na czas. Oczywiście nie każdy pacjent potrzebuje organizacji procesu pielęgniarskiego.

Kto tego potrzebuje?

Zapalenie płuc uważa się za niebezpieczną chorobę, którą należy leczyć w szpitalu. Jednak Zdarzają się przypadki, gdy lekarz zezwala na leczenie ambulatoryjne. Zatrudnienie pielęgniarki, która będzie opiekować się pacjentami z zapaleniem płuc, jest możliwe w obu przypadkach. Pytanie o wykonalność tego wydarzenia.

Niezbędny jest stały nadzór pielęgniarki z zapaleniem płuc w przypadku następujących problemów priorytetowych:

  • Wiek do trzech lat. Szczególnie niebezpieczne jest zapalenie płuc u niemowląt, ponieważ ich odporność nie została jeszcze ustalona, ​​a wszystkie narządy i tkanki mają niewielką objętość. Nawet niewielkie uszkodzenie płuc może szybko przerodzić się w poważny problem.
  • Starość Starzy ludzie często nie są w stanie zapewnić właściwej opieki na własną rękę. Muszą być kontrolowani nie mniej niż dzieci. Ponadto w starszym wieku zwykle występuje wiele innych chorób przewlekłych, które komplikują proces leczenia. Pielęgniarka jest w stanie zapewnić pacjentowi właściwą opiekę.
  • Występowanie powikłań. Pacjenci nie zawsze są świadomi pogorszenia. Ponadto niektóre powikłania charakteryzują się zamazanymi objawami, co komplikuje ich diagnozę. Pielęgniarka będzie w stanie ocenić stopień zagrożenia na czas i udzielić pierwszej pomocy.
  • Brak właściwej opieki w domu. Przykładem mogą być pacjenci, którzy nie są w stanie samodzielnie sami służyć. opieka pielęgniarska w tym przypadku jest jedynym wyjściem.
  • Choroby współistniejące. Często zapalenie płuc występuje podczas leczenia onkologii lub innych poważnych chorób. Organizacja procesu pielęgniarskiego zmniejsza ryzyko śmierci.

Jeśli chodzi o formę zapalenia płuc, w przypadku niektórych rodzajów opieki pielęgniarskiej jest po prostu konieczne. Obejmują one:

  1. Ogniskowe zapalenie płuc i oskrzelowe zapalenie płuc wymaga obowiązkowej opieki pielęgniarskiej. Jest to szczególnie niebezpieczne u dzieci ze względu na możliwość szybkiego rozprzestrzeniania się infekcji.
  2. Krupowe zapalenie płuc. W takim przypadku dotyczy to obu płuc, co jest niezwykle niebezpieczne dla pacjenta. Opieka pielęgniarska może leczyć pleuropneumonię za pomocą krupiastego zapalenia płuc i zmniejszyć ryzyko powikłań.
  3. Śródmiąższowe zapalenie płuc. Związane z niewydolnością oddechową, która rozwija się na tle choroby.

Aby skutecznie leczyć którąkolwiek z tych postaci zapalenia płuc, ważne jest ścisłe przestrzeganie harmonogramu leczenia i procedur zalecanych przez lekarza. To kontrola zgodności z reżimem recepty, jak również stan pacjenta zapewnia proces pielęgnacji.

Wszystko o planie opieki

Opracowywany jest plan leczenia zapalenia płuc, aby uniknąć potencjalnych problemów. Głównym celem pielęgniarki jest zapewnienie pacjentowi takiego harmonogramu w celu zmniejszenia ryzyka powikłań i przyspieszenia powrotu do zdrowia. Tak więc działania pielęgniarki mają na celu spełnienie następujących czynności:

  • Wymagany odpoczynek w łóżku, monitorowanie pozycji pacjenta w łóżku
  • Stała ocena stanu pacjenta
  • Mleko i dieta warzywna
  • W razie potrzeby leczenie objawowe
  • Kontrola płynów
  • Kontrola wizyt pacjentów przez odpowiednio wykwalifikowany personel medyczny
  • Interwencja w krytycznej sytuacji
  • Monitorowanie realizacji wszystkich wizyt lekarskich

Opieka pielęgniarska nad zapaleniem płuc może być konieczna zarówno u dzieci, jak iu dorosłych. Jest to szczególnie ważne dla niemowląt i osób starszych.

Etapy procesu pielęgniarstwa

Opieka pielęgniarska jest realizowana w kilku etapach, z których każdy wyraźnie następuje jeden po drugim.

Etap 1 Badanie pacjenta

W momencie poznania pacjenta z przydzieloną mu pielęgniarką zbiera wywiad. Na tym etapie dochodzi do nawiązania kontaktu, pielęgniarka słucha skarg. Gdy zapalenie płuc skarży się na duszność i ból, ogólne osłabienie i złe samopoczucie. Następnie określ czas wystąpienia choroby i proces jej przebiegu. Podczas rozmowy pielęgniarka ocenia stan zewnętrzny osoby, mierzy temperaturę ciała, ciśnienie krwi i tętno. Pomimo możliwego poważnego stanu pacjenta wszystkie te dane pomogą w dalszej realizacji procesu pielęgniarskiego.

Etap 2 Ocena problemów pacjenta

Zgodnie z uzyskanymi danymi główne problemy pacjenta zostały wyjaśnione. Na przykład ciężka duszność może świadczyć o tym, że znaczna część płuc nie jest zaangażowana w proces oddechowy. Jeśli podczas oddychania wystąpi ból w klatce piersiowej, wówczas opłucna jest zapalona, ​​suchy, bolesny kaszel wskazuje na zapalenie opłucnej. Wszystkie objawy są oceniane w ten sam sposób.

Etap 3 Plan leczenia

Na tym etapie jest to sekwencyjny algorytm leczenia pacjenta. Plan obejmuje każdy objaw. Każde działanie terapeutyczne ma jasny cel. Plan leczenia może wyglądać mniej więcej tak:

  1. Wolność od gorączki i obniżenie temperatury ciała
  2. Przejście suchego kaszlu na mokro przez kilka dni
  3. Walcz z dusznością w ciągu 2-3 dni
  4. Neutralizacja bólu w klatce piersiowej w ciągu kilku godzin

Do każdego wydarzenia dodaje się metodę jego realizacji, a mianowicie dobierane są odpowiednie leki. Lekarz przepisuje leki i procedury, które pomogą pacjentowi pozbyć się nieprzyjemnych objawów.

4 etap. Realizacja planu leczenia

Zgodnie z wcześniej opracowanym schematem pielęgniarka dokładnie monitoruje realizację planu leczenia. Na tym samym etapie opieki pielęgniarskiej zapewnia się kontrolę nad rozwojem zapalenia płuc. Pielęgniarka regularnie rejestruje podstawowe parametry i wyniki badań, monitoruje stan pacjenta. Zgłasza wszystkie swoje obserwacje lekarzowi prowadzącemu.

Etap 5 Analiza skuteczności leczenia

Zazwyczaj, organizując proces pielęgniarski, zapalenie płuc leczy się w ciągu dwóch tygodni. Jeśli opieka pielęgniarska jest właściwie zorganizowana i nie ma poprawy, konieczne jest dostosowanie planu leczenia, które zostało opracowane na trzecim etapie. Jednocześnie pielęgniarka nie może samodzielnie przepisywać leków lub anulować żadnego rodzaju terapii, może jedynie zmienić dietę lub dzienną dawkę.

Na podstawie wyników można napisać ostatnią pracę kwalifikacyjną WRC na temat opieki pielęgniarskiej nad zapaleniem płuc.

Algorytm opieki nad dzieckiem

Dla dzieci, zwłaszcza niemowląt, zapalenie płuc jest szczególnie niebezpieczne. Rola pielęgniarki w opiece nad młodymi pacjentami z zapaleniem płuc jest trudna do przecenienia: jej główne obowiązki koncentrują się na opiece nad pacjentem i przyciągnięciu do niego uwagi personelu. Oprócz wszystkich opisanych wcześniej obowiązków, w przypadku dzieci pielęgniarka pełni również kilka innych funkcji:

  • Trening w prawidłowym oddychaniu, który będzie najmniej bolesny dla dziecka
  • Praktyczne i teoretyczne lekcje z rodzicami dziecka. Obejmuje to na przykład szkolenie techniki masażu klatki piersiowej metodą wibracji, algorytm owijania musztardą i opis innych zabiegów.
  • Konsultacja rodziców po wyzdrowieniu dziecka i wypisaniu go ze szpitala

Pielęgniarka jest zobowiązana do konsultacji w sprawie zapobiegania zapaleniu płuc, zwłaszcza jeśli dziecko ma predyspozycje do przewlekłego zapalenia płuc. Zatem celem interwencji pielęgniarskich w przypadku zapalenia płuc jest rozwiązanie problemów pacjenta zgodnie z planem leczenia.

Cechy procedur opieki domowej i rehabilitacji

Organizacja opieki pielęgniarskiej nad leczeniem ambulatoryjnym zapalenia płuc ma swoje własne cechy. W tym przypadku obowiązkiem pielęgniarki jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, utrzymywanie planu leczenia, w którym odnotowywane są wszystkie zmiany, zarówno na lepsze, jak i na gorsze.

W domu pielęgniarka jest ograniczona w swoich działaniach. Na przykład, może podać lek doustnie, wstrzyknąć domięśniowo. Ale zastrzyki dożylne i wkraplacze w domu są zabronione. Wynika to ze sterylności warunków opieki medycznej, a także ryzyka infekcji. Jeśli infekcja dostanie się do krwioobiegu, może dojść do posocznicy. A przy ustawianiu kroplomierza może występować zator powietrzny. Zarówno to, jak i inne mogą doprowadzić do śmiertelnego wyniku.

Po pomyślnym leczeniu konieczne jest obserwowanie go przez długi czas. Lekarz przepisuje również szereg procedur mających na celu przywrócenie ciała po ciężkiej chorobie. W tym przypadku rola opieki pielęgniarskiej ogranicza się do wdrożenia środków fizjoterapii, a mianowicie:

  • Prowadzenie inhalacji hydroalkalicznych
  • Prowadzenie leków inhalacyjnych
  • Elektroforeza

Nawet przy dobrze przepisanym planie leczenia wyzdrowienie z ciężkich postaci zapalenia płuc jest niezwykle trudne do osiągnięcia bez opieki pielęgniarskiej. Idealnie, leczenie powinno odbywać się w szpitalu i pod ścisłym nadzorem specjalistów.

Proces pielęgnacji zapalenia płuc

Ogólna charakterystyka ostrego zapalenia płuc. Analiza przyczyn, prezentacji klinicznej, leczenia i zapobiegania krupiastemu zapaleniu płuc. Przyczyny, prezentacja kliniczna, leczenie i zapobieganie ogniskowemu zapaleniu płuc. Charakterystyka etapów procesu pielęgnacji w zapaleniu płuc.

Wysyłanie dobrej pracy w bazie wiedzy jest proste. Użyj poniższego formularza.

Studenci, doktoranci, młodzi naukowcy, którzy wykorzystują bazę wiedzy w swoich badaniach i pracy, będą ci bardzo wdzięczni.

Wysłany dalej http://www.allbest.ru/

Oddział AmIZhT - FEGUPS w Svobodny

Wydziałowy SPO - Szkoła Medyczna

Wydział Studiów Zaawansowanych

Cykl: „Pielęgniarstwo w terapii”

Oddział AmIZhT - FEGUPS w Svobodny

Wydziałowa SPO - Szkoła Medyczna Svobodnenskoe

Wydział Studiów Zaawansowanych

Recenzja kreatywna

___________________________________________________________

__________________________________________________________

Zakres prac: wydrukowane arkusze ogółem _________________________

Ujawnienie tematu ____________________________________________

Wykorzystanie danych literaturowych _________________________

__________________________________________________________

__________________________________________________________

Ogólny wniosek dotyczący pracy: _________________________________

__________________________________________________________

__________________________________________________________

__________________________________________________________

Zalecenia: ________________________________________________

_________________________________________________________

Imię i nazwisko recenzenta: ______________________________________________

__________________________________________________________

Stanowisko: _______________________________________________

Ocena: ___________________________________________________

1. Krupowe zapalenie płuc: przyczyny, obraz kliniczny, leczenie i zapobieganie

2. Ogniskowe zapalenie płuc: przyczyny, prezentacja kliniczna, leczenie i zapobieganie

3. Proces pielęgnacji zapalenia płuc

Zapalenie płuc jest ostrym zapaleniem płuc, które występuje niezależnie lub jako powikłanie innych chorób, łącząc grupę zapalnych (często zakaźnych) procesów o różnej etiologii i patogenezie, zlokalizowanych w oskrzelikach, pęcherzykach i rozprzestrzeniających się do tkanki śródmiąższowej z udziałem układu naczyniowego płuc.

Ostre zapalenie płuc zajmuje znaczące miejsce wśród wszystkich chorób narządów wewnętrznych. Częstość występowania zapalenia płuc zależy od pory roku: jego częstotliwość wzrasta w styczniu - marcu i spada w kwietniu - październiku. Zachorowalność wzrasta również podczas wybuchów grypy i sezonowych zakażeń wirusowych układu oddechowego. Mężczyźni częściej chorują; u dzieci i na starość zapalenie płuc jest szczególnie trudne.

W rozwoju zapalenia płuc główną rolę odgrywa infekcja: bakteryjna, wirusowa, rzadziej grzybowa. W zależności od częstości tego procesu, rozróżnia się zapalenie płuc, uszkodzenie, które jest płatowe lub zapalenie płuc, i uderzający ograniczony obszar (zrazik), jest ogniskowy lub zapalenie oskrzeli. Ogniska zapalenia mogą być pojedyncze lub wielokrotne; być może ich połączenie (drenujące zapalenie płuc); mogą być zlokalizowane jednocześnie iw różnych częściach obu płuc, głównie w dolnych sekcjach.

1. Krupowe zapalenie płuc: przyczyny, obraz kliniczny, leczenie i zapobieganie

Krupowe zapalenie płuc jest ostrym procesem zapalnym, który wpływa na cały płat płuc lub dużą jego część; charakteryzuje się pewnymi cyklicznymi zmianami patologicznymi i fazowym przebiegiem klinicznym.

Ostatnio zapalenie płuc w typowej postaci jest rzadkie, ale nadal ma przebieg kliniczny.

Czynnikiem sprawczym jest najczęściej określony pneumokok (Frenkel - Vekselbaum), rzadziej inna flora bakteryjna: różdżka Friedlandera, paciorkowce, gronkowce itp.

Najczęściej zrazikowe zapalenie płuc cierpi na osłabione osoby narażone na różnego rodzaju szkodliwe skutki. Niewydolność serca z upośledzonym krążeniem krwi w małym kręgu, ostre i przewlekłe choroby górnych dróg oddechowych, beri-beri itp., Są czynnikami przyczyniającymi się do jego rozwoju. Jako predysponujące momenty o dużym znaczeniu są gwałtowne wahania temperatury otoczenia, hipotermia.

Typowy obraz zapalenia płata lobarnego charakteryzuje się ostrym początkiem: wspaniały chłód, silny ból głowy, wzrost temperatury ciała do 39–40 ° C. Już podczas chłodu lub krótko po nim ból w klatce piersiowej, nasilony przez wdychanie i kaszel, zaczyna przeszkadzać. Zazwyczaj, ale nie zawsze, taki ból jest zlokalizowany w dolnych sekcjach. Należy szczególnie pamiętać, że ból nie zawsze odpowiada procesowi lokalizacji. Czasami z zapaleniem płuc o niższym płacie ból występuje w jamie brzusznej, symulując ostre zapalenie wyrostka robaczkowego, atak kamicy żółciowej lub kolki nerkowej. Łączy się wczesna duszność. Kaszel na początku jest suchy, a po 1-2 dniach pojawia się krwawa („zardzewiała”) plwocina.

Podczas ogólnej kontroli na tym etapie - na etapie początku choroby - występuje przekrwienie policzków (rumieniec), wyraźniejsze po dotkniętej stronie; dość często na ustach i skrzydłach nosa można zauważyć wysypki - opryszczka. Podczas oddychania występuje opóźnienie w dotkniętej połowie klatki piersiowej, słychać osłabione pęcherzykowe oddychanie i tak zwany początkowy trzeszczenie. Dźwięk perkusji nad dotkniętym płatem ma barwę bębenkową, ponieważ pęcherzyki zawierają zarówno powietrze, jak i ciecz.

W drugim etapie, etapie rozwoju choroby, pęcherzyki wypełnia się wysiękiem i skoagulowaną fibryną, w wyniku czego płuco staje się gęstsze. Od tego momentu wzrasta przytępienie dotkniętej chorobą części płuc, a podczas osłuchiwania dochodzi do oddychania oskrzelowego. Ogólny stan pacjenta jest ciężki, co tłumaczy się nie tylko wielkością części płuc odłączonej od oddechu, ale także wyraźnymi zjawiskami zatrucia. Obserwowane szybkie, płytkie oddychanie (do 30-40 na minutę), bicie serca (100-200 na minutę), ciśnienie krwi może się zmniejszyć. Apetyt pacjenta zmniejsza się lub znika z powodu wysokiej temperatury ciała i ogólnego ciężkiego stanu. Język jest suchy i pokryty szarym kwiatem. Jelito funkcjonuje leniwie, zwykle zaparcia.

System nerwowy cierpi: sen jest zaburzony, w ciężkich przypadkach mogą wystąpić omamy i urojenia, zwłaszcza u osób z alkoholizmem. Pacjent doświadcza strachu, pragnienia gdzieś ucieczki, może wyskoczyć przez okno. Pracownicy dyżurni powinni uważnie monitorować takich pacjentów.

Po kryzysie stan pacjenta poprawia się, zaczyna szybko się regenerować. Rozpoczyna się końcowy etap przepływu lobarnego zapalenia płuc - etap rozdzielczości. Ilość plwociny wzrasta. Wysięk jest rozcieńczony, powietrze zaczyna ponownie przenikać do pęcherzyków, w wyniku czego zmniejsza się tępość dźwięku perkusyjnego, pojawia się zabarwienie bębenkowe. Oddech oskrzelowy słabnie, trzeszczenie zaczyna być ponownie słyszane. Jeśli opłucna jest zaangażowana w ten proces (u 1/4 pacjentów), słychać hałas tarcia opłucnej. Zapalenie opłucnej z płatowym zapaleniem płuc leczonym antybiotykami jest łatwiejsze, nie prowadzi do procesów ropnych. Powikłania zapalenia płata lobarskiego są obecnie rzadko obserwowane, chociaż nie wyklucza się rozwoju zapalenia mięśnia sercowego, ogniskowego zapalenia nerek i zapalenia opon mózgowych w ciężkim przebiegu choroby.

Ta sama ocena jest obserwowana w zmianach radiograficznych w płucach: po pierwsze, wzmocnienie wzorca płucnego, następnie pojawienie się ciemnych ognisk, które łączą się, a powstały cień zazwyczaj odpowiada płatowi płucnemu. Przywrócenie normalnej przezroczystości płuc następuje stopniowo i trwa do 2-3 tygodni.

Pacjenci z zapaleniem płata lobarnego powinni być hospitalizowani. Przypisz ścisły odpoczynek w łóżku. Pomieszczenie, w którym znajduje się pacjent, powinno być wentylowane i być ciepłe. Pacjentowi pokazano oszczędną dietę z wystarczającą ilością witamin. Żywność powinna być półpłynna, odżywcza. W pierwszych dniach choroby, kiedy zapewniony jest ścisły nadzór nad personelem dyżurnym dla pacjenta, jest on karmiony. Nakarm pacjenta potrzebą nieco częściej niż zwykle. Pij dużo napojów: sok żurawinowy, soki owocowe, herbata z cytryną, woda mineralna.

Od pierwszych godzin choroby pacjent otrzymuje antybiotykoterapię antybiotykami lub sulfonamidami; przepisać środki naczyniowe: kofeinę, kamforę; w niewydolności serca - strofantyna, preparaty naparstnicy.

Z antybiotyków przede wszystkim wskazano benzylopenicylinę. Lek podaje się domięśniowo w dawce dobowej 2 000 000–3 000 000 IU w 4-6 dawkach. Skuteczne są półsyntetyczne penicyliny: ampicylina, oksacylina, ampioks; z nietolerancją penicyliny - leki z grupy cefalosporyn (kefzol, ceporin, itp., 2 g dziennie w 2 dawkach podzielonych).

Z leków sulfonamidowych lepiej przepisać środki przedłużone (sulfadimetoksyna) lub kombinowane (Biseptol). Spadek temperatury ciała do normy nie jest powodem do anulowania terapii antybiotykowej. Wymagana jest kontrola radiologiczna.

Terapia tlenowa ma pozytywny wpływ dzięki specjalnej masce, namiotowi tlenowemu. Spośród leków objawowych, kodeina jest stosowana do silnego kaszlu na początku choroby, a leki wykrztuśne (termopsja, ipecacuan, obfite picie zasadowe itp.) Podczas ustępowania zapalenia płuc. Dobrze działają tynki i słoiki gorczycy. Aby uniknąć podrażnień po puszkach i tynkach musztardowych, należy wytrzeć skórę do sucha i wykonać lekki masaż.

Konieczne jest ciągłe monitorowanie pacjenta w pierwszych dwóch okresach choroby. Aby zapobiec uszkodzeniu jamy ustnej, dziąsła, błony śluzowe podniebienia, policzków i języka należy czyścić 2% roztworem wodorowęglanu sodu lub słabym roztworem nadmanganianu potasu. Kiedy pojawia się w kącikach ust, na skrzydłach nosa erupcji opryszczkowych, obszary te należy posmarować maścią cynkową. Ważne jest monitorowanie aktywności jelita; z zaparciami zastosuj lewatywę oczyszczającą. Od momentu spadku temperatury ciała pacjent powinien uprawiać gimnastykę oddechową. W pierwszych dniach swojego działania metodolog zajmuje się pacjentem na oddziale. Właściwe leczenie prowadzi do całkowitego wyzdrowienia. W przypadku późnego leczenia i nieprzestrzegania zaleceń przez pacjenta, może rozwinąć się ropień płuc.

Środki profilaktyczne obejmują stwardnienie ciała, racjonalną kulturę fizyczną. Należy unikać przechłodzenia, obserwować higienę pracy, szczególnie w przedsiębiorstwach przemysłu stalowego i chemicznego. Nadzór kliniczny nad pacjentami odbywa się w ciągu roku.

2. Ogniskowe zapalenie płuc: przyczyny, prezentacja kliniczna, leczenie i zapobieganie

Termin „ogniskowe zapalenie płuc” jednoczy formy zapalenia płuc o różnym pochodzeniu i objawach klinicznych, których cechą charakterystyczną jest zaangażowanie w proces zapalny pewnych części płuc w obrębie segmentu, płatka lub acini. Bardzo często ogniskowe zapalenie płuc zaczyna się od porażenia oskrzeli, co umożliwiło nazwanie go oskrzelowym zapaleniem płuc.

Ogniskowe zapalenie płuc może występować jako niezależna choroba (pierwotne zapalenie płuc) lub rozwijać się na tle różnych procesów patologicznych (wtórne zapalenie płuc). Obecnie częściej niż krupy.

Jako czynnik sprawczy oskrzeli może być najbardziej zróżnicowana flora bakteryjna. W stosunkowo dużym odsetku przypadków ostre ogniskowe zapalenie płuc jest wywoływane przez wirusy (zapalenie płuc z grypą, ornitozę). Często przyczyną zapalenia płuc jest połączenie wirusów i bakterii. Rosnące znaczenie w występowaniu ogniskowego zapalenia płuc nabierają mykoplazmy (środki filtrujące, które nie są związane z bakteriami lub wirusami) i grzyby (Candida, Aspergella itp.).

W ostatnich latach Legionella została wyizolowana jako czynnik wywołujący zapalenie płuc w tak zwanej chorobie legionistów; przyczyną śmierci pacjentów z AIDS jest najczęściej zapalenie płuc wywołane przez najprostsze - pneumocysty.

Ogniskowe zapalenie płuc występuje częściej u osób cierpiących na inne ostre lub przewlekłe choroby, w tym nowotwory i cukrzycę, u pacjentów, którzy przeszli operację, uraz. Ze względu na przedłużone wymuszone położenie pacjenta na plecach (w przypadku złamań kończyn dolnych, zawału mięśnia sercowego, udaru), hipostatyczne (zastoinowe) zapalenie płuc może rozwinąć się w wyniku upośledzenia wentylacji i przekrwienia.

Często na tle przewlekłych chorób płuc (przewlekłe zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli itp.) Występuje ogniskowe zapalenie płuc. Znaczącą rolę odgrywa blokada przez śluzowe lub ropne korki małych oskrzeli, po której następuje rozwój niedodmy w tkance płucnej, co prowadzi do ogniskowego zapalenia płuc.

Często ogniskowe zapalenie płuc poprzedzone jest stanem nieżytowym górnych dróg oddechowych: zakażenie, które rozprzestrzenia się na odcinki dolnych dróg oddechowych prowadzi do zapalenia oskrzeli.

Początek choroby nie może zostać ustalony. W typowych przypadkach, zwłaszcza u młodych ludzi, choroba zaczyna się ostro: temperatura ciała wzrasta do 38–38,5 ° C, pojawia się lub zwiększa kaszel z niewielką ilością plwociny; możliwe duszności. Gorączka jest zazwyczaj krótkotrwała (2-4 dni), ma zły charakter.

Dane z badania fizykalnego klatki piersiowej zależą od lokalizacji ogniska. Z centralnym położeniem paleniska lub małych ognisk położonych obwodowo, nie obserwuje się żadnych znaczących zmian w drganiu głosu i skracaniu dźwięku perkusyjnego. Jeśli zmiana zlokalizowana jest powierzchownie, w odpowiadającej części klatki piersiowej słychać bardziej sztywne oddychanie i wilgotne, cienkie bąbelkowe świsty. W przypadku towarzyszącego zapalenia oskrzeli słychać suche rzęski. Zmiany w innych narządach są zwykle nieobecne. We krwi zwykle obserwuje się umiarkowaną leukocytozę z przesunięciem kłutym, czasem (szczególnie w przypadku zakażenia wirusowego) obserwuje się leukopenię.

Zdjęcie rentgenowskie ogniskowego zapalenia płuc może być zróżnicowane. Z reguły istnieją wyraźne ogniska zaciemnienia (rys. 15), często wielokrotne. Przy ograniczonym niewielkim ogniskowym zapaleniu płuc mogą nie wystąpić wyraźne zmiany; odnotowuje się jedynie zmianę wzorca płucnego.

Przebieg ogniskowego zapalenia płuc i jego wyniki są bardzo zróżnicowane i zależą od wielu warunków, wśród których istotna jest natura patogenu, a także dla wtórnego zapalenia płuc, natury choroby, przeciwko której się rozwija. Ogniskowe zapalenie płuc zwykle przebiega dłużej i ospale niż krupowy. W ostatnich latach szczególnie często przedłużający się przebieg ostrego zapalenia płuc. W zapaleniu płuc wywołanym przez gronkowce, rozwój takich powikłań, jak tworzenie ropnia, jest możliwy.

W leczeniu ogniskowego zapalenia płuc należy przestrzegać tych samych zasad, jak w leczeniu krupiastego zapalenia płuc. Wybór patogenu i określenie wrażliwości na niego szerokiej gamy antybiotyków odgrywają większą rolę niż przy krupowym zapaleniu płuc w wyborze terapii antybiotykowej. W związku z zapaleniem płuc wywołanym przez mykoplazmy skuteczna jest erytromycyna lub tetracyklina. Zapalenie płuc w chorobie legionistów można leczyć erytromycyną lub ryfampicyną.

Przede wszystkim potrzebujemy zapobiegania grypie, zapaleniu oskrzeli; prowadzenie działań, które zwiększają ogólną odporność organizmu. Zapobieganie hipostatycznemu zapaleniu płuc to ostrożna opieka nad pacjentami cierpiącymi na poważne choroby terapeutyczne i chirurgiczne w pozycji biernej.

3. Proces pielęgnacji zapalenia płuc

Proces pielęgnacji jest jedną z podstawowych i integralnych koncepcji nowoczesnych modeli pielęgniarskich.

Proces pielęgniarski obejmuje omawianie z pacjentem i / lub jego krewnymi wszystkich możliwych problemów (pacjent nawet nie podejrzewa, że ​​niektóre z nich istnieją), pomoc w ich rozwiązaniu w ramach kompetencji pielęgniarskiej.

Proces pielęgniarski składa się z 5 etapów:

egzamin pielęgniarski (zbieranie informacji o pacjencie);

diagnostyka pielęgniarska (identyfikacja potrzeb);

wyznaczanie celów i planowanie opieki;

wdrożenie planu opieki;

ocena i korekta opieki, jeśli to konieczne.

Ocena stanu ogólnego i funkcji życiowych: świadomość, oddychanie (tachypnea), krążenie krwi.

Ocena wizualna może ujawnić:

- bladość skóry;

- opóźnienie dotkniętej klatki piersiowej w akcie oddychania.

Badanie pulsu, osłuchiwanie serca, liczenie częstości akcji serca (tachykardia).

Pomiar ciśnienia krwi (może wystąpić niedociśnienie).

Badanie płuc może ujawnić:

- skrócenie (stępienie) dźwięku perkusji w dotkniętym obszarze płuc;

- zwiększone oskrzela i drżenie głosu;

- osłuchiwanie - osłabienie oddechu na ograniczonym obszarze, miejscowe słuchanie oddechu oskrzelowego, delikatne pęcherzyki oddechowe lub trzeszczenie wdechowe.

Pomiar temperatury (gorączka charakterystyczna> 38 ° C).

Zbieramy informacje o przyjmowanych lekach.

Diagnozowanie lub identyfikowanie problemów pacjenta: gorączka, ból głowy, dreszcze, ból w klatce piersiowej, kaszel, plwocina, duszność, pocenie się, słaby sen, słaby apetyt.

Na etapie przedszpitalnym: spadek temperatury, odpoczynek w łóżku, obfity napój.

Planowanie interwencji pielęgniarskich.

1. Upewnij się, że pacjent przestrzega przepisanego schematu.

2. W podwyższonych temperaturach - dbać o pacjentów z gorączką.

3. Dokładnie i na czas, aby przeprowadzić wizyty u lekarza.

4. Monitoruj częstotliwość i charakter oddechu, tętna i ciśnienia krwi.

5. Monitoruj liczbę i charakter plwociny.

6. Postępuj zgodnie z regularną zmianą bielizny.

7. Monitoruj jakość i dietę pacjenta.

8. Trenuj pacjenta w ćwiczeniach oddechowych i drenażowych.

Motywacja: ułatwienie stanu pacjenta i skuteczne leczenie.

Realizacja interwencji pielęgniarskich zgodnie z planem.

Cel: 1. Wsparcie psychologiczne pacjenta.

2. Zapobieganie i kontrola powikłań.

3. Tryb, dieta, wykonanie wszystkich wizyt u lekarza.

Na piątym etapie procesu pielęgniarskiego pielęgniarka ocenia skuteczność interwencji pielęgniarskiej i stopień osiągnięcia wyznaczonego celu, aw razie potrzeby dokonuje korekt.

Pielęgniarka informuje pacjenta o wyniku oceny: musi wiedzieć, jak skutecznie poradził sobie z zadaniem.

Ocena jest przeprowadzana przez siostrę w sposób ciągły, indywidualnie. Jeśli problem zostanie rozwiązany, siostra musi rozsądnie zweryfikować historię pielęgniarstwa. Jeśli cele nie mogą zostać osiągnięte, powinieneś znaleźć przyczyny niepowodzenia i dokonać niezbędnych zmian w planie opieki pielęgniarskiej. W poszukiwaniu błędów konieczne jest ponowne przeanalizowanie wszystkich działań pielęgniarki.

1. Podręcznik „Choroby wewnętrzne” N.I. Fedyukovich 2000.

2. I.A.Berezhnovna „Nurse Handbook” 2005.

3. V.I.Makolkin, S.I.Ovcharenko, N.N.Semenkov „Choroby wewnętrzne”

4. V.I.Makolkin, S.I.Ovcharenko, N.N.Semenkov „Pielęgniarstwo w terapii” 2002.

Wysłany na Allbest.ru

Podobne dokumenty

Ogólna charakterystyka i główne cechy kliniczne zapalenia płuc, ewolucja podejść do jego leczenia i aktualne trendy. Opracowanie schematu przepisywania antybiotyków w każdym przypadku. Metody i sposoby zapobiegania tej chorobie.

streszczenie [16,1 K], dodane 26.04.2010

Definicja zapalenia płuc i jego główne przyczyny. Schematyczna struktura wirusa grypy. Obraz kliniczny zapalenia płuc. Cechy kliniczne u osób starszych. Główne powikłania zapalenia płuc to zapalenie opłucnej, obrzęk płuc, ropień płuc i zaburzenia oddechowe.

prezentacja [814,6 K], dodana 10/08/2013

Definicja zapalenia płuc jako ostrej choroby zakaźnej, głównie o etiologii bakteryjnej, charakteryzującej się zmianą ogniskową. Rozpowszechnienie zapalenia płuc, jego klasyfikacja. Segmentowa struktura płuc, przyczyny zapalenia płuc.

prezentacja [4,0 M], dodana 07.08.2013

Rozwój zapalenia płuc Friedlandera. Tworzenie bakteryjnej, wirusowej lub grzybowej mikroflory w tkance płucnej. Obraz kliniczny gronkowcowego zapalenia płuc pochodzenia krwiotwórczego. Leczenie gruźlicy. Prowadzenie antybiotykoterapii etiotropowej.

prezentacja [1,5 M], dodano 29.04.2015

Etiologia i patogeneza pozaszpitalnego zapalenia płuc. Sposoby zanieczyszczenia płuc przez chorobotwórczą florę. Kryteria kliniczne zapalenia płuc u noworodka. Kryteria stopnia niewydolności oddechowej. Leczenie ostrego zapalenia płuc, wskazania do hospitalizacji.

prezentacja [20,3 M], dodana 27.02.2016

Cechy leczenia zapalenia płuc u osób starszych. Antybakteryjna terapia empiryczna, ogólne podejścia. Wybór leku do leczenia empirycznego. Przyczyny śmiertelności u pacjentów powyżej 65 roku życia, a także czynniki predysponujące do rozwoju zapalenia płuc.

Badanie [630,1 tys.], Dodane 12.06.2012

Pojęcie zapalenia płuc, czynniki przyczyniające się do jego rozwoju, sposoby przenikania infekcji do organizmu ludzkiego i patogeneza. Krupowe i ogniskowe zapalenie płuc, ich klinika i zespoły. Etiologia choroby i historia zapomnienia o pneumokokach; przyczyny wysokiej śmiertelności.

prezentacja [224,0 K], dodana 06.02.2014

Ogólne informacje o objawach, etiologii i patogenezie pozaszpitalnego zapalenia płuc. Cechy diagnozy i rodzaje chorób. Analiza porównawcza nowoczesnych leków zalecanych w leczeniu zapalenia płuc u dzieci i młodzieży.

praca semestralna [47,7 K], dodana 23.03.2014

Zapalenie płuc jako uszkodzenie płuc, jego rodzaje i mechanizmy występowania, warunki wstępne i czynniki rozwoju procesów chorobotwórczych. Ogólne cechy i cechy leczenia zapalenia płuc z grypą, hipostazą i aspiracją, benzynowe zapalenie płuc.

streszczenie [17,1 K], dodane 26.04.2010

Pojęcie, klasyfikacja i kliniczne objawy zapalenia płuc. Czynniki ryzyka zapalenia płuc. Metody diagnozowania choroby. Zasady leczenia, rehabilitacji i podstawowe metody zapobiegania zapaleniu płuc. Opis stosowanych leków.

streszczenie [32,7 K], dodane 06/08/2011

Proces pielęgniarski dotyczący zapalenia płuc - plan opieki, interwencje i pomoc

Proces pielęgniarski w zapaleniu płuc obejmuje organizację opieki nad osobą ze zmianami zapalnymi w miąższu płucnym. Składa się z kilku etapów, w zależności od ciężkości choroby.

Szczególnie ważny jest plan opieki pielęgniarskiej dla pacjentów z krupowym zapaleniem płuc. Choroba wpływa na oba płuca i jest podatna na szybki postęp. Czas jego leczenia i tempo rozwoju powikłań w dużym stopniu zależy od opieki pielęgniarskiej.

Jakie warunki wymagają interwencji pielęgniarskiej

Interwencja pielęgniarska jest konieczna w przypadku następujących rodzajów zapalenia płuc:

  • Ogniskowa - obszar zapalenia mniejszy niż 1 cm u małych dzieci;
  • Ogniskowo-konfluentny - u małych dzieci, gdzie proces zapalny wychwytuje obszary tkanki płucnej;
  • Lobar - proces zapalny obejmuje cały płat płuc i towarzyszą mu objawy zatrucia. Częściej u starszych dzieci;
  • Śródmiąższowe - mykoplazma lub pneumocystyczne zapalenie płuc, któremu towarzyszy śródmiąższowy proces zapalny z dalszym rozwojem niewydolności oddechowej.

Nieskomplikowane zapalenie płuc można leczyć ambulatoryjnie u starszych dzieci w domu. W takim przypadku najpierw opracowywany jest plan opieki pielęgniarskiej: liczba i częstotliwość wizyt domowych u pacjenta.

Aby zapewnić wysokiej jakości opiekę pielęgniarską, potrzebne są stopniowe procedury.

Główne etapy przedmedycznej korekty procesu zapalnego

Pierwszy etap przedmedycznej korekty zapalenia płuc ma historię. W początkowym leczeniu pacjenta należy zwrócić uwagę na następujące dolegliwości:

  1. Zwiększona gorączka z dreszczami, mokrym lub suchym kaszlem, dusznością, pojawieniem się rdzawej plwociny, bólem w klatce piersiowej;
  2. Blada skóra, złe samopoczucie, jęczący oddech, udział w oddychaniu mięśni.

Na mapie ambulatoryjnej można wykryć oznaki procesu zapalnego: wzrost leukocytów i ESR, neutrofilia, dane radiograficzne dotyczące infiltracji.

Drugim etapem opieki pielęgniarskiej jest analiza stanu.

W obecności procesu patologicznego w płucach pacjenta pojawiają się objawy wtórne:

  • Zmniejszony apetyt;
  • Ból głowy;
  • Zawroty głowy;
  • Zwiększona częstość akcji serca (tachykardia);
  • Zaostrzenie chorób przewlekłych;
  • Złe samopoczucie.

Obecność objawów wtórnych koryguje plan interwencji pielęgniarskiej. W przypadku powyższych objawów pacjent musi zostać umieszczony w szpitalu.

Plan opieki szpitalnej przez pielęgniarki

Plan opieki szpitalnej powinien koncentrować się na zapobieganiu powikłaniom procesowym. Pielęgniarka zapewnia następujące interwencje:

  • Odpoczynek w łóżku do czasu poprawy ogólnego stanu pacjenta;
  • Organizuje dietę mleczno-warzywną;
  • Monitoruje przyjmowanie płynów przez pacjenta;
  • Zapewnia przerzedzenie i wykrztuśne środki;
  • Zapewnia leczenie objawowe zalecane przez lekarza;
  • Kontroluje aktywną wizytę personelu medycznego pacjenta.

Faza opieki szpitalnej wymaga interwencji pielęgniarskiej i dynamicznej oceny stanu zdrowia pacjenta.

W czasie pobytu pacjenta w szpitalu pielęgniarka powinna monitorować pozycję pacjenta w łóżku, przyjmując leki i procedury przepisane przez lekarza.

Jeśli u dziecka obserwuje się zapalenie płuc, opieka pielęgniarska obejmuje następujące procedury:

  1. Uczenie dziecka prawidłowego oddychania;
  2. Praktyczne zajęcia z rodzicami dotyczące techniki masażu wibracyjnego;
  3. Tworzenie pozycji drenażu pacjenta (z opuszczoną głową);
  4. Opisuje opiekę domową nad dzieckiem po leczeniu zapalenia płuc: jak wykonać okłady z gorczycy, przeprowadzić procedury zapobiegawcze;
  5. Prowadzi rozmowy na temat zapobiegania powikłaniom.

Etapy krupiastego zapalenia płuc

Krupowe zapalenie płuc jest poważnym schorzeniem, które wymaga stałej korekty wielu czynników. Opieka pielęgniarska dla niego jest obowiązkowa i niezbędna.

Plan postępowania z zapaleniem płuc spowodowanym przez pielęgniarkę:

  • Aby zapewnić kontrolę nad systemem ochrony;
  • Upewnij się, że głowa łóżka jest podniesiona;
  • Przeprowadzać drenaż postawy 2-3 razy dziennie;
  • Poleć rodzicom, aby częściej brali dziecko w swoje ręce;
  • Monitoruj proces karmienia pacjenta;
  • Zapewnij komfortowe warunki leczenia pacjenta.

W przypadku lobarnego zapalenia płuc ze strony personelu pielęgniarskiego wymagane są niezależne interwencje. Obejmują one monitorowanie spożycia owoców, warzyw, węglowodanów i objętości płynów przez pacjenta.

Pielęgniarka powinna wyjaśnić rodzicom, jak prawidłowo karmić dziecko zapaleniem płuc lub prowadzić prewencyjne rozmowy z dorosłymi.

Plan opieki może być dostosowany przez przeciętny personel za zgodą lekarza. Na przykład, jeśli karta pacjenta ambulatoryjnego ma wiele chorób, racjonalny jest transfer z działu terapeutycznego do specjalistycznego. Przeprowadza się ją po korekcji ostrego zapalenia.

Podczas przenoszenia pacjenta opieka pielęgniarska nie ustaje. Personel kontroluje przebieg zapalenia płata lobarskiego do czasu jego ustąpienia (11-14 dni).

Jeśli karta pacjenta ambulatoryjnego nie ma szczegółowej historii, pielęgniarka powinna zwrócić uwagę na potrzebę przeprowadzenia obowiązkowych badań: fluorografii, szczepień.

Pierwsza pomoc dla pacjentów z zapaleniem płuc obejmuje tworzenie komfortowych warunków. W razie potrzeby personel medyczny zapewnia czystą pościel zastępczą, artykuły higieniczne.

Lista procedur dotyczących zapalenia płuc

Opieka pielęgniarska obejmuje szereg procedur zależnych:

  • Dostarczanie leków;
  • Infuzja;
  • Kontrola stanu pacjenta po wprowadzeniu zastrzyków i zażyciu tabletek.

Pielęgniarka może zwrócić uwagę lekarza na fakt, że diagnoza choroby uległa zmianie. Może być pierwszą osobą, która zauważy specyficzne objawy patologii danej osoby.

W Ameryce istnieje nawet specjalna koncepcja - „siostrzana diagnoza”. Jest to zapisane w prawie i oznacza, że ​​pielęgniarka musi uzasadnić swoje założenia dotyczące stanu zdrowia ludzkiego.

Diagnoza pielęgniarska jest przeprowadzana w drugim etapie procesu zarządzania pacjentem. Personel pielęgniarski ma prawo samodzielnie decydować, czy pacjent może pozostać w domu, czy musi zostać zbadany i przedstawiony lekarzowi. Takie podejście jest stosowane w USA w odniesieniu do osób dzwoniących do karetki.

W naszym kraju proces patologiczny prowadzony jest przez lekarza, a przeciętny personel musi odróżniać normę od patologii.

Ocena skuteczności leczenia

Dzięki odpowiedniej organizacji leczenia zapalenia płuc i opieki pielęgniarskiej pozbycie się choroby następuje w ciągu 10-14 dni. Jeśli choroba jest opóźniona, oczywiste jest, że taktyka opieki została naruszona lub leki zostały wybrane nieprawidłowo.

Terapia chorobowa jest zadaniem lekarza. Opieka pielęgniarska powinna uwzględniać jedynie korygowanie diety, aktywności fizycznej lub odpoczynku w łóżku.

Pomoc pielęgniarska przyspiesza powrót do zdrowia po zapaleniu płuc. Bez niego trudno jest zapewnić idealne warunki do komfortowego leczenia osoby. Bez względu na rodzaj diagnozy, jaką posiada dana osoba, konieczna jest opieka pielęgniarska!

Proces pielęgnacji zapalenia płuc

Proces pielęgnacji zapalenia płuc

Zapalenie płuc - co to jest?

Zapalenie płuc jest procesem zapalnym wywoływanym przez różne czynniki zakaźne, charakteryzujące się obecnością pewnych patogenetycznych wysięków pęcherzykowych, objawów klinicznych i radiologicznych.

Główne objawy zapalenia płuc

Etiologia

Etiologia, czyli przyczyna choroby, jest atakiem czynników zakaźnych. Ze względu na swoją biologiczną naturę mogą to być różne mikroorganizmy:

  • bakterie (pneumokoki, hemophilus bacillus, mykoplazma, Escherichia coli, paciorkowce, gronkowce itp.);
  • cząstki wirusowe (wirus opryszczki pospolitej, adenowirus);
  • grzyby.
Pneumokoki

Patogeneza

Ważne jest, aby pamiętać, że zapalenie płuc nie jest chorobą zakaźną. Niektóre mikroorganizmy znajdują się w ciele osoby całkowicie zdrowej. Głównym związkiem patogenetycznym jest zakaźne zapalenie na tle zmniejszonej odporności. Gdy miejscowa odporność cierpi w drogach oddechowych z tego lub innego powodu, lokalna ochrona, mikroby mnożą się aktywnie i mogą powodować choroby.
Mikroorganizmy przedostają się do dróg oddechowych na różne sposoby - za pomocą krwi lub limfy, z powietrzem. W pęcherzykach płucnych (są to „pęcherzyki”, końcowe odcinki płuc, w których zachodzi wymiana gazowa), rozwija się proces zapalny, który przenika przez cienką błonę pęcherzykową i rozciąga się na inne odcinki płuc. W związku z „pracą” drobnoustrojów w pęcherzykach płucnych tworzy się zapalny płyn (wysięk), który nie pozwala na pełną wymianę gazową.

Choroba dotyka pęcherzyków

Grupy ryzyka

Następujące kategorie obywateli są najbardziej podatne na zapalenie płuc:

  • dzieci;
  • osoby starsze;
  • osoby zakażone HIV (w tej kategorii występują specjalne rodzaje zapalenia płuc wywołane przez takie bakterie, które są całkowicie nieszkodliwe dla zdrowych ludzi);
  • ludzie z przewlekłym zapaleniem oskrzeli;
  • pacjenci z przewlekłą niewydolnością serca;
  • pacjenci z ciężkimi chorobami przewlekłymi (onkologia, patologia autoimmunologiczna);
  • osłabione osoby, które muszą długo pozostać w łóżku;
  • pacjenci pooperacyjni;
  • długoterminowi palacze z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP).
Osoby starsze są zagrożone

Objawy kliniczne

Istnieją różne formy tej choroby, ale główne objawy są podobne.

    Kaszel Zwykle jest nieproduktywny, szczeka, dręczy osobę, napadowy, nie zatrzymuje się nawet w nocy. W drugim lub trzecim dniu choroby rozpoczyna się niewielka ilość lepkiej, gęstej, żółto-zielonej plwociny, czasem ze smugami krwi.

Kaszel z zapaleniem płuc
Ból w klatce piersiowej jest kolejnym z objawów.

Zwróć uwagę! Im cięższe zapalenie płuc, tym więcej objawów. Tachykardia (zwiększenie częstości akcji serca), splątanie, obniżenie ciśnienia krwi, objawy niewydolności innych narządów mogą się przyłączyć.

Głównym objawem diagnostycznym jest obecność objawów radiologicznych, bez których diagnozy nie można uznać za zweryfikowaną nawet przy „pełnym” zestawie objawów klinicznych.

Diagnoza zapalenia płuc

Klasyfikacja zapalenia płuc

Zapalenie płuc jest chorobą, która ma wiele różnych klasyfikacji. Chorobę dzieli rodzaj patogenu, lokalizacja (jednostronna, obustronna) i rozkład (lobar, segmentalny, całkowity, korzeń), forma (zgodnie z zasadą patoanatomiczną i patofizjologiczną).

Klasyfikacja zapalenia płuc

Najważniejszą klasyfikacją jest pozaszpitalne i szpitalne zapalenie płuc. Różnica polega na tym, że pierwsza wersja choroby rozwija się nie później niż 48 godzin po wejściu osoby do szpitala lub poza placówkę medyczną. W drugim przypadku choroba objawia się objawami po 48 godzinach pobytu osoby w szpitalu. Drugi typ zapalenia płuc jest znacznie bardziej niebezpieczny i bardziej skomplikowany niż pierwszy. Dlaczego
Tabela W jaki sposób pozaszpitalne zapalenie płuc różni się od szpitalnego.

Nosocomial pneumonia

Ta patologia jest również klasyfikowana według ciężkości - łagodna, umiarkowana i ciężka. To kryterium określa, czy pacjent potrzebuje hospitalizacji. Tak więc łagodna choroba nie implikuje hospitalizacji, leczenie ambulatoryjne jest dopuszczalne. Jednak w tej sytuacji występują szczególne przypadki dotyczące:

  • dzieci;
  • emeryci;
  • pacjenci z polimorfizmem (z dużą liczbą chorób);
  • ludzie, którzy nie są w stanie troszczyć się o siebie i dla których nie ma nikogo, kto by się nimi zajmował;
  • członkowie rodziny z małymi dziećmi;
  • nieprzystosowani społecznie obywatele, którzy nie mają możliwości zakupu niezbędnych leków do leczenia.
Pacjent z chorobami polimorficznymi na obecnym etapie - bardzo powszechne zjawisko

Zwróć uwagę! Wszystkie są umieszczane w szpitalu z łagodnym zapaleniem płuc.

Pamiętaj, aby hospitalizować osoby z objawami ciężkiej choroby:

  • nasycenie mniejsze niż 95;
  • ciśnienie krwi poniżej 100/60 mm Hg;
  • tętno powyżej 100;
  • częstość oddechów jest większa niż 20;
  • brak odpowiedzi na leczenie (temperatura nie zmniejsza się) przez 3 dni.
Niskie ciśnienie

Cele opieki pielęgniarskiej

Konieczna jest ścisła obserwacja pielęgniarki dla pacjenta z zapaleniem płuc, aw przypadku pozaszpitalnego zapalenia płuc, jak również ze szpitalnymi (szczególnie). Dlaczego

  1. Lekarze nie znajdują się w oddziale przez całą dobę, ponadto mają dużo „papierowej” pracy i nie mogą stale monitorować stanu pacjenta nawet na oddziale intensywnej opieki medycznej i intensywnej terapii.
  2. Pacjent z zapaleniem płuc w dowolnym momencie może doświadczyć pogorszenia stanu - zwiększonej duszności, spadku ciśnienia krwi.
  3. W przypadku tej choroby, zwłaszcza w postaci szpitalnej, przy braku odpowiednich działań ze strony pacjenta i personelu medycznego mogą wystąpić poważne komplikacje, aż do niewydolności oddechowej i śmierci.
  4. Większość leków, zwłaszcza w pierwszych dniach leczenia, wstrzykuje się dożylnie.
Intravenous Drug Administration

W związku z tym cele procesu pielęgniarskiego są następujące:

  • monitorować parametry życiowe pacjenta (poziom nasycenia, ciśnienie krwi i tętno, częstość oddechów, temperatura, stan ogólny);
  • podawać wszystkie niezbędne leki przepisane przez lekarza;
  • przeprowadzić badania pielęgniarskie, zidentyfikować problemy pacjenta (ból, zły sen, biegunka związana z antybiotykami itp.) i zgłosić je lekarzowi;
  • zapobiegać rozwojowi powikłań;
  • spójne i zintegrowane podejście do procesu pielęgniarskiego jest bardzo ważne. Warto rozważyć każdy etap osobno.
Cechy procesu pielęgniarskiego

Etapy procesu pielęgniarstwa

Od chwili, gdy pacjent wchodzi do szpitala, aż do momentu wypisu, pielęgniarka staje się głównym opiekunem. Jej praca zaczyna się od pierwszego pojawienia się pacjenta w szpitalu.

Etap I Znajomość

Na tym etapie pielęgniarka powinna przedstawić się pacjentowi, jeśli jest przytomny, wyjaśnić, jak zorganizowano oddział, pomieszczenie sanitarne i jadalnię, pokój pobytu, pokój personelu pielęgniarskiego, jak pilnie wezwać pomoc. Pokaż pacjentowi swój podopieczny.

W początkowej fazie pacjent i siostra poznają się.

Po umieszczeniu pacjenta na oddziale należy doprowadzić go do świadomej zgody na podpis w celu interwencji medycznej, wyjaśniając, co obejmuje i do czego służy oraz jakie obowiązki nakłada na pacjenta i personel medyczny. Następnie pielęgniarka musi wypełnić wszystkie niezbędne dokumenty na stanowisku.
Po procedurach „papierowych” pacjent otrzymuje wywiad. Skargi, anamneza (historia) choroby i życia są zbierane. Ważne punkty:

  • czy u pacjenta występują współistniejące choroby przewlekłe, zwłaszcza gruźlica, wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, kiła, zakażenie HIV, gruźlica (nawet leczone);
  • czy pacjent bierze jakąkolwiek terapię;
  • czy ma ze sobą swoje pigułki na ciśnienie / problemy z krzesłem / cukrzycą itp.
  • czy osoba jest uczulona na leki lub inne substancje drażniące - żywność, alergeny domowe;
  • czy pacjent ma złe nawyki;
  • czy krew została kiedykolwiek przetoczona;
  • czy osoba ma problemy ze snem, ze stołkiem, jak cierpi z bólu, czy boi się widoku krwi;
  • czy pacjent martwi się bólem głowy, osłabieniem, nadwrażliwością na światło lub światłowstrętem.
Zbieraj informacje o pacjencie

Zwróć uwagę! Podczas rozmowy pielęgniarka powinna wychwycić nie tylko subiektywne szczegóły (co mówi pacjent), ale także momenty obiektywne - czy łatwo jest nawiązać kontakt, jak odnosi się do jego choroby, czy cierpi na nią nie tylko fizycznie, ale także moralnie.

Pod koniec rozmowy pielęgniarka powinna postawić diagnozę pielęgniarską. Obejmuje chorobę podstawową, obecność współistniejących, a także listę dominujących zespołów. Na przykład może to brzmieć tak: niższe prawostronne zapalenie płuc, powikłane zapaleniem opłucnej; zespół bólu głowy. Wysoka pobudliwość nerwowa, tendencja do hipochondrii. Alergia na antybiotyki penicylinowe.

Alergia na skórę

Etap II. Opracowanie planu korekty problemów

Na podstawie zebranych informacji pielęgniarka powinna przygotować plan usunięcia zidentyfikowanych problemów. Na przykład w ciężkiej duszności konieczne jest dostosowanie wdychania tlenu i sprawdzanie nasycenia krwi co godzinę. Jeśli masz ból głowy, powinieneś wybrać lek znieczulający. W przypadku znacznego zatrucia wysoką temperaturą konieczne jest wstrzyknięcie dużej ilości soli fizjologicznej z niskimi dawkami leków moczopędnych. Po sporządzeniu planu musisz go zatwierdzić u swojego lekarza.

Działania siostry

Etap III. Plan wykonania. Obserwacja

Po uzgodnieniu zamierzonych działań z lekarzem należy przystąpić do ich wdrożenia. Ważne jest, aby dokładnie przestrzegać wszystkich zaleceń lekarza dotyczących leków, podawać dożylnie i domięśniowo zastrzyki antybiotyków, podawać tabletki i monitorować reakcję pacjenta na leki. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, nietolerancji leku lub wystąpienia reakcji alergicznej na pielęgniarkę, pielęgniarka jest zobowiązana do natychmiastowego poinformowania lekarza prowadzącego.

Ponadto do obowiązków personelu pielęgniarskiego należy ciągłe monitorowanie istotnych wskaźników i powiadamianie lekarza o ich zmianach.

Monitorowanie stanu pacjenta

Kolejny obszar odpowiedzialności - warunki zatrzymania. Konieczne jest kontrolowanie następujących elementów.

  1. Temperatura powietrza w pomieszczeniu. Optymalne warunki - 23-24 ° C Nie powinien być zbyt gorący i duszny, aby patogenne mikroorganizmy nie gromadziły się i nie rozmnażały w powietrzu, ale nie powinno się pozwalać na zimno, ponieważ może to spowodować pogorszenie stanu pacjenta i rozwój innych chorób zakaźnych.
  2. Czystość w oddziale. Oczywiście, środki higieny w dziale - to odpowiedzialność pielęgniarek. Pielęgniarki powinny jednak monitorować sytuację na oddziale, brak kurzu na parapetach, łóżka i stoliki nocne, czyste podłogi. Ważne jest, aby kontrolować zawartość lodówek i szafek.
  3. Pozycja pacjenta. Pacjent z zapaleniem płuc musi być odwrócony, jeśli jego stan jest ciężki, lub upewnij się, że przewraca się sam, ponieważ długotrwała stagnacja w płucach prowadzi do bardziej skomplikowanego wydzielania plwociny, co z kolei powoduje jeszcze większą reprodukcję mikroorganizmów.
  4. Medyczne „atrybuty”. W obecności stałego dostępu żylnego (cewnika) ważne jest monitorowanie jego czystości, zmiana w czasie. Również powinna być czysta sonda do nosa do tlenu, inhalatorów (maski nebulizatora).

Cewniki
Pacjent musi być świadomy potrzeby aktywności fizycznej.

Etap IV. Monitorowanie wyników leczenia

Oczywiście najlepszym wskaźnikiem sukcesu leczenia jest poprawa stanu pacjenta. Prawidłowo zebrane skargi, zarówno aktywne, jak i bierne, pomogą lekarzowi skorygować terapię na czas, jeśli to konieczne, i odpowiednio ocenić postęp. Obserwuje się następujący trend: pacjenci chętniej zgłaszają swoje problemy pielęgniarce niż lekarzowi, widząc w tym ostatnim zimnego i oderwanego specjalistę, aw pierwszym - przyjaciela, asystenta, a czasem towarzysza i sympatycznej osoby (zależnej od ilości czasu spędzonego z personelem pacjenta). Dlatego zaparcia lub biegunka (co często ma miejsce w przypadku antybiotyków), uporczywe duszności, osłabienie lub ból w klatce piersiowej, pacjenci często zgłaszają się tylko do pielęgniarki.

Pacjenci ufają pielęgniarce bardziej niż lekarzowi prowadzącemu

Pomoc i opieka personelu medycznego dla pacjenta z zapaleniem płuc znacznie przyspiesza powrót do zdrowia, pozwala nie tylko na pełne przeprowadzenie zabiegów terapeutycznych, lecz także na skorygowanie stanu o dodatkowe metody - ćwiczenia oddechowe, odpowiednie warunki pobytu i odżywianie pacjenta. Ponadto obecność właściwej opieki poprawia samopoczucie pacjentów (zwłaszcza starszych i samotnych), zaszczepia „ducha walki”, a pacjenci z zapaleniem płuc szybciej się regenerują.

Wideo - Zapalenie płuc: zapalenie płuc

Choroby zakaźne - ogólne informacje na temat News4Health.ru

Choroby zakaźne obejmują rozległą grupę chorób wywoływanych przez specyficzne patogenne patogeny i przenoszone z zakażonej osoby na zdrową. Cechami chorób zakaźnych są ich zaraźliwość (zakaźność), zdolność do masowego rozprzestrzeniania się epidemii, cykliczny charakter kursu i powstawanie odporności pozakaźnej. Jednak te cechy w różnych chorobach zakaźnych są wyrażone w różnym stopniu.

Choroby zakaźne rozwijają się w wyniku złożonego procesu biologicznego oddziaływania patogennego mikroorganizmu z wrażliwym mikroorganizmem w pewnych warunkach. Istnieje kilka okresów rozwoju chorób zakaźnych: inkubacja (utajona), prodromalna (okres prekursorowy), okres rozwoju objawów klinicznych, okres choroby. Wynik procesu zakaźnego może rozwinąć się na kilka sposobów: rekonwalescencja (regeneracja), śmiertelność, bakteriobójca, przejście do postaci przewlekłej.

Choroby zakaźne stanowią od 20 do 40% ogólnej struktury chorób ludzkich. Wiele dyscyplin medycznych i mikrobiologicznych: właściwe choroby zakaźne, epidemiologia, wenerologia, urologia, ginekologia, terapia, fisiologia, otolaryngologia, immunologia, wirusologia itd., Są zaangażowane w badania, leczenie i zapobieganie zakażeniom.

Liczba chorób zakaźnych znanych nauce stale rośnie i obecnie wynosi ponad 1200 jednostek. Podczas swojego życia osoba kontaktuje się z ogromną liczbą mikroorganizmów, ale tylko 1/30 000 tej społeczności jest zdolne do wywoływania procesów zakaźnych. Wirusy, riketsje, bakterie, grzyby posiadają właściwości patogeniczności.

W zależności od miejsca pierwotnej lokalizacji procesu i pewnego mechanizmu transmisji choroby zakaźne dzielą się na jelitowe (czerwonka, cholera, salmonelloza, escherichioza, paratyfida A i B, dur brzuszny, toksykofuzja); infekcje dróg oddechowych (ARVI, grypa, ospa wietrzna, odra, infekcja dróg oddechowych mykoplazmą); zewnętrzne osłony (róży, wąglika, świerzbu); zakażenia krwi (HIV, malaria, żółta febra, nawracający i tyfus); zakażenia wieloma drogami transmisji (zakażenia enterowirusem, mononukleoza zakaźna).

Z natury patogenu rozróżnia się choroby zakaźne: wirusowe (wirusowe zapalenie wątroby typu A, B, D, E i C, grypa, różyczka, odra, wirus cytomegalii i opryszczka, zakażenie HIV, zakażenie meningokokowe, gorączka krwotoczna); bakteryjne (zakażenie gronkowcem i paciorkowcem, cholera, salmonelloza, dżuma, czerwonka); pierwotniak (malaria, rzęsistkowica, amebiaza); grzybice lub zakażenia grzybicze (aspergiloza, kandydoza, sportowiec, kryptokokoza).

Choroby zakaźne dzielą się na anthroponotic i zoonotic. Antroponozy obejmują infekcje charakterystyczne dla ludzi i przenoszone z człowieka na człowieka (ospa, błonica, dur brzuszny, odra, czerwonka, cholera itp.). Choroby odzwierzęce to choroby zwierząt, na które ludzie mogą się również zarazić (pryszczyca, wąglik, wścieklizna, tularemia, dżuma, listerioza, leptospiroza, bruceloza).

Choroby wywołane przez patogeny pochodzenia zwierzęcego - pasożyty (kleszcze, owady, pierwotniaki) są nazywane inwazyjnymi lub pasożytniczymi.

Wśród chorób zakaźnych istnieje grupa wysoce niebezpiecznych (kwarantannowych) infekcji o wysokim stopniu zakaźności, tendencja do szybkiego rozprzestrzeniania się, poważny przebieg epidemii i wysokie ryzyko śmierci w najkrótszym możliwym czasie od momentu zakażenia. Plaga, ospa (uznana za zwalczoną na świecie od 1980 r.), Cholera, żółta gorączka (i podobna do epidemii gorączki Marburg i Ebola) są uważane za szczególnie niebezpieczne zakażenia przez Światową Organizację Zdrowia. W naszym kraju tularemia i wąglik są również zaliczane do szczególnie niebezpiecznych zakażeń.

Pacjenci z chorobami zakaźnymi są leczeni w specjalistycznych szpitalach lub oddziałach, w łagodnych przypadkach - w domu. Warunkiem powodzenia leczenia zakażeń jest przestrzeganie ścisłego systemu zwalczania epidemii. Zapobieganie większości chorób zakaźnych polega na przestrzeganiu zasad sanitarnych i higienicznych oraz szczególnych szczepień.

Top