Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Kliniki
Jak rozpoznać i leczyć zapalenie czołowe?
2 Kliniki
Przyczyny dreszczy bez gorączki i metody leczenia
3 Zapalenie krtani
Ergoferon: instrukcje użytkowania
Image
Główny // Nieżyt nosa

Unidox Solutab - oficjalne * instrukcje użytkowania


Instrukcja
(informacje dla specjalistów)
Do medycznego stosowania leku
UNIDOX SOLUTAB ®
(UNIDOX SOLUTAB ®)

Numer rejestracyjny: П N013102 / 01

Nazwa handlowa: Unidox Solutab ®

INN: Doksycyklina

Postać dawkowania: tabletki dyspergujące.

Skład:
Składnik aktywny: monohydrat doksycykliny 100,0 mg pod względem doksycykliny
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, sacharyna, hyproloza (nisko podstawiona), hypromeloza, koloidalny dwutlenek krzemu (bezwodny), stearynian magnezu, laktoza jednowodna

Opis:
Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o barwie od jasnożółtej do szaro-żółtej z grawerowaniem „173” (kod tabletki) z jednej strony i małym ryzykiem z drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna: antybiotyk - tetracyklina

Kod ATX: [J01AA02]

Działanie farmakologiczne:
Farmakodynamika
Antybiotyk o szerokim spektrum działania z grupy tetracyklin. Działa bakteriostatycznie, hamuje syntezę białek w komórce drobnoustrojów poprzez oddziaływanie z podjednostką 30S rybosomów. Aktywny wobec wielu drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych: Streptococcus spp., Treponema spp., Staphylococcus spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp. (w tym E. aerugenes), Neisseria Yersinia spp. (w tym Yersinia pestis), Brucella spp., Francisella tularensis, Bacillus anthracis, Bartonella bacilliformis, Pasteurella multocida, Borrelia recurrentis, Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile), Actinomyces spp., Fusobacterium fusiforme, Calymmatobacterium granulomatosis, Propionibacterium acnes, niektóre pierwotniaki (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum).
Z reguły nie wpływa na Acinetobacter spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Serratia spp., Providencia spp., Enterococcus spp.
Należy wziąć pod uwagę możliwość nabytej oporności na doksycyklinę w wielu patogenach, które często są przekrojowe w obrębie grupy (tj. Szczepy oporne na doksycyklinę, będą jednocześnie odporne na całą grupę tetracyklin).

Farmakokinetyka
Ssanie
Absorpcja jest szybka i wysoka (około 100%). Spożycie pokarmu nieznacznie wpływa na wchłanianie leku.
Maksymalny poziom doksycykliny w osoczu krwi (2,6-3 μg / ml) osiąga się 2 godziny po przyjęciu 200 mg, a po 24 godzinach stężenie substancji czynnej w osoczu krwi zmniejsza się do 1,5 μg / ml.
Po przyjęciu 200 mg pierwszego dnia leczenia i 100 mg na dobę w kolejnych dniach, stężenie doksycykliny w osoczu krwi wynosi 1,5-3 μg / ml.

Dystrybucja
Doksycyklina wiąże się odwracalnie z białkami osocza (80–90%), dobrze przenika do narządów i tkanek, a słabo do płynu mózgowo-rdzeniowego (10–20% stężeń w osoczu), jednak stężenie doksycykliny w płynie mózgowo-rdzeniowym wzrasta wraz ze stanem zapalnym mózgu.
Objętość dystrybucji - 1,58 l / kg. 30–45 minut po spożyciu, doksycyklina występuje w stężeniach terapeutycznych w wątrobie, nerkach, płucach, śledzionie, kościach, zębach, gruczole krokowym, tkankach oka, płynach opłucnowych i puchlinowych, żółci, wysięku maziowym, wysięku w zatokach szczękowych i czołowych, płyny bruzdy gumowej.
Przy prawidłowej czynności wątroby poziom leku w żółci jest 5-10 razy wyższy niż w osoczu.
W ślinie określa się 5-27% stężenia doksycykliny w osoczu.
Doksycyklina przenika przez barierę łożyskową, jest wydzielana w małych ilościach do mleka matki.
Gromadzi się w zębinie i tkance kostnej.

Metabolizm
Niewielka część doksycykliny jest metabolizowana.

Usunięcie
Okres półtrwania po pojedynczej dawce wynosi 16-18 godzin, po podaniu wielokrotnych dawek - 22-23 godziny.
Około 40% przyjmowanego leku jest wydalane przez nerki, a 20-40% jest wydalane przez jelito w postaci nieaktywnych form (chelaty).

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych
Okres półtrwania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie zmienia się, ponieważ jego wydalanie przez jelita wzrasta.
Hemodializa i dializa otrzewnowa nie wpływają na stężenie doksycykliny w osoczu.

Wskazania do użycia
Choroby zakaźne i zapalne spowodowane podatnością
do przygotowania mikroorganizmów:

  • infekcje dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, zapalenie tchawicy, zapalenie oskrzeli i płuc, płatowe zapalenie płuc, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej;
  • zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie migdałków;
  • infekcje układu moczowo-płciowego: zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie cewki moczowej, mykoplazmoza moczowo-płciowa, ostre zapalenie oskrzeli; zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie szyjki macicy i salpingoophoritis jako część połączonych teratii; w tym zakażenia przenoszone drogą płciową: chlamydia układu moczowo-płciowego, kiła u pacjentów z nietolerancją penicyliny, niepowikłana rzeżączka (jako terapia alternatywna), ziarniniak pachwinowy, przenoszony drogą płciową ziarniniak;
  • zakażenia przewodu pokarmowego i dróg żółciowych (cholera, jersinioza, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie żołądka i jelit, czerwonka bakteryjna i amebowa, biegunka podróżna);
  • zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia ran po ukąszeniach zwierząt), ciężki trądzik (jako część terapii skojarzonej);
  • inne choroby: frambesia, legionelloza, chlamydia o różnej lokalizacji (w tym zapalenie gruczołu krokowego i odbytnicy), riketsjoza, gorączka Q, plamista gorączka Gór Skalistych, dur brzuszny (w tym syfa, nawracające kleszcze), borelioza (I art. - rumień wędrujący), tularemia, dżuma, promienica, malaria; choroby zakaźne oka, jako część terapii skojarzonej - jaglica; leptospiroza, psittacosis, ornitoza, wąglik (w tym postać płucna), bartonelloza, erlichioza granulocytowa; krztusiec, bruceloza, zapalenie szpiku; posocznica, podostre septyczne zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej;
  • zapobieganie powikłaniom ropnym pooperacyjnym; malaria spowodowana przez Plasmodium falciparum podczas krótkotrwałych podróży (mniej niż 4 miesiące) w obszarze, w którym często występują szczepy odporne na chlorochinę i / lub pirymetamino-sulfadoksynę.

Przeciwwskazania

  • nadwrażliwość na tetracyklinę
  • ciąża
  • laktacja
  • wiek do 8 lat
  • poważne naruszenia wątroby i / lub nerek
  • porfiria

Dawkowanie i podawanie
Zwykle czas trwania leczenia wynosi 5-10 dni. Tabletki rozpuszcza się w niewielkiej ilości wody (około 20 ml) w celu utworzenia zawiesiny, można ją również połknąć w całości, podzielić na części lub przeżuć wodą. Najlepiej spożywać z posiłkami.

Dorosłym i dzieciom w wieku powyżej 8 lat o masie ciała powyżej 50 kg przepisuje się 200 mg w 1-2 dawkach pierwszego dnia leczenia, a następnie 100 mg na dobę. W przypadkach ciężkich zakażeń Unidox jest przepisywany w dawce 200 mg na dobę przez cały okres leczenia.
Dla dzieci w wieku 8-12 lat o masie ciała poniżej 50 kg średnia dzienna dawka wynosi 4 mg / kg w pierwszym dniu, a następnie 2 mg / kg na dobę (w 1-2 dawkach). W przypadkach ciężkich zakażeń Unidox przepisywany jest w dawce 4 mg / kg na dobę przez cały okres leczenia.

Cechy dawkowania w przypadku niektórych chorób
W przypadku zakażeń wywołanych przez S. pyogenes Unidox trwa co najmniej 10 dni.
Z niepowikłaną rzeżączką (z wyjątkiem zakażeń odbytnicy u mężczyzn):
Dorosłym przepisuje się 100 mg dwa razy na dobę, aż do całkowitego wyleczenia (średnio przez 7 dni) lub 600 mg w ciągu jednego dnia - 300 mg w 2 dawkach podzielonych (druga dawka 1 godzinę po pierwszej).

W przypadku kiły pierwotnej 100 mg jest przepisywane dwa razy dziennie przez 14 dni, w przypadku kiły wtórnej 100 mg dwa razy dziennie przez 28 dni.

W przypadku niepowikłanych zakażeń układu moczowo-płciowego wywołanych przez Chlamydia trachomatis, zapalenie szyjki macicy, nie-gonokokowe zapalenie cewki moczowej wywołane przez Ureaplasma urealiticum, 100 mg podaje się 2 razy dziennie przez 7 dni.

W przypadku trądziku przepisuje się 100 mg na dobę, przebieg leczenia wynosi 6-12 tygodni.

Malaria (profilaktyka): 100 mg 1 raz dziennie przez 1-2 dni przed podróżą, następnie codziennie podczas podróży i przez 4 tygodnie po powrocie; dzieci powyżej 8 lat w dawce 2 mg / kg 1 raz dziennie.

Biegunka „podróżni” (zapobieganie) - 200 mg w pierwszym dniu podróży (na 1 przyjęcie lub 100 mg 2 razy dziennie), następnie 100 mg 1 raz dziennie przez cały pobyt w regionie (nie więcej niż 3 tygodnie).

Leczenie leptospirozy - 100 mg doustnie 2 razy dziennie przez 7 dni; zapobieganie leptospirozie - 200 mg raz w tygodniu podczas pobytu na obszarze o niekorzystnym położeniu i 200 mg na koniec podróży.

Aby zapobiec zakażeniom podczas aborcji medycznej, przepisuje się 100 mg na 1 godzinę przed i 200 mg po interwencji.

Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi do 300 mg / dobę lub do 600 mg / dobę przez 5 dni z ciężkimi zakażeniami gonokokowymi. Dla dzieci powyżej 8 lat o masie ciała powyżej 50 kg - do 200 mg, dla dzieci w wieku 8-12 lat o masie ciała poniżej 50 kg - 4 mg / kg dziennie podczas całego leczenia.

W obecności nerkowego (klirens kreatyniny mniejszy niż 60 ml / min) i (lub) niewydolności wątroby konieczne jest zmniejszenie dobowej dawki doksycykliny, ponieważ powoduje to jej stopniową akumulację w organizmie (ryzyko działania hepatotoksycznego).

Efekty uboczne
Z przewodu pokarmowego:
anoreksja, nudności, wymioty, dysfagia, biegunka, zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.

Reakcje dermatologiczne i alergiczne:
pokrzywka, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, wysypka plamkowo-grudkowa i rumieniowa, zapalenie osierdzia, złuszczające zapalenie skóry.

Wątroba:
uszkodzenie wątroby (przy długotrwałym stosowaniu leku lub u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby).

Ze strony nerek: wzrost resztkowego azotu mocznika, ze względu na działanie anaboliczne leku.

Z układu krwiotwórczego:
niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, neutropenia, eozynofilia, zmniejszona aktywność protrombiny.

Z układu nerwowego:
łagodny wzrost ciśnienia śródczaszkowego (anoreksja, wymioty, ból głowy, obrzęk nerwu wzrokowego), zaburzenia przedsionkowe (zawroty głowy lub niestabilność).

Od strony tarczycy:
u pacjentów, którzy otrzymywali doksycyklinę przez długi czas, możliwe jest odwracalne ciemnobrązowe zabarwienie tkanki tarczycy.

Z zębów i kości:
doksycyklina spowalnia osteogenezę, zaburza prawidłowy rozwój zębów u dzieci (nieodwracalnie zmienia się kolor zębów, rozwija się hipoplazja szkliwa).

Inne:
kandydoza (zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie odbytnicy, zapalenie pochwy) jako przejaw nadkażenia.

Przedawkowanie
Objawy:
Zwiększone działania niepożądane spowodowane uszkodzeniem wątroby - wymioty, gorączka, żółtaczka, azotemia, zwiększony poziom aminotransferaz, wydłużony czas protrombinowy.
Leczenie:
Niezwłocznie po przyjęciu dużych dawek zaleca się mycie żołądka, picie dużej ilości wody i, jeśli to konieczne, wywołanie wymiotów. Weź węgiel aktywny i osmotyczne środki przeczyszczające. Hemodializa i dializa otrzewnowa nie są zalecane ze względu na niską skuteczność.

Interakcje narkotykowe
Leki zobojętniające zawierające glin, magnez, wapń, preparaty żelaza, wodorowęglan sodu, środki przeczyszczające zawierające magnez zmniejszają wchłanianie doksycykliny, więc ich stosowanie powinno być oddzielone w odstępie 3 godzin.
W związku z hamowaniem mikroflory jelitowej przez doksycyklinę, wskaźnik protrombiny zmniejsza się, co wymaga dostosowania dawki pośrednich antykoagulantów.
Gdy doksycyklina jest łączona z antybiotykami bakteriobójczymi, które naruszają syntezę ściany komórkowej (penicyliny, cefalosporyny), skuteczność tego ostatniego zmniejsza się.
Doksycyklina zmniejsza niezawodność antykoncepcji i zwiększa częstość krwawień acyklicznych podczas przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen.
Etanol, barbiturany, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i inne Mikrosomalne stymulatory utleniania, przyspieszające metabolizm doksycykliny, zmniejszają jej stężenie w osoczu krwi.
Jednoczesne stosowanie doksycykliny i retinolu przyczynia się do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego.

Specjalne instrukcje
Istnieje możliwość oporności krzyżowej i nadwrażliwości na inne leki z serii tetracyklin.
Tetracykliny mogą wydłużać czas protrombinowy, należy ściśle kontrolować receptę tetracyklin u pacjentów z koagulopatią.
Anty-anaboliczne działanie tetracyklin może prowadzić do wzrostu poziomu resztkowego azotu mocznikowego we krwi. Z reguły nie jest to istotne dla pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Jednak u pacjentów z niewydolnością nerek może wystąpić wzrost azotemii. Stosowanie tetracyklin u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga nadzoru medycznego.
Przy długotrwałym stosowaniu leku wymaga okresowego monitorowania parametrów laboratoryjnych krwi, wątroby i czynności nerek.
W związku z możliwym rozwojem zapalenia skóry, konieczne jest ograniczenie nasłonecznienia podczas leczenia i przez 4-5 dni po nim.
Długotrwałe stosowanie leku może powodować dysbakteriozę, aw konsekwencji rozwój hipowitaminozy (zwłaszcza witamin z grupy B).
Aby zapobiec objawom dyspeptycznym, zaleca się przyjmowanie leku wraz z posiłkami.

Nie zbadano cech wpływu na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi mechanizmów.

Formularz wydania
Tabletki do sporządzania zawiesiny 100 mg; na 10 tabletkach w blistrze z folii PVC / aluminiowej. Na 1 blistrze wraz z instrukcją aplikacji w kartonowym opakowaniu.

Warunki przechowywania
W temperaturze od 15 do 25 ºС.
Trzymaj z dala od dzieci!

Okres trwałości
5 lat.
Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Warunki sprzedaży aptek
Zgodnie z recepturą.

Wyprodukowane przez:
Astellas Pharma Europe B.V., Holandia
Elizabeth 19, Leiderdorp

Pakowane i / lub pakowane:
Astellas Pharma Europe B.V., Holandia
lub CJSC ORTAT, Rosja

Skargi konsumentów wysyłane do:
Moskiewskie biuro Astellas Pharma Europe B.V., Holandia:
109147 Moskwa, marksista ul. 16
Centrum biznesowe Mosalarko Plaza-1, piętro 3

Unidox Solutab

Unidox Soljutab: instrukcje użytkowania i recenzje

Nazwa łacińska: Unidox Solutab

Kod ATX: J01AA02

Składnik aktywny: doksycyklina (doksycyklina)

Producent: ZIO-Zdorovie, ZAO (Rosja), Astellas Pharma Europe B.V. (Astellas Pharma Europe B.V) (Holandia)

Aktualizacja opisu i zdjęcia: 29.11.2018

Ceny w aptekach: od 262 rubli.

Unidox Solutab jest antybiotykiem z grupy tetracyklin.

Uwolnij formę i kompozycję

Postać dawkowania - tabletki: okrągłe, dwuwypukłe, od szaro-żółtego lub jasnożółtego do brązowego z plamami, z farbą po jednej stronie i grawerowaniem „173” po drugiej (10 sztuk w blistrach, w kartonowym pudełku 1 blister i instrukcje użytkowania Unidox Solutab).

Składniki 1 tabletka:

  • składnik aktywny: doksycyklina (w postaci monohydratu) - 100 mg;
  • składniki pomocnicze: stearynian magnezu, hyproloza (nisko podstawiona), celuloza mikrokrystaliczna, monohydrat laktozy, hypromeloza, sacharyna, koloidalny dwutlenek krzemu (bezwodny).

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Aktywny składnik Unidox Solutab - doksycyklina, jest środkiem przeciwbakteryjnym o szerokim spektrum działania należącym do grupy tetracyklin.

Ma działanie bakteriostatyczne. Interakcja z podjednostką rybosomową 30S hamuje syntezę białek w komórce mikrobiologicznej.

Jest skuteczny w chorobach wywoływanych przez wiele drobnoustrojów gram-dodatnich i gram-ujemnych, w tym Actinomyces spp., Brucella spp., Staphylococcus spp., Borrelia recurrentis, Bacillus anthracis, Neisseria gonorrhoeae, Bartonella bacilli, Campylo-lytheter-wiatr, musisz być przedmiotem formuły, musisz to kontynuować, a układ testowy, Bristonlachterhoterter, 3, Bartonella bakteris, przykład bakterii. (w tym E. aerogenes), Clostridium spp. (inne niż clostridia) spp., Shigella spp., Treponema spp., Tyfus exanthematicus, Yersinia spp. (w tym Yersinia pestis), Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, jak również niektóre pierwotniaki, takie jak Entamoeba spp., Plasmodium falciparum.

Doksycyklina jest ogólnie nieaktywna wobec Acinetobacter spp., Enterococcus spp., Serratia spp., Pseudomonas spp., Proteus spp., Providencia spp.

Niektóre patogeny mogą nabywać oporność na doksycyklinę, co jest często przekrojowe w grupie, tj. Szczepy oporne na doksycyklinę będą oporne na wszystkich członków grupy tetracyklinowej.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym doksycyklina jest szybko i prawie całkowicie wchłaniana. Spożycie pokarmu wpływa nieznacznie na substancję.

Maksymalne stężenie w osoczu wynosi 2,6–3 µg / ml i osiągane jest w ciągu 2 godzin po przyjęciu dawki 200 mg. Po 24 godzinach poziom doksycykliny w osoczu zmniejsza się do 1,5 μg / ml.

Podczas przyjmowania leku Unidox Solutab pierwszego dnia w dawce 200 mg i 100 mg każdy w kolejnych dniach, równowagowe stężenie doksycykliny w osoczu wynosi 1,5–3 µg / ml.

Lek odwracalnie wiąże się z białkami osocza w 80–90%. Wnika dobrze do tkanek i narządów, słabo do płynu mózgowo-rdzeniowego (wykrywa się około 10–20% poziomu w osoczu), jednak wraz z zapaleniem mózgowego rdzenia kręgowego wzrasta stężenie płynu mózgowo-rdzeniowego.

Objętość dystrybucji wynosi 1,58 l / kg. Po 30–45 minutach po doustnym podaniu doksycykliny Unidox Solutab występuje w stężeniach terapeutycznych w następujących tkankach i płynach: nerki, wątroba, śledziona, płuca, zęby, kości, tkanki oka, gruczoł krokowy, dziąsła, płyn dziąsłowy, wysięk z zatok czołowych, wysięk błony maziowej, płyn opłucnowy i płyn puchlinowy.

W ślinie określa się doksycyklinę w ilości 5–27% całkowitego stężenia w osoczu.

U pacjentów z prawidłową czynnością wątroby stężenie w żółci jest 5–10 razy wyższe niż w osoczu.

Lek przenika przez barierę łożyskową, w małych ilościach do mleka matki. Gromadzi się w tkance kostnej i zębinie.

Doksycyklina jest metabolizowana w nieznacznych ilościach.

Po pojedynczej dawce Unidox Soljutab, okres półtrwania (T½) wynosi 16-18 godzin, przy wielokrotnym użyciu - 22-23 godzin.

Około 40% dawki jest wydalane przez nerki, 20–40% przez jelito w postaci nieaktywnych form (chelaty).

T½ z upośledzoną czynnością nerek nie zmienia się, zwiększając wydalanie leku przez jelita.

U pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej lub hemodializie stężenie doksycykliny w osoczu nie zmienia się.

Wskazania do użycia

Unidox-Soluteb jest przepisywany w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje z różnych narządów i układów organizmu:

  • drogi oddechowe: zapalenie gardła, zapalenie tchawicy, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, pozaszpitalne zapalenie płuc, płatowe zapalenie płuc, oskrzelowe zapalenie płuc, ropniak opłucnej, ropień płuc;
  • przewód pokarmowy i drogi żółciowe: zapalenie dróg żółciowych, zapalenie pęcherzyka żółciowego, biegunka podróżnych, zapalenie żołądka i jelit, jersinioza, cholera, czerwonka amebowa i bakteryjna;
  • układ moczowy: odmiedniczkowe zapalenie nerek terapia), kiła u pacjentów z nietolerancją penicyliny;
  • skóra i tkanki miękkie: ciężki trądzik (jako część terapii skojarzonej), infekcje ran po ukąszeniach u zwierząt, inne choroby zakaźne;
  • Inne: bruceloza, krztusiec, zapalenie szpiku, malaria, Legioneloza, tularemia, tyfus, promienica, zaraza, choroba z Lyme (I st. - rumień wędrujący), gorączkę plamistą Gór Skalistych, gorączka Q, frambezja, leptospirozą granulocytowa erlichiozy, gorączka (w tym h. sypny, nawracające kleszcze, ornitoza, papuzica, bartonelloza, wąglik (w tym postać płucna), jaglica, zapalenie otrzewnej, podostre septyczne zapalenie wsierdzia, posocznica, choroby zakaźne oka, chlamydia o różnej lokalizacji (w tym h. zapalenie odbytnicy i zapalenie gruczołu krokowego).

Tabletki Unidox Soljutab stosuje się również w celu zapobiegania pooperacyjnym powikłaniom ropnym i malarii wywołanym przez Plasmodium falciparum podczas krótkich podróży (do 4 miesięcy) w miejscu, gdzie powszechne są szczepy odporne na pirymetaminę i / lub chlorochinę.

Przeciwwskazania

  • porfiria;
  • poważne naruszenia wątroby i / lub nerek;
  • wiek do 8 lat;
  • okres laktacji;
  • nadwrażliwość na lek lub inne tetracykliny.

Unidox solutub jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, z wyjątkiem przypadków konieczności życiowej.

Unidox Soljutab, instrukcje użytkowania: metoda i dawkowanie

Unidox Solutab należy przyjmować doustnie. Tabletki można połykać w całości popijając wodą lub w postaci zawiesiny po rozpuszczeniu w małej ilości wody (około 20 ml). Można je podzielić na części lub żuć.

Lek należy przyjmować najlepiej podczas posiłków, siedząc lub stojąc, aby zmniejszyć ryzyko zapalenia przełyku i wrzodów przełyku. Nie należy przyjmować tabletek tuż przed snem.

Standardowe dawki Unidox Solutab w zależności od wieku i masy ciała:

  • dorośli i dzieci od 8 lat o masie ciała> 50 kg: pierwszy dzień - 200 mg w 1 lub 2 dawkach, następnie - 100 mg raz na dobę. W ciężkich zakażeniach lek jest przepisywany w dawce 200 mg na dobę przez cały okres leczenia;
  • dzieci w wieku 8–12 lat o masie ciała 50 kg: 200 mg;
  • dzieci w wieku 8–12 lat o wadze

Instrukcja stosowania antybiotyku Unidox Solutab

Unidox Solutab jest przedstawicielem grupy półsyntetycznych antybiotyków - tetracyklin, charakteryzujących się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Łacińska nazwa leku - Unidox Solutab.

Opis leku

Rodzaj wpływu Unidoxu na czynniki chorobotwórcze definiuje się jako bakteriostatyczny: przedmiotowy produkt medyczny tłumi zdolność mikroorganizmów do namnażania się przez zakłócanie tworzenia się białka w komórkach.

Zakres działania leku obejmuje gram-ujemne drobnoustroje gram-dodatnie, w tym:

  • niektóre rodzaje paciorkowców, neisseria, gronkowce, klebsiella;
  • propionibacteria;
  • brucella;
  • Yersinia;
  • enterobakterie;
  • ureaplasma, chlamydia, gonococcus, mykoplazma;
  • blady treponema;
  • cholera vibrio;
  • meningokoki;
  • clostridia (z wyjątkiem różnicy Clostridium);
  • patogeny ziarniniaka wenerycznego, tularemia, pastureloza;
  • bakterie w kształcie wrzeciona;
  • promieniowce.

Niektóre typy pierwotniaków (plazmodia, ameba) nie są lekooporne.

Instrukcje dotyczące leku wyraźnie wskazywały, że Unidox Solutab nie jest aktywny przeciwko pseudomonadom, acinetobacter, serracies, opatrzności, Proteus, enterokokom.

Formularz wydania, jego funkcje

Rynek farmaceutyczny oferuje lek w postaci doustnych zdyspergowanych tabletek, charakteryzujących się ulepszonymi parametrami farmakokinetycznymi. Ta forma uwalniania antybiotyków jest stosunkowo nowa dla większości konsumentów i wymaga bardziej szczegółowego rozważenia.

Sercem technologii Solutab, dzięki której tabletki rozpuszczone w jamie ustnej są wytwarzane, jest kontrolowane, przedłużone uwalnianie aktywnego składnika leku i jego selektywnej dystrybucji.

Rozważana zasada działania pozwala uzupełnić właściwości leku o szereg zalet.

  • zwiększona powierzchnia ssania;
  • zapewnienie jednolitego wzrostu stężenia leku w płynach ustrojowych;
  • minimalizowanie wpływu leku na mikrobiocenozę GIT;
  • możliwość zastosowania u pacjentów wymagających stałej opieki.

W produkcji kapsułek zmienia się postać substancji czynnej: wiąże się z nieaktywnym wypełniaczem i przekształca się w mikrocząstki.

Ten ostatni, kilka sekund po połknięciu pigułki, jest równomiernie rozprowadzany w przewodzie pokarmowym i zaczyna uwalniać aktywny składnik. Szybkość procesu zależy od czasu potrzebnego do penetracji wody do granulek.

Sieci apteczne sprzedają rozproszone tabletki, pakowane w blistry (po 10 sztuk).

Farmakokinetyka

Absorpcja następuje w krótkim czasie; Spożycie pokarmu praktycznie nie wpływa na wchłanianie.

Najwyższe stężenia substancji czynnej we krwi pacjenta obserwuje się po 120 minutach od momentu pobrania 200 mg leku. Po 24 godzinach występuje znaczne - około 2-krotne - zmniejszenie ilości antybiotyku obecnego w osoczu płynów ustrojowych.

Aktywny składnik antybiotyku Unidox Solutab (Unidox Solutab) wyróżnia się szybką dystrybucją w narządach i tkankach.

Niecałą godzinę po przyjęciu leku wykrywa się dawki terapeutyczne substancji czynnej:

  • w płucach, śledzionie, wątrobie, gruczole krokowym, nerkach;
  • wysięk z przodu, zatok szczękowych;
  • zębina, kości;
  • w płynach opłucnowych, stawowych, puchlinowych.

W ślinie określa się do 27% całkowitej ilości środka przeciwbakteryjnego w osoczu.

Jedną z wad leku jest możliwość przezwyciężenia bariery łożyskowej wydzielanej w mleku matki (ta cecha powoduje szereg przeciwwskazań do stosowania Unidox Solutab).

Większość leków otrzymywanych przez organizm jest wydalana przez nerki, reszta przez jelita. W obecności nieregularności w układzie moczowym wzrasta poziom substancji wydalanej przez przewód pokarmowy.

Okres półtrwania wynosi do 18 godzin po jednorazowym użyciu, do jednego dnia po drugim użyciu.

Skład

Aktywnym składnikiem leku jest antybiotyk Doxycycline (100 mg) w postaci monohydratu (cząsteczka wody jest częścią substancji).

Wśród składników pomocniczych są celuloza mikrokrystaliczna, hypromeloza, stearynian magnezu i dwutlenek krzemu. Wśród dodatkowych substancji znajdują się również hyproloza, sacharyna, laktoza jednowodna.

Należy pamiętać, że w przypadku indywidualnej nietolerancji na którykolwiek z wymienionych składników zabronione jest stosowanie leku w celu powstrzymania objawów choroby.

Instrukcje użytkowania

Unidox Solutab bierze udział w walce z różnymi grupami dolegliwości. Krótka lista chorób wymienionych w adnotacjach do leku - w poniższej tabeli.

Oprócz powyższych chorób, Yunidok Solyutab bierze również udział w leczeniu chlamydii o różnej lokalizacji, tularemii, duru brzusznego (nawracające kleszcze, tyfus), cholery, gorączki (Qu, Góry Skaliste), dżumy, chorób oczu o etiologii zakaźnej.

Podczas łączenia leków antybiotyk wykazuje wysoką skuteczność w zwalczaniu zapalenia otrzewnej i podostrego septycznego zapalenia wsierdzia, tłumi przejawy kokluszu, wąglika, zapalenia szpiku, brucelozy, leptospirozy, ornitozy.

Zgodnie z instrukcją stosowania, lek jest zalecany do celów profilaktycznych (aby zapobiec możliwemu rozwojowi ropnych powikłań w okresie pooperacyjnym; podczas przebywania na obszarach charakteryzujących się obecnością patogenów odpornych na chlorochinę).

Przeciwwskazania

Rozważany produkt leczniczy nie jest przepisywany pacjentom w historii, w której występują ciężkie choroby nerek i wątroby. Zabrania się przyjmowania Unidox Solutab pacjentom z porfirią, a także kobietom w ciąży, karmiącym piersią.

Antybiotyk nie jest stosowany w pediatrii, jeśli dziecko ma mniej niż 8 lat.

Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest indywidualna nietolerancja na tetracykliny.

Tryby dozowania

W klasycznych schematach leczenia lek stosuje się w leczeniu dorosłych i młodych pacjentów w następujący sposób:

  • jeśli masa ciała pacjenta przekracza 50 kg, dawka preparatu Unidox Soluteb wynosi 200 mg pierwszego dnia walki z chorobą (tę ilość można podzielić na 2 dawki) i 100 mg na kolejną;
  • dzieci w wieku powyżej 8 lat, których waga jest mniejsza niż 50 kilogramów, są przepisywane w dawce 4 mg / kg i 2 mg / kg (dziennie) odpowiednio w pierwszym i następnych dniach w celu zatrzymania chorób;
  • w ciężkich (skomplikowanych) postaciach dolegliwości antybiotyk stosuje się w dawce 200 miligramów dziennie przez cały okres leczenia.

Średni czas zajęć wynosi 5-10 dni.

Specjalne instrukcje

Tabletki zaleca się przyjmować podczas posiłku, można je połykać w całości lub rozpuścić w wodzie i wypić powstałą zawiesinę.

Dozwolone jest żucie preparatu, podział na części.

W przypadku wielu chorób schemat dawkowania znacznie różni się od powyższego. Na przykład:

  • 100 mg leku 2 p./dobę stosuje się do łagodzenia kiły pierwotnej. (czas trwania leczenia wynosi 14 dni);
  • w celu stłumienia objawów niepowikłanej rzeżączki, należy przyjąć 300 mg co 2 p / d. (kurs za 1 dzień);
  • Leczenie nie-gonokokowego zapalenia cewki moczowej, którego czynnikiem sprawczym jest Ureaplasma urealiticum, wymaga przyjęcia 100 mg leku dwa razy dziennie przez tydzień.

Maksymalne dzienne dawki leków są wymienione w poniższej tabeli.

Więcej informacji na temat stosowania preparatu Unidox Solutab można znaleźć w instrukcji produktu medycznego.

Stosowanie leku bez zalecenia lekarza jest zabronione: niekontrolowany antybiotyk może spowodować pogorszenie stanu pacjenta.

Wykorzystanie funduszy u pacjentów z patologiami nerek wymaga zwiększonej kontroli przez lekarza prowadzącego.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem leku na zdolność pacjenta do kontrolowania złożonych mechanizmów i prowadzenia pojazdu.

Skutki uboczne, przedawkowanie

Antybiotyk Unidox Solutab może niekorzystnie wpływać na organizm. Instrukcje dotyczące leku zawierają informacje na temat rozwoju wielu działań niepożądanych:

  1. Zaburzenia przewodu pokarmowego, wyrażone w atakach nudności, wymiotów, utraty apetytu, rozwoju zapalenia jelit, biegunki, rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego.
  2. Objawy reakcji alergicznych, dermatologicznych (zapalenie skóry, pokrzywka, nadwrażliwość na światło). W przypadku indywidualnej nietolerancji przyjmowanie antybiotyku może wywołać obrzęk Quincke.
  3. Zmiany obrazu krwi (neutropenia, trombocytopenia).
  4. Pojawienie się niepowodzeń w aktywności ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, patologie przedsionkowe, bóle głowy, senność, obrzęk nerwów wzrokowych).
  5. Uszkodzenie wątroby i nerek.
  6. Występowanie nadkażenia (rozwój kandydozy).
  7. Długotrwała antybiotykoterapia często powoduje początek dysbiozy i jej następstwa - hipowitaminozy.

Aktywny składnik leku spowalnia osteogenezę, negatywnie wpływa na rozwój zębów młodych pacjentów (negatywny efekt wyraża się w nieodwracalnej zmianie koloru szkliwa, wrodzonych wad rozwojowych niedorozwoju tkanki kostnej).

Objawami przedawkowania narkotyków są nagła gorączka, napady wymiotów, żółtaczka.

W celu zapewnienia opieki w nagłych wypadkach pacjent jest myte w żołądku. Dodatkowo zaleca się pić dużo, pić środki przeczyszczające i węgiel aktywny. Hemodializa nie jest skuteczna.

Interakcja z lekami różnych grup farmakologicznych

Równoległe stosowanie preparatu Unidox Solutab i innych leków ma wiele cech. Wśród najbardziej znaczących należy zauważyć:

  1. Zmniejszenie wchłaniania doksycykliny w interakcji środka z środkami przeczyszczającymi zawierającymi magnez, preparatami żelaza, a także lekami, które obejmują glin, wapń. Odbiór antybiotyku i wyżej wymienionych towarów medycznych należy oddzielić w odstępie 180 minut.
  2. Zmniejszenie skuteczności leków przeciwbakteryjnych z grupy penicylin i cefalosporyn.
  3. Zwiększona częstość występowania krwawień acyklicznych podczas przyjmowania środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen i opisanego leku. Unidox Solutab zmniejsza również niezawodność środków antykoncepcyjnych.
  4. Przyspieszenie metabolizmu doksycykliny podczas stosowania fenytoiny, ryfampicyny, karbamazepiny.
  5. Zwiększone ciśnienie śródczaszkowe przy jednoczesnym udziale w schematach leczenia Unidox Solutab i Retinol.

Podczas leczenia omawianym lekiem napoje alkoholowe nie powinny być spożywane: połączenie środka przeciwbakteryjnego i alkoholu może nie tylko zmniejszyć oczekiwany efekt terapeutyczny, ale także wywołać wzrost negatywnego wpływu leku na organizm.

Analogi, warunki przechowywania

Unidox Solutab nie ma leków generycznych (leki o tym samym składzie i formie uwalniania). W razie potrzeby lekarz prowadzący może zastąpić lek Doksycykliną lub jej odmianami, w tym Doxycycline-AKOS, D. Nycomed, D. Ferein.

Lista leków, których aktywnym składnikiem jest Doxycycline - Monocline, Vibramitsin, Dovitsil, Vidoktsin.

Zabrania się samodzielnej wymiany leku bez zaleceń specjalisty.

Z instrukcji dla Unidox Solutab wynika, że ​​może być przechowywany w wentylowanych miejscach niedostępnych dla światła słonecznego. Lek zachowuje deklarowane właściwości producenta przez 5 lat od daty wydania.

Wideo

Film opowiada, jak szybko leczyć przeziębienie, grypę lub ARVI. Opinia doświadczonego lekarza.

UNIDOX SOLUTAB

Tabletki są dyspergowalne okrągłe, dwuwypukłe, od jasnożółtego lub szaro-żółtego do brązowego przeplatane, z grawerowaniem „173” (kod tabletki) z jednej strony i ryzykiem z drugiej.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna - 45 mg, sacharyna - 10 mg, hyproloza (nisko podstawiona) - 18,75 mg, hypromeloza - 3,75 mg, koloidalny dwutlenek krzemu (bezwodny) - 0,625 mg, stearynian magnezu - 2 mg, laktoza jednowodna - do 250 mg.

10 szt. - Blistry z folii PCV / aluminium (1) - opakowania kartonowe.

Półsyntetyczny antybiotyk z grupy tetracyklin o szerokim spektrum. Ma działanie bakteriostatyczne dzięki tłumieniu syntezy białek patogenów.

Aktywny wobec tlenowych bakterii Gram-dodatnich: Staphylococcus spp. (w tym szczepy produkujące penicylinazę), Streptococcus spp. (w tym Streptococcus pneumoniae), Bacillus anthracis, Listeria monocytogenes; bakterie beztlenowe: Clostridium spp.

Doksycyklina jest także aktywna przeciwko tlenowym bakteriom Gram-ujemnym: Neisseria gonorrhoeae, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Enterobacter spp., Klebsiella spp., Bordetella pertussis, jak również w odniesieniu do Rickettsia spp., Treponemapp. i Chlamydia spp.

Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp., Serratia spp., Większość szczepów Bacteroides fragilis jest oporna na doksycyklinę.

Dorośli wewnątrz lub w / w (kroplówki) przepisują 200 mg na dobę w pierwszym dniu leczenia, w kolejnych dniach - 100-200 mg / dobę. Częstotliwość odbioru (lub infuzji dożylnej) - 1-2 razy / dobę. W przypadku dzieci powyżej 8 lat i ważących powyżej 50 kg, dzienna dawka do podawania doustnego lub dożylnego (kroplówka) wynosi 4 mg / kg w pierwszym dniu leczenia. W kolejnych dniach - 2-4 mg / kg / dzień, w zależności od ciężkości przebiegu klinicznego choroby. Częstotliwość odbioru (lub infuzji dożylnej) - 1-2 razy / dobę. Zalecany minimalny czas dożylnej infuzji 100 mg doksycykliny (przy stężeniu infuzji 0,5 mg / ml) wynosi 1 godzinę.

Maksymalne dawki: dla dorosłych do podawania doustnego - 300 mg / dobę lub 600 mg / dobę (w zależności od etiologii patogenu); dla on / we wstępie - 300 mg / dzień.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, jadłowstręt, ból brzucha, biegunka, zaparcia, dysfagia, zapalenie języka, zapalenie przełyku, przejściowe zwiększenie stężenia aminotransferaz wątrobowych we krwi, fosfataza alkaliczna, bilirubina.

Z układu krwiotwórczego: neutropenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, świąd, eozynofilia; rzadko - obrzęk naczynioruchowy, nadwrażliwość na światło.

Inne: wzrost resztkowego azotu, kandydoza, dysbioza jelit, przebarwienie zębów u dzieci.

Preparaty zawierające jony metali (środki zobojętniające kwasy, preparaty zawierające żelazo, magnez, wapń) tworzą nieaktywne chelaty z doksycykliną i dlatego należy unikać ich jednoczesnego stosowania.

Przy jednoczesnym stosowaniu barbituranów, karbamazepiny, fenytoiny, stężenie doksycykliny w osoczu krwi zmniejsza się ze względu na indukcję mikrosomalnych enzymów wątrobowych, co może być przyczyną zmniejszenia jego działania przeciwbakteryjnego.

Należy unikać kombinacji z penicylinami, cefalosporynami, które mają działanie bakteriobójcze i które są antagonistami antybiotyków bakteriostatycznych (w tym doksycykliny).

Wchłanianie doksycykliny jest zmniejszone przez kolestiraminę i kolestypol (należy obserwować odstęp między przyjmowaniem co najmniej 3 godzin).

W związku z tłumieniem mikroflory jelitowej doksycyklina zmniejsza wskaźnik protrombiny, co wymaga dostosowania dawki pośrednich antykoagulantów.

Przyjmowanie doksycykliny zmniejsza niezawodność antykoncepcji i zwiększa częstość krwawień przełomowych podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen.

Jednoczesne stosowanie retinolu przyczynia się do zwiększenia ciśnienia śródczaszkowego.

Doksycyklina jest stosowana ostrożnie w zaburzeniach czynności wątroby. W przypadku upośledzenia czynności nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Aby zapobiec miejscowym działaniom drażniącym (zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, owrzodzenie przewodu pokarmowego), zaleca się przyjmowanie w ciągu dnia dużej ilości płynu, pokarmu lub mleka. W związku z możliwym rozwojem fotouczulenia, konieczne jest ograniczenie nasłonecznienia podczas leczenia i przez 4-5 dni po nim.

Doksycyklina nie jest stosowana u dzieci poniżej 8 lat, ponieważ tetracykliny (w tym doksycyklina) powodują długotrwałe przebarwienia zębów, hipoplazję szkliwa i spowalniają podłużny wzrost kości szkieletu w tej kategorii pacjentów.

Roztwór doksycykliny do stosowania na / we wstępie należy stosować nie później niż 72 godziny po jego przygotowaniu.

Doksycyklina jest przeciwwskazana do stosowania w okresie ciąży i laktacji. Doksycyklina przenika przez barierę łożyskową. Może powodować długotrwałe przebarwienia zębów, hipoplazję szkliwa, zahamowanie wzrostu kości szkieletu płodu, a także rozwój nacieku tłuszczowego wątroby.

Jeśli to konieczne, stosowanie w okresie karmienia piersią powinno przerwać karmienie piersią.

Unidox Solutab ® (Unidox Solutab ®)

Aktywny składnik:

Treść

Grupa farmakologiczna

Klasyfikacja nosologiczna (ICD-10)

Obrazy 3D

Skład i forma uwalniania

w blistrze 10 szt.; w pudełku 1 blister.

Opis postaci dawkowania

Okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki o barwie od jasnożółtej do szaro-żółtej z grawerowaniem „173” (kod tabletki) po jednej stronie i znakiem ryzyka po drugiej stronie.

Charakterystyczny

Antybiotyk o szerokim spektrum działania z grupy tetracyklin.

Działanie farmakologiczne

Hamuje syntezę białek w komórce drobnoustrojów, zakłócając wiązanie RNA transportowego błony rybosomalnej.

Farmakodynamika

Antybiotyk o szerokim spektrum działania z grupy tetracyklin. Działa bakteriostatycznie, hamuje syntezę białek w komórce drobnoustrojów poprzez oddziaływanie z podjednostką 30S rybosomów. Aktywny wobec wielu drobnoustrojów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych: Streptococcus spp., Treponema spp., Staphylococcus spp., Klebsiella spp., Enterobacter spp. (w tym E. aerugenes), Neisseria Yersinia spp. (w tym Yersinia pestis), Brucella spp., Francisella tularensis, Bacillus anthracis, Bartonella bacilliformis, Pasteurella multocida, Borrelia recurrentis, Clostridium spp. (z wyjątkiem Clostridium difficile), Actinomyces spp., Fusobacterium fusiforme, Calymmatobacterium granulomatis, Propionibacterium acnes, niektóre pierwotniaki (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum).

Z reguły nie wpływa na Acinetobacter spp., Proteus spp., Pseudomonas spp., Serratia spp., Providencia spp., Enterococcus spp.

Należy wziąć pod uwagę możliwość nabytej oporności na doksycyklinę w wielu patogenach, które często są przekrojowe w obrębie grupy (tj. Szczepy oporne na doksycyklinę, będą jednocześnie odporne na całą grupę tetracyklin).

Farmakokinetyka

Absorpcja jest szybka i wysoka (około 100%). Spożycie pokarmu nieznacznie wpływa na wchłanianie leku.

Cmax Doksycyklinę w osoczu (2,6–3 µg / ml) osiąga się 2 godziny po przyjęciu 200 mg, a po 24 godzinach stężenie substancji czynnej w osoczu krwi zmniejsza się do 1,5 µg / ml.

Po przyjęciu 200 mg pierwszego dnia leczenia i 100 mg / dobę w kolejnych dniach, stężenie doksycykliny w osoczu krwi wynosi 1,5–3 µg / ml.

Doksycyklina wiąże się odwracalnie z białkami osocza (80–90%), dobrze przenika do narządów i tkanek, słabo do płynu mózgowo-rdzeniowego (10–20% stężeń w osoczu), jednak stężenie doksycykliny w płynie mózgowo-rdzeniowym wzrasta wraz ze stanem zapalnym osłona kręgosłupa.

Objętość dystrybucji - 1,58 l / kg. Po 30–45 minutach po spożyciu doksycyklina występuje w stężeniach terapeutycznych w wątrobie, nerkach, płucach, śledzionie, kościach, zębach, gruczole krokowym, tkance oka, opłucnej i płynach puchlinowych, żółci, wysięku maziowym, wysięku w szczęce i zatokach czołowych, płyny bruzdy gumowej.

Przy prawidłowej funkcji wątroby poziom leku w żółci jest 5–10 razy wyższy niż w osoczu.

W ślinie określa się 5–27% stężenia doksycykliny w osoczu.

Doksycyklina przenika przez barierę łożyskową, jest wydzielana w małych ilościach do mleka matki.

Gromadzi się w zębinie i tkance kostnej.

Niewielka część doksycykliny jest metabolizowana.

T1/2 po jednorazowym spożyciu wynosi 16-18 godzin, po otrzymaniu wielokrotnych dawek - 22-23 godzin.

Około 40% przyjmowanego leku jest wydalane przez nerki, a 20–40% jest wydalane przez jelita w postaci nieaktywnych form (chelaty).

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Okres półtrwania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie zmienia się, ponieważ jego wydalanie przez jelita wzrasta.

Hemodializa i dializa otrzewnowa nie wpływają na stężenie doksycykliny w osoczu.

Wskazania leku Unidox Solutab ®

Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na lek:

infekcje dróg oddechowych, w tym zapalenie gardła, ostre zapalenie oskrzeli, zaostrzenie POChP, zapalenie tchawicy, zapalenie oskrzeli i płuc, płatowe zapalenie płuc, pozaszpitalne zapalenie płuc, ropień płuc, ropniak opłucnej;

zakażenia górnych dróg oddechowych, w tym zapalenie ucha, zapalenie zatok, zapalenie migdałków;

zakażenia układu moczowo-płciowego (zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie cewki moczowej, zapalenie cewki moczowej, mykoplazmoza układu moczowo-płciowego, ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie błony śluzowej macicy, zapalenie szyjki macicy i zapalenie jajowodu i rdzenia w ramach terapii skojarzonej), w tym zakażenia przenoszone drogą płciową (chlamydia układu moczowo-płciowego, kiła u pacjentów z nietolerancją penicyliny, niepowikłana rzeżączka (jako terapia alternatywna), ziarniniak pachwinowy, przenoszona drogą płciową limfogranuloma);

infekcje przewodu pokarmowego i dróg żółciowych (cholera, jersinioza, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie żołądka i jelit, czerwonka bakteryjna i amebiczna, biegunka podróżnych);

zakażenia skóry i tkanek miękkich (w tym zakażenia ran po ukąszeniach zwierząt), ciężki trądzik (jako część terapii skojarzonej);

inne choroby (Frambesia, Legionellosis, Chlamydia o różnej lokalizacji (w tym zapalenie gruczołu krokowego i zapalenie odbytnicy), riketsjoza, gorączka Q, plamista gorączka Gór Skalistych, dur brzuszny (w tym syfa, nawracające kleszcze), borelioza (I art. - rumień migrans), tularemia, dżuma, promienica, malaria, choroby zakaźne oka (jako część terapii skojarzonej - jaglica), leptospiroza, papuzica, ornitoza, wąglik (w tym postać płucna), bartonelloza, ehralichioza granulocytowa, koklusz, bruceloza, zapalenie kości i szpiku, posocznica, podostre septyczne zapalenie wsierdzia, perito nit);

zapobieganie powikłaniom ropnym pooperacyjnym;

zapobieganie malarii wywołanej przez Plasmodium falciparum podczas krótkich podróży (mniej niż 4 miesiące) w obszarze, w którym często występują szczepy odporne na chlorochinę i / lub pirymetaminę sulfadoksyny.

Przeciwwskazania

nadwrażliwość na tetracyklinę;

poważne naruszenia wątroby i / lub nerek;

wiek do 8 lat.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Przeciwwskazane w ciąży. W momencie leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Efekty uboczne

Ze strony przewodu pokarmowego: anoreksja, nudności, wymioty, dysfagia, biegunka; zapalenie jelit, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.

Reakcje dermatologiczne i alergiczne: pokrzywka, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne, zaostrzenie tocznia rumieniowatego układowego, wysypka plamisto-grudkowa i rumieniowa, zapalenie osierdzia, złuszczające zapalenie skóry.

Związane z wątrobą: uszkodzenie wątroby podczas długotrwałego stosowania lub u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby.

Ze strony nerek: wzrost resztkowego azotu mocznika (ze względu na działanie anaboliczne).

Ze strony układu krwiotwórczego: niedokrwistość hemolityczna, małopłytkowość, neutropenia, eozynofilia, zmniejszenie aktywności protrombiny.

Ze strony układu nerwowego: łagodne zwiększenie ciśnienia śródczaszkowego (anoreksja, wymioty, ból głowy, obrzęk nerwu wzrokowego), zaburzenia przedsionkowe (zawroty głowy lub niestabilność).

Ze strony tarczycy: u pacjentów, którzy otrzymywali doksycyklinę przez długi czas, możliwe jest odwracalne ciemnobrązowe zabarwienie tkanki tarczycy.

Z boku zębów i kości: doksycyklina spowalnia osteogenezę, zakłóca normalny rozwój zębów u dzieci (kolor zębów zmienia się nieodwracalnie, rozwija się hipoplazja szkliwa).

Inne: kandydoza (zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie odbytnicy, zapalenie pochwy) jako przejaw nadkażenia.

Interakcja

Leki zobojętniające zawierające glin, magnez, wapń, preparaty żelaza, wodorowęglan sodu, środki przeczyszczające zawierające magnez zmniejszają wchłanianie doksycykliny, więc ich stosowanie powinno być oddzielone w odstępie 3 godzin.

W związku z hamowaniem mikroflory jelitowej przez doksycyklinę, wskaźnik protrombiny zmniejsza się, co wymaga dostosowania dawki pośrednich antykoagulantów.

Gdy doksycyklina jest łączona z antybiotykami bakteriobójczymi, które naruszają syntezę ściany komórkowej (penicyliny, cefalosporyny), skuteczność tego ostatniego zmniejsza się.

Doksycyklina zmniejsza niezawodność antykoncepcji i zwiększa częstość krwawień acyklicznych podczas przyjmowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen.

Etanol, barbiturany, ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina i inne stymulatory utleniania mikrosomalnego, przyspieszając metabolizm doksycykliny, zmniejszają jej stężenie w osoczu krwi.

Jednoczesne stosowanie doksycykliny i retinolu przyczynia się do wzrostu ciśnienia śródczaszkowego.

Dawkowanie i podawanie

Wewnątrz, podczas posiłku, pigułka może zostać połknięta w całości, podzielona na części lub przeżuta, szklanką wody lub rozcieńczona niewielką ilością wody (około 20 ml).

Czas trwania leczenia wynosi zwykle 5–10 dni.

Dorośli i dzieci powyżej 8 lat o masie ciała powyżej 50 kg - 200 mg w 1-2 dawkach w pierwszym dniu leczenia, a następnie 100 mg na dobę. W przypadkach ciężkich zakażeń dawkę 200 mg na dobę w trakcie leczenia.

Dzieci w wieku 8–12 lat o masie ciała mniejszej niż 50 kg mają średnią dzienną dawkę 4 mg / kg w pierwszym dniu, a następnie 2 mg / kg na dobę (w 1-2 dawkach). W przypadku ciężkich zakażeń, w dawce 4 mg / kg dziennie podczas całego leczenia.

Cechy dawkowania w przypadku niektórych chorób

W przypadku zakażeń wywołanych przez S. pyogenes Unidox Solutab ® trwa co najmniej 10 dni.

W przypadku niepowikłanej rzeżączki (z wyjątkiem zakażeń odbytnicy u mężczyzn): dorośli - 100 mg 2 razy dziennie, aż do całkowitego wyleczenia (średnio 7 dni) lub 600 mg na jeden dzień, 300 mg w 2 dawkach (sekunda Odbiór przez 1 godzinę po pierwszej).

W kiły pierwotnej 100 mg 2 razy dziennie przez 14 dni, aw kiły wtórnej 100 mg 2 razy dziennie przez 28 dni.

Przy niepowikłanych zakażeniach układu moczowo-płciowego wywołanych przez Chlamydia trachomatis, zapalenie szyjki macicy, nie-gonokokowe zapalenie cewki moczowej spowodowane przez Ureaplasma urealyticum - 100 mg 2 razy dziennie przez 7 dni.

Z trądzikiem - 100 mg / dzień; leczenie trwa 6–12 tygodni.

Malaria (profilaktyka) - 100 mg 1 raz dziennie przez 1-2 dni przed podróżą, następnie codziennie podczas podróży i przez 4 tygodnie po powrocie; dzieci powyżej 8 lat - 2 mg / kg raz dziennie.

Biegunka podróżnych (profilaktyka) - 200 mg pierwszego dnia podróży 1 lub 2 dawki, następnie 100 mg raz dziennie przez cały pobyt w regionie (nie więcej niż 3 tygodnie).

Leczenie leptospirozy - 100 mg doustnie 2 razy dziennie przez 7 dni; zapobieganie leptospirozie - 200 mg raz w tygodniu podczas pobytu na obszarze o niekorzystnym położeniu i 200 mg na koniec podróży.

Aby zapobiec infekcjom podczas aborcji medycznej, 100 mg 1 godzinę przed i 200 mg po interwencji.

Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi do 300 mg / dobę lub do 600 mg / dobę przez 5 dni z ciężkimi zakażeniami gonokokowymi. Dla dzieci powyżej 8 lat o masie ciała powyżej 50 kg - do 200 mg, dla dzieci w wieku 8–12 lat o masie ciała mniejszej niż 50 kg - 4 mg / kg na dobę podczas całego leczenia.

W obecności nerek (Cl kreatyniny ®

Chronić przed dziećmi.

Okres ważności leku Unidox Solutab ®

Nie używać po upływie daty ważności wydrukowanej na opakowaniu.

Top