Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Zapalenie krtani
Wzmocnienie środków ludowych układu odpornościowego
2 Nieżyt nosa
Jakie leki przeciwwirusowe mogą być w ciąży
3 Nieżyt nosa
Jak mierzyć temperaturę ciała i jak powinna być
Image
Główny // Zapobieganie

Lista grup antybiotyków penicylinowych


Zwyczajowe leki antybakteryjne sprzed niespełna wieku dokonały prawdziwej rewolucji w medycynie. Ludzkość otrzymała potężną broń do walki z infekcjami, wcześniej uważaną za śmiertelną.

Pierwszymi były penicyliny antybiotykowe, które uratowały wiele tysięcy istnień ludzkich podczas II wojny światowej i są aktualne we współczesnej praktyce medycznej. Rozpoczęła się era antybiotykoterapii i dzięki nim uzyskano wszystkie inne leki przeciwbakteryjne.

Ta sekcja zawiera pełną listę aktualnie istotnych leków przeciwdrobnoustrojowych. Oprócz właściwości podstawowych związków podano wszystkie nazwy handlowe i analogi.

Podane informacje mają charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowią przewodnika po działaniach. Wszystkie wizyty są wykonywane wyłącznie przez lekarza, a terapia jest pod jego kontrolą.

Pomimo niskiej toksyczności penicylin, ich niekontrolowane stosowanie prowadzi do poważnych konsekwencji: powstawania oporności w patogenie i przejścia choroby w postać przewlekłą, trudną do wyleczenia. Z tego powodu większość szczepów bakterii chorobotwórczych jest dziś odporna na ABP pierwszej generacji.

Do leczenia przeciwbakteryjnego powinien być dokładnie taki lek, który został wyznaczony przez specjalistę. Niezależne próby znalezienia taniego analogu i oszczędzania mogą prowadzić do pogorszenia jakości.

Na przykład dawka substancji czynnej w leku generycznym może się różnić w górę lub w dół, co niekorzystnie wpłynie na przebieg leczenia.

Gdy konieczna jest wymiana leku ze względu na ostry niedobór finansów, należy zapytać lekarza, ponieważ tylko specjalista będzie w stanie wybrać najlepszą opcję.

Preparaty z grupy penicylin należą do tak zwanych beta-laktamów - związków chemicznych, które mają w swoim wzorze pierścień beta-laktamowy.

Ten składnik strukturalny ma kluczowe znaczenie w leczeniu bakteryjnych chorób zakaźnych: zapobiega wytwarzaniu przez bakterie specjalnego biopolimeru peptydoglikanu, który jest niezbędny do budowy błony komórkowej. W rezultacie błona nie może się uformować, a mikroorganizm umiera. Nie ma destrukcyjnego wpływu na komórki ludzkie i zwierzęce z tego powodu, że nie zawierają peptydoglikanu.

Preparaty medyczne oparte na odpadach grzybów pleśniowych są szeroko stosowane we wszystkich dziedzinach medycyny ze względu na następujące właściwości:

  • Wysoka biodostępność - leki są szybko wchłaniane i rozprzestrzeniają się przez tkanki. Osłabienie bariery krew-mózg podczas zapalenia wyściółki mózgu również przyczynia się do przenikania do płynu mózgowo-rdzeniowego.
  • Rozległe spektrum antybakteryjne. W przeciwieństwie do preparatów chemicznych pierwszej generacji, nowoczesne penicyliny są skuteczne przeciwko ogromnej większości bakterii Gram-ujemnych i pozytywnych. Są również odporne na penicylinazę i kwaśne środowisko żołądka.
  • Najniższa toksyczność wśród wszystkich PUPZ. Dopuszcza się ich używanie nawet w czasie ciąży, a prawidłowy odbiór (zgodnie z zaleceniami lekarza i zgodnie z instrukcją) prawie całkowicie eliminuje rozwój skutków ubocznych.

W procesie badań i eksperymentów uzyskano wiele preparatów medycznych o różnych właściwościach. Na przykład, gdy należy się do wspólnej serii, penicylina i ampicylina nie są takie same. Wszystkie penicyliny ABP są dobrze kompatybilne z większością innych leków. Jeśli chodzi o kompleksową terapię innymi lekami przeciwbakteryjnymi, wspólne stosowanie ze środkami bakteriostatycznymi osłabia skuteczność penicylin.

Dokładne badanie właściwości pierwszego antybiotyku wykazało jego niedoskonałość. Pomimo dość szerokiego spektrum działania przeciwbakteryjnego i niskiej toksyczności, stwierdzono, że naturalna penicylina jest wrażliwa na specyficzny destrukcyjny enzym (penicylinazę) wytwarzany przez niektóre bakterie. Ponadto całkowicie stracił swoje właściwości w kwaśnym środowisku żołądka, dlatego był stosowany wyłącznie w postaci zastrzyków. W poszukiwaniu bardziej skutecznych i stabilnych związków stworzono różne leki półsyntetyczne.

Do tej pory antybiotyki penicylinowe, których pełny wykaz podano poniżej, są podzielone na 4 główne grupy.

Produkowany przez grzyby pleśniowe Penicillium notatum i Penicillium chrysogenum, benzylopenicylina jest kwasem o strukturze molekularnej. Do celów medycznych łączy się chemicznie z sodem lub potasem, tworząc sole. Otrzymane związki stosuje się do wytwarzania roztworów do iniekcji, które są szybko wchłaniane.

Efekt terapeutyczny obserwuje się już w 10-15 minut po podaniu, jednak trwa on nie dłużej niż 4 godziny, co wymaga częstych powtarzanych wstrzyknięć do tkanki mięśniowej (w szczególnych przypadkach sól sodowa może być podawana dożylnie).

Leki te penetrują dobrze do płuc i błon śluzowych, płynów mózgowo-rdzeniowych i maziowych, mięśnia sercowego i kości - w mniejszym stopniu. Jednak w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych zwiększa się przepuszczalność bariery krew-mózg, co umożliwia skuteczne wyleczenie.

Aby przedłużyć działanie leku, naturalna benzylopenicylina łączy się z nowokainą i innymi substancjami. Otrzymane sole (novocainic, Bitsillin-1, 3 i 5) po wstrzyknięciu domięśniowym tworzą depot leku w miejscu wstrzyknięcia, skąd substancja czynna wnika do krwi w sposób ciągły iz małą prędkością. Ta właściwość pozwala zmniejszyć liczbę wstrzyknięć do 2 razy dziennie, zachowując jednocześnie działanie terapeutyczne soli potasu i sodu.

Leki te są stosowane w długotrwałym leczeniu antybiotykami przewlekłego reumatyzmu, kiły, ogniskowej infekcji paciorkowcowej.
Fenoksymetylopenicylina jest inną postacią benzylopenicyliny przeznaczoną do leczenia umiarkowanych chorób zakaźnych. Różni się od opisanej powyżej odporności na kwas solny soku żołądkowego.

Ta jakość pozwala uwolnić lek w postaci tabletek do stosowania doustnego (4 do 6 razy dziennie). Większość patogennych bakterii, z wyjątkiem krętków, jest odporna na biosyntetyczne penicyliny.

Patrz również: Instrukcje dotyczące stosowania wstrzyknięć penicyliny i tabletek

Naturalna penicylina benzylowa jest nieaktywna w stosunku do szczepów gronkowców wytwarzających penicylinazę (enzym ten niszczy pierścień beta-laktamowy substancji czynnej).

Przez długi czas penicyliny nie stosowano do leczenia zakażenia gronkowcowego, podczas gdy w 1957 r. Na jej podstawie nie syntetyzowano oksacyliny. Hamuje aktywność beta-laktamazy patogenu, ale jest nieskuteczny wobec chorób wywoływanych przez szczepy wrażliwe na benzylopenicylinę. Ta grupa obejmuje również kloksacylinę, dikloksacylinę, metycylinę i inne, które prawie nie są stosowane w nowoczesnej praktyce medycznej ze względu na zwiększoną toksyczność.

Obejmuje to dwie podgrupy środków przeciwdrobnoustrojowych przeznaczonych do stosowania doustnego i mających działanie bakteriobójcze na większość patogenów (zarówno gram + jak i gram).

W porównaniu z poprzednimi grupami związki te mają dwie istotne zalety. Po pierwsze, są one aktywne w odniesieniu do szerszego zakresu patogenów, po drugie, są produkowane w postaci tabletek, co znacznie ułatwia stosowanie. Wady obejmują wrażliwość na beta-laktamazę, to znaczy aminopenicyliny (ampicylina i amoksycylina) nie nadają się do leczenia zakażeń gronkowcowych.

Jednak w połączeniu z oksacyliną (Ampioks) stają się odporne.

Leki są dobrze wchłaniane i działają przez długi czas, co zmniejsza częstotliwość ich stosowania do 2-3 razy po 24 godzinach. Główne wskazania do stosowania to zapalenie opon mózgowych, zapalenie zatok, zapalenie ucha, choroby zakaźne dróg moczowych i górnych dróg oddechowych, zapalenie jelit i eradykacja Helicobacter (czynnik powodujący wrzód żołądka). Powszechnym działaniem niepożądanym aminopenicylin jest charakterystyczna niealergiczna wysypka, która znika natychmiast po odstawieniu.

Stanowią one oddzielną serię antybiotyków penicylinowych, od których nazwa staje się jasna. Aktywność antybakteryjna jest podobna do aminopenicylin (z wyjątkiem pseudomonad) i jest wyraźna w odniesieniu do pałeczki cyjanowej.

W zależności od stopnia wydajności dzielą się na:

  • Karboksypenicyliny, których znaczenie kliniczne ostatnio spadło. Karbenicylina, która stała się pierwszą z tej podgrupy, jest również skuteczna przeciwko białkowej oporności na ampicylinę. Obecnie prawie wszystkie szczepy są odporne na karboksypenicyliny.
  • Ureidopenicyliny są bardziej skuteczne w stosunku do Pseudomonas aeruginosa, mogą być również przepisywane w przypadku stanów zapalnych wywołanych przez Klebsiella. Najbardziej skuteczne są piperacylina i azlocylina, z których tylko ta ostatnia pozostaje istotna w praktyce medycznej.

Do tej pory zdecydowana większość szczepów Pseudomonas aeruginosa jest odporna na karboksypenicyliny i ureidopenicyliny. Z tego powodu ich znaczenie kliniczne jest ograniczone.

Grupa antybiotyków z grupy ampicylin, wysoce aktywna w stosunku do większości patogenów, jest niszczona przez bakterie tworzące penicylinę. Ponieważ działanie bakteriobójcze oksacyliny na nie oporne jest znacznie słabsze niż działanie ampicyliny i amoksycyliny, syntetyzowano leki złożone.

W połączeniu z sulbaktamem, klawulanianem i tazobaktamem antybiotyki otrzymują drugi pierścień beta-laktamowy i odpowiednio odporność na beta-laktamazy. Ponadto inhibitory mają swoje własne działanie przeciwbakteryjne, wzmacniając główny składnik aktywny.

Leki chronione przed inhibitorami skutecznie leczą ciężkie zakażenia szpitalne, których szczepy są oporne na większość leków.

Zobacz także: Na temat współczesnej klasyfikacji antybiotyków według grupy parametrów

Szeroki zakres działań i dobra tolerancja pacjentów sprawiły, że penicylina jest najlepszym sposobem leczenia chorób zakaźnych. Na początku ery leków przeciwbakteryjnych, benzylopenicylina i jej sole były lekami z wyboru, ale w tej chwili większość patogenów jest na nie odporna. Niemniej jednak nowoczesne półsyntetyczne antybiotyki penicylinowe w tabletkach, zastrzykach i innych postaciach dawkowania zajmują jedno z wiodących miejsc w terapii antybiotykowej w różnych dziedzinach medycyny.

Odkrywca zauważył również szczególną skuteczność penicyliny przeciwko patogenom układu oddechowego, więc lek jest najczęściej stosowany w tej dziedzinie. Prawie wszystkie z nich są szkodliwym działaniem bakterii powodujących zapalenie zatok, zapalenie opon mózgowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc i inne choroby dolnych i górnych dróg oddechowych.

Środki chronione przed inhibitorami leczą nawet szczególnie niebezpieczne i uporczywe zakażenia szpitalne.

Krętki są jednym z niewielu mikroorganizmów, które zachowały podatność na benzylopenicylinę i jej pochodne. Penicyliny benzylowe są również skuteczne w odniesieniu do gonokoków, co umożliwia skuteczne leczenie kiły i rzeżączki przy minimalnym negatywnym wpływie na organizm pacjenta.

Zapalenie jelit wywołane przez patogenną mikroflorę, dobrze reaguje na leczenie lekami kwasoodpornymi.

Szczególnie ważne są aminopenicyliny, które są częścią złożonej eradykacji Helicobacter.

W praktyce położniczej i ginekologicznej wiele preparatów penicylinowych z listy stosuje się zarówno do leczenia zakażeń bakteryjnych układu rozrodczego kobiet, jak i do zapobiegania zakażeniu noworodka.

W tym przypadku antybiotyki penicylinowe zajmują również godne miejsce: zapalenie rogówki, ropnie, gonokokowe zapalenie spojówek i inne choroby oczu leczy się kroplami do oczu, maściami i roztworami do iniekcji.

Choroby układu moczowego, mające pochodzenie bakteryjne, dobrze reagują na leczenie tylko lekami chronionymi przed inhibitorami. Pozostałe podgrupy są nieskuteczne, ponieważ szczepy patogenów są na nie bardzo odporne.

Penicyliny są stosowane w prawie wszystkich dziedzinach medycyny w stanach zapalnych wywołanych przez drobnoustroje chorobotwórcze, a nie tylko w leczeniu. Na przykład w praktyce chirurgicznej są oni wyznaczeni do zapobiegania powikłaniom pooperacyjnym.

Leczenie lekami przeciwbakteryjnymi w ogóle, a zwłaszcza penicylinami, należy przeprowadzać tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Pomimo minimalnej toksyczności samego leku, jego niewłaściwe użycie poważnie uszkadza organizm. Aby antybiotykoterapia doprowadziła do wyzdrowienia, należy postępować zgodnie z zaleceniami medycznymi i znać cechy leku.

Leczenie lekami przeciwbakteryjnymi w ogóle, a zwłaszcza penicylinami, należy przeprowadzać tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Pomimo minimalnej toksyczności samego leku, jego niewłaściwe użycie poważnie uszkadza organizm. Aby antybiotykoterapia doprowadziła do wyzdrowienia, należy postępować zgodnie z zaleceniami medycznymi i znać cechy leku.

Zakres penicyliny i różnych preparatów opartych na niej w medycynie wynika z aktywności substancji w odniesieniu do określonych patogenów. Działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze objawia się w odniesieniu do:

  • Bakterie Gram-dodatnie - gonokoki i meningokoki;
  • Gram-ujemne - różne gronkowce, paciorkowce i pneumokoki, błonica, pseudomonas i pałeczki wąglika, proteus;
  • Actinomycetes i krętki.

Niska toksyczność i szerokie spektrum działania sprawia, że ​​grupy antybiotyków penicylinowych optymalnego leczenia zapalenia gardła, zapalenie płuc (oba centralny i płata), szkarlatyna, błonica, zapalenie opon mózgowych, zatrucie krwi, posocznica, zapalenie opłucnej Pius, zapalenie szpiku zarówno ostrych jak i przewlekłych postaci, bakteryjne zapalenie wsierdzia, różne ropne zakażenia skóry, błon śluzowych i tkanek miękkich, róży, wąglika, rzeżączki, promienicy, kiły, choroby żółciowej, a także choroby oczu i laryngologiczne.

Wśród ścisłych przeciwwskazań jest tylko indywidualna nietolerancja na benzylopenicylinę i inne leki w tej grupie. Również podawanie leków endolyumbalnoe (wstrzyknięcie do rdzenia kręgowego) pacjentom ze zdiagnozowaną padaczką jest niedozwolone.

Podczas ciąży antybiotykoterapię preparatami penicylinowymi należy traktować ze szczególną ostrożnością. Pomimo faktu, że mają one minimalne działanie teratogenne, konieczne jest przepisywanie tabletek i zastrzyków tylko w razie pilnej potrzeby, oceniając stopień ryzyka dla płodu i najbardziej ciąży.

Ponieważ penicylina i jej pochodne swobodnie przenikają z krwiobiegu do mleka matki, wskazane jest, aby odmówić karmienia piersią podczas terapii. Lek może wywołać najcięższą reakcję alergiczną u dziecka nawet po pierwszym użyciu. Aby laktacja nie ustała, mleko należy regularnie dekantować.

Wśród innych środków przeciwbakteryjnych penicyliny wyróżniają się niską toksycznością.

Niepożądane skutki spożycia obejmują:

  • Reakcje alergiczne. Najczęściej objawia się wysypką skórną, świądem, pokrzywką, gorączką i obrzękiem. Niezwykle rzadko w ciężkich przypadkach możliwy jest wstrząs anafilaktyczny, wymagający natychmiastowego podania antidotum (adrenaliny).
  • Dysbakterioza. Nierównowaga naturalnej mikroflory prowadzi do zaburzeń trawienia (wzdęcia, wzdęcia, zaparcia, biegunka, ból brzucha) i rozwoju kandydozy. W tym drugim przypadku dotyczy to błon śluzowych jamy ustnej (u dzieci) lub pochwy.
  • Reakcje neurotoksyczne. Negatywny wpływ penicyliny na ośrodkowy układ nerwowy objawia się zwiększoną pobudliwością odruchową, nudnościami i kneblowaniem, skurczami, a czasami śpiączką.

Aby zapobiec rozwojowi dysbakteriozy i uniknąć alergii, pomożesz w odpowiednim czasie medycznemu wsparciu organizmu. Pożądane jest łączenie antybiotykoterapii z zastosowaniem pre- i probiotyków, a także odczulaczy (jeśli wrażliwość wzrasta).

Pigułki i zastrzyki dla dzieci należy przepisywać ostrożnie, biorąc pod uwagę możliwą negatywną reakcję, a wybór konkretnego leku zbliżył się celowo.

W pierwszych latach życia benzylopenicylina jest stosowana w przypadku posocznicy, zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowych, zapalenia ucha. W leczeniu zakażeń układu oddechowego, bólów gardła, zapalenia oskrzeli i zapalenia zatok, najbezpieczniejsze antybiotyki są wybierane z listy: Amoxicillin, Augmentin, Amoxiclav.

Ciało dziecka jest znacznie bardziej wrażliwe na narkotyki niż dorosły. Dlatego należy dokładnie monitorować stan dziecka (penicylina jest eliminowana powoli, gromadząc się, może powodować drgawki), a także podejmować środki zapobiegawcze. Te ostatnie obejmują stosowanie pre- i probiotyków w celu ochrony mikroflory jelitowej, diety i pełnego wzmocnienia układu odpornościowego.

Odkrycie, które dokonało prawdziwej rewolucji medycznej na początku XX wieku, zostało dokonane przez przypadek. Trzeba powiedzieć, że antybakteryjne właściwości grzybów pleśniowych zostały zauważone przez ludzi w głębokiej starożytności.

Alexander Fleming - odkrywca penicyliny

Egipcjanie, na przykład nawet 2500 lat temu, wyleczyli zapalne rany kompresami spleśniałego chleba, ale naukowcy zrobili tylko teoretyczną stronę pytania w XIX wieku. Europejscy i rosyjscy naukowcy i lekarze, badając antybiotykę (zdolność niektórych mikroorganizmów do niszczenia innych), próbowali czerpać z niej praktyczne korzyści.

Alexander Fleming, brytyjski mikrobiolog, który 28 września 28 września odkrył pleśń na płytkach Petriego z koloniami, udało się. Jej spory spowodowane niedbalstwem personelu laboratoryjnego, kiełkują i niszczą bakterie chorobotwórcze. Zainteresowany Fleming dokładnie przestudiował to zjawisko i wyizolował substancję bakteriobójczą zwaną penicyliną. Od wielu lat odkrywca pracował nad uzyskaniem chemicznie czystego, trwałego związku odpowiedniego do leczenia ludzi, ale inni go wymyślili.

W 1941 roku Ernst Chain i Howard Florey byli w stanie oczyścić penicylinę z zanieczyszczeń i przeprowadzili badania kliniczne z Flemingiem. Wyniki były tak skuteczne, że w 43 roku USA zorganizowały masową produkcję leku, który uratował wiele setek tysięcy ludzi nawet podczas wojny. Zalety Fleminga, Cheneya i Flory przed ludzkością zostały ocenione w 1945 roku: odkrywca i twórcy stali się laureatami Nagrody Nobla.

Następnie początkowy preparat chemiczny był stale ulepszany. W ten sposób pojawiły się nowoczesne penicyliny, odporne na kwaśne środowisko żołądka, odporne na penicylinazę i bardziej skuteczne.

Przeczytaj ekscytujący artykuł: Wynalazca antybiotyków lub historia zbawienia ludzkości!

Masz jakieś pytania? Uzyskaj teraz bezpłatną konsultację z lekarzem!

Naciśnięcie przycisku doprowadzi do specjalnej strony naszej witryny z formularzem zwrotnym ze specjalistą o profilu, który Cię interesuje.

Bezpłatna konsultacja lekarska

Grzyby są królestwem żywych organizmów. Grzyby są inne: niektóre z nich wchodzą w naszą dietę, niektóre powodują choroby skóry, inne są tak trujące, że mogą prowadzić do śmierci. Ale grzyby Penicillium ratują miliony istnień ludzkich przed bakteriami chorobotwórczymi.

Antybiotyki na bazie penicyliny oparte na tej formie (pleśń jest również grzybem) są nadal stosowane w medycynie.

W latach 30. ubiegłego wieku Alexander Fleming przeprowadził eksperymenty z gronkowcami. Badał zakażenia bakteryjne. Dorastając w grupie tych patogenów w pożywce, naukowiec zauważył, że w kubku znajdują się obszary, w których nie ma żywych bakterii. Dochodzenie wykazało, że winę za te miejsca ponosi zwykła zielona pleśń, która lubi osiedlać się na czerstwy chleb. Pleśń nazywała się Penicillium i, jak się okazało, wytworzyła substancję, która zabija gronkowca.

Fleming głębiej przestudiował pytanie i wkrótce zidentyfikował czystą penicylinę, która stała się pierwszym antybiotykiem na świecie. Zasada działania leku jest następująca: gdy komórka bakterii dzieli się, każda połowa przywraca ścianę komórkową za pomocą specjalnego pierwiastka chemicznego, peptydoglikanu. Penicylina blokuje tworzenie się tego pierwiastka, a komórka bakteryjna po prostu „rozwiązuje się” w środowisku.

Ale wkrótce pojawiły się trudności. Komórki bakterii nauczyły się opierać lekowi - zaczęły wytwarzać enzym zwany „beta-laktamazą”, który rozkłada beta-laktamy (podstawę penicyliny).

W ciągu następnych 10 lat nastąpiła niewidzialna wojna między patogenami, które niszczą penicylinę, a naukowcami, ta modyfikacja penicyliny. W ten sposób powstało wiele modyfikacji penicyliny, które teraz tworzą całą serię antybiotyków penicylinowych.

Lek w dowolnej postaci szybko rozprzestrzenia się w całym ciele, penetrując prawie wszystkie jego części. Wyjątki: płyn mózgowo-rdzeniowy, gruczoł krokowy i układ wzrokowy. W tych miejscach stężenie jest bardzo niskie, w normalnych warunkach nie przekracza 1 procenta. Gdy stan zapalny może wzrosnąć do 5%.

Antybiotyki nie dotykają komórek ludzkiego ciała, ponieważ te ostatnie nie zawierają peptydoglikanu.

Lek jest szybko wydalany z organizmu, po 1-3 godzinach większość wydobywa się przez nerki.

Obejrzyj film na ten temat.

Wszystkie leki dzielą się na: naturalne (działanie krótkie i długotrwałe) i półsyntetyczne (leki antystaphylococcus, leki o szerokim spektrum działania, antyseptyczne).

Preparaty te otrzymuje się bezpośrednio z pleśni. Obecnie większość z nich jest przestarzała, ponieważ patogeny są na nie odporne. W medycynie najczęściej stosuje się benzylopenicylinę i bicyklinę, które są skuteczne przeciwko bakteriom Gram-dodatnim i ziarniakom, niektórym beztlenowym i krętkom. Wszystkie te antybiotyki są stosowane tylko w postaci wstrzyknięć do mięśni, ponieważ kwaśne środowisko żołądka szybko je niszczy.

Penicylina benzylowa w postaci soli sodowych i potasowych należy do naturalnych krótko działających antybiotyków. Jego działanie zatrzymuje się po 3-4 godzinach, więc często trzeba powtarzać zastrzyki.

Starając się wyeliminować tę wadę, farmaceuci stworzyli naturalne antybiotyki o przedłużonym działaniu: Bicillin i benzylpenicillin Novocain salt. Leki te nazywane są „formami depot”, ponieważ po wstrzyknięciu do mięśnia tworzą w nim „depot”, z którego lek jest powoli wchłaniany do organizmu.

Przykłady leków: sól benzylopenicyliny (sód, potas lub prokaina), bicyklina-1, bicylina-3, bicylina-5.

Kilka dziesięcioleci po otrzymaniu penicyliny farmaceuci byli w stanie wyizolować główny składnik aktywny i rozpoczął się proces modyfikacji. Po poprawie większość leków nabrała odporności na kwaśne środowisko żołądka, a półsyntetyczne penicyliny zaczęły być wytwarzane w tabletkach.

Izoksazolpenicyliny są lekami skutecznymi przeciwko gronkowcom. Ci ostatni nauczyli się wytwarzać enzym niszczący benzylopenicylinę, a preparaty z tej grupy zapobiegają wytwarzaniu enzymu. Ale dla poprawy, którą musisz zapłacić - leki tego typu są gorzej wchłaniane przez organizm i mają mniejsze spektrum działania w porównaniu z naturalnymi penicylinami. Przykłady leków: Oxacillin, Nafcillin.

Aminopenicyliny są lekami o szerokim spektrum działania. Stracić moc penicyliny benzylowej w walce z bakteriami Gram-dodatnimi, ale wychwycić szeroki zakres zakażeń. W porównaniu z innymi lekami pozostają dłużej w ciele i lepiej penetrują pewne bariery ciała. Przykłady leków: Ampicylina, Amoksycylina. Często możesz znaleźć Ampioksa - Ampicillin + Oxacillin.

Karboksypenicyliny i ureidopenicyliny są antybiotykami, które są skuteczne przeciwko Pseudomonas aeruginosa. W tej chwili praktycznie nie są używane, ponieważ infekcje szybko stają się na nie odporne. Czasami możesz spotkać się z nimi w ramach kompleksowego leczenia.

Przykłady leków: Ticarcillin, Piperacillin

Pigułki

Sumamed

Składnik aktywny: azytromycyna.

Wskazania: infekcje dróg oddechowych.

Przeciwwskazania: nietolerancja, ciężka niewydolność nerek, dzieci poniżej 6 miesięcy.

Cena: 300-500 rubli.

Oksacylina

Składnik aktywny: oksacylina.

Wskazania: zakażenia wrażliwe na lek.

Cena: 30-60 rubli.

Amoxicillin Sandoz

Składnik aktywny: amoksycylina.

Wskazania: zakażenia dróg oddechowych (w tym ból gardła, zapalenie oskrzeli), zakażenia układu moczowo-płciowego, zakażenia skóry, inne infekcje.

Przeciwwskazania: nietolerancja, dzieci do 3 lat.

Cena: 150 rubli.

Trójwodzian ampicyliny

Składnik aktywny: ampicylina.

Wskazania: zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ból gardła, inne infekcje.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość, niewydolność wątroby.

Fenoksymetylopenicylina

Składnik aktywny: fenoksymetylopenicylina.

Wskazania: choroby paciorkowcowe, infekcje o łagodnym i umiarkowanym nasileniu.

Amoxiclav

Składnik aktywny: amoksycylina + kwas klawulanowy.

Wskazania: zakażenia dróg oddechowych, układu moczowego, zakażenia w ginekologii, inne zakażenia wrażliwe na amoksycylinę.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość, żółtaczka, mononukleoza i białaczka limfocytowa.

Cena: 116 rubli.

Zastrzyki

Bitsillin-1

Składnik aktywny: benzylopenicylina benzylowa.

Wskazania: ostre zapalenie migdałków, gorączka szkarłatna, infekcje rany, róży, kiła, leiszmanioza.

Cena: 15 rubli za zastrzyk.

Ospamox

Składnik aktywny: amoksycylina.

Wskazania: zakażenia dolnych i górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, układu moczowego, zakażeń ginekologicznych i chirurgicznych.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość, ciężkie zakażenia przewodu pokarmowego, białaczka limfocytowa, mononukleoza.

Ampicylina

Składnik aktywny: ampicylina.

Wskazania: infekcje dróg oddechowych i dróg moczowych, przewód pokarmowy, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, posocznica, koklusz.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość, zaburzenia czynności nerek, wiek dziecka, ciąża.

Penicylina benzylowa

Składnik aktywny: benzylopenicylina.

Wskazania: ciężkie zakażenia, kiła wrodzona, ropnie, zapalenie płuc, róży, wąglik, tężec.

Cena: 2,8 rubli za zastrzyk.

Benzylpenicillin Novocain salt

Składnik aktywny: benzylopenicylina.

Wskazania: podobne do benzylopenicyliny.

Cena: 43 rubli za 10 zastrzyków.

Amoxiclav, Ospamox, Oxacillin są odpowiednie do leczenia dzieci. Ale przed zastosowaniem leku konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w celu dostosowania dawki.

Wskazania do użycia

Antybiotyki z grupy penicylin są przepisywane w przypadku zakażeń, rodzaj antybiotyków jest wybierany na podstawie rodzaju zakażenia. Mogą to być różne ziarniaki, pałeczki, bakterie beztlenowe i tak dalej.

Najczęściej antybiotyki leczą infekcje dróg oddechowych i układu moczowo-płciowego.

W przypadku leczenia dzieci postępuj zgodnie z instrukcjami lekarza, który przepisze odpowiedni antybiotyk i dostosuj dawkę.

W przypadku ciąży antybiotyki należy stosować ze szczególną ostrożnością, ponieważ penetrują one płód. Podczas laktacji lepiej jest przejść do mieszanki, ponieważ lek przenika do mleka.

W przypadku osób starszych nie ma konkretnych wskazań, chociaż lekarz powinien uwzględnić stan nerek i wątroby pacjenta podczas przepisywania leczenia.

Głównym i często jedynym przeciwwskazaniem jest indywidualna nietolerancja. Występuje często - u około 10% pacjentów. Dodatkowe przeciwwskazania zależą od konkretnego antybiotyku i są określone w instrukcji użycia.

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną, odstawić lek i przeprowadzić leczenie objawowe.

Antybiotyki penicylinowe - lista leków z instrukcjami, wskazaniami i ceną

Penicyliny odkryto na początku XX wieku, ale nauki medyczne stale poprawiały swoje właściwości. Zatem nowoczesne leki stały się odporne na wcześniejszą dezaktywację penicylinazy i stały się odporne na kwaśne środowisko żołądkowe.

Klasyfikacja penicyliny

Grupa antybiotyków wytwarzanych przez pleśnie z rodzaju Penicillium nazywana jest penicylinami. Są aktywne wobec większości gram-dodatnich, niektórych gram-ujemnych drobnoustrojów, gonokoków, krętków, meningokoków. Penicyliny są dużą grupą antybiotyków beta-laktamowych. Są one podzielone na naturalne i półsyntetyczne, mają ogólne właściwości niskiej toksyczności, szeroki zakres dawek.

  1. Naturalne (benzylopenicyliny, bicyliny, fenoksymetylopenicylina).
  2. Izoksazolpenicyliny (oksacylina, flukloksacylina).
  3. Amidinopenitsillin (amdinocillin, acidocyllin).
  4. Aminopenicyliny (ampicylina, amoksycylina, piwampicylina).
  5. Karboksypenicyliny (karbenicylina, karindacylina, tikarcylina).
  6. Ureidopenitsillin (azlotsillin, piperacillin, mezlotsillin).

Według źródła, widma i kombinacji z beta-laktamazami antybiotyki dzielą się na:

  1. Naturalny: penicylina benzylowa, fenoksymetylopenicylina.
  2. Antyaphaphococcus: oxacillin.
  3. Rozszerzone widmo (aminopenicyliny): ampicylina, amoksycylina.
  4. Aktywny wobec Pseudomonas aeruginosa (Pseudomonas sutum): karboksypenicyliny (tikarcylina), ureidopenicyliny (azlocylina, piperacylina).
  5. W połączeniu z inhibitorami beta-laktamazy (chronionymi przed inhibitorami): w połączeniu z klawatoatem amoksycyliną, tikarcyliną, ampicyliną / sulbaktamem.

Lista antybiotyków penicylinowych: opis i leczenie

Antybiotyki z grupy penicylin są pierwszymi lekami wytwarzanymi z odpadów niektórych rodzajów bakterii. W ogólnej klasyfikacji antybiotyki penicylinowe należą do klasy beta-laktamów. Oprócz nich zawarte są również antybiotyki nie penicylinowe: monobaktamy, cefalosporyny i karbapenemy.

Podobieństwo wynika z faktu, że preparaty te zawierają pierścień czteroczłonowy. Wszystkie antybiotyki z tej grupy są stosowane w chemioterapii i odgrywają ważną rolę w leczeniu chorób zakaźnych.

Właściwości penicyliny i jej odkrycie

Przed odkryciem antybiotyków wiele chorób wydawało się po prostu nieuleczalne, naukowcy i lekarze na całym świecie chcieli znaleźć substancję, która mogłaby pomóc w zwalczaniu patogennych mikroorganizmów, nie powodując szkód dla zdrowia ludzkiego. Ludzie umierali na posocznicę, rany zakażone bakteriami, rzeżączkę, gruźlicę, zapalenie płuc i inne niebezpieczne i poważne choroby.

Kluczowym punktem w historii medycyny jest rok 1928 - w tym roku odkryto penicylinę. Miliony ludzkich istnień za to odkrycie należą do Sir Alexandra Fleminga. Przypadkowa pleśń na podłożu odżywczym grupy Penicillium notatum w laboratorium Fleminga i obserwacja naukowca bezpośrednio dały szansę na zwalczenie chorób zakaźnych.

Przed odkryciem penicyliny naukowcy mieli tylko jedno zadanie - wyizolować tę substancję w czystej postaci. Sprawa okazała się dość trudna, ale pod koniec lat 30. XX wieku dwóch naukowców Ernst Chein i Howard Flory zdołali stworzyć lek o działaniu antybakteryjnym.

Właściwości antybiotyków penicylinowych

Antybiotyk penicylinowy hamuje powstawanie i rozwój takich patogenów, jak:

  • meningokoki;
  • gonokoki;
  • paciorkowce;
  • gronkowiec;
  • pałeczka tężca;
  • pneumokoki;
  • wąglik Bacillus;
  • kij do zatrucia jadem kiełbasianym;
  • kij do błonicy itp.

To tylko niewielka lista bakterii chorobotwórczych, w których penicylina i wszystkie leki typu penicylinowego tłumią aktywność życiową.

Działanie antybiotykowe penicyliny może być bakteriobójcze lub bakteriostatyczne. W tym drugim przypadku mówimy o całkowitym zniszczeniu organizmów chorobotwórczych, które spowodowały chorobę, najczęściej ostrych i skrajnie ciężkich. W przypadku chorób o umiarkowanym nasileniu stosuje się antybiotyki o działaniu bakteriostatycznym - nie pozwalają one bakteriom na podział.

Penicylina jest antybiotykiem bakteriobójczym. Drobnoustroje w swojej strukturze mają ścianę komórkową, w której główną substancją jest peptydoglikan. Substancja ta zapewnia stabilność komórek bakteryjnych, nie pozwalając na ich śmierć, nawet w bardzo nieodpowiednich warunkach życia. Wpływanie na ścianę komórkową, penicylina niszczy jej integralność i uniemożliwia jej działanie.

W ludzkim ciele błony komórkowe nie zawierają peptydoglikanu, dlatego antybiotyki z grupy penicylin nie wpływają niekorzystnie na nasz organizm. Możesz także mówić o niskiej toksyczności tych funduszy.

Penicyliny mają szeroki zakres stosowanych dawek, są bezpieczniejsze dla ludzkiego ciała, ponieważ dają możliwość wyboru dawki terapeutycznej dla konkretnego pacjenta przy minimalnych skutkach ubocznych.

Główna część penicyliny jest wydalana przez nerki z moczem (ponad 70%). Niektóre antybiotyki penicylinowe są wydzielane przez układ żółciowy, tj. Wychodzą z żółcią.

Lista leków i klasyfikacja penicylin

Podstawą związku chemicznego grupy penicyliny jest pierścień beta-laktamowy, ponieważ należą one do leków beta-laktamamowych.

Ponieważ w praktyce medycznej penicylina jest stosowana od ponad 80 lat, niektóre mikroorganizmy rozwinęły odporność na ten antybiotyk w postaci enzymu beta-laktamazy. Mechanizm enzymu polega na połączeniu enzymu hydrolitycznego patogennej bakterii z pierścieniem beta-laktamowym, co z kolei ułatwia ich wiązanie, aw rezultacie inaktywację leku.

Obecnie najczęściej stosuje się anty-antybiotyki półsyntetyczne: skład chemiczny naturalnego antybiotyku jest brany za podstawę i podlega użytecznym modyfikacjom. Z tego powodu ludzkość może nadal opierać się różnym bakteriom, które stale wytwarzają różne mechanizmy oporności na antybiotyki.

Do tej pory federalne wytyczne dotyczące stosowania leków zapewniają taką klasyfikację penicylin.

Naturalne antybiotyki krótkotrwałe

Naturalne antybiotyki nie mają w swoim składzie inhibitorów beta-laktamazy, dlatego nigdy nie są stosowane przeciwko chorobom wywołanym przez gronkowca złocistego.

Penicylina benzylowa jest aktywna podczas leczenia:

  • lobarne zapalenie płuc;
  • wąglik;
  • zapalenie oskrzeli;
  • zapalenie opłucnej;
  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa;
  • choroby układu moczowo-płciowego;
  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (u dorosłych i dzieci od 2 lat);
  • infekcje skóry;
  • zakażenia ran;
  • Choroby laryngologiczne.

Skutki uboczne: w przypadku wszystkich antybiotyków penicylinowych głównym skutkiem ubocznym jest reakcja alergiczna organizmu w postaci pokrzywki, wstrząsu anafilaktycznego, hipertermii, obrzęku naczynioruchowego, wysypki skórnej, zapalenia nerek. Prawdopodobnie zawodzi w sercu. Podczas wprowadzania znaczących dawek - drgawki (u dzieci).

Ograniczenia w stosowaniu i przeciwwskazaniach: pyłkowica, alergia na penicylinę, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia rytmu serca, astma oskrzelowa.

Naturalne antybiotyki o przedłużonym działaniu

Benzatyna, penicylina benzylowa, jest stosowana w przypadkach:

  • zapalenie migdałków;
  • kiła;
  • zakażenia ran;
  • szkarłatna gorączka.

Jest również stosowany w celu zapobiegania powikłaniom po zabiegu.

Działania niepożądane: niedokrwistość, reakcja alergiczna, ropień w miejscu antybiotyku, ból głowy, małopłytkowość i leukopenia.

Przeciwwskazania: katar sienny, astma oskrzelowa, skłonność do alergii na penicylinę.

Penicylina benzylowa prokaina jest stosowana w leczeniu:

  • septyczne zapalenie wsierdzia,
  • ostre choroby zapalne narządów oddechowych;
  • zapalenie kości i szpiku;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • procesy zapalne dróg żółciowych i moczowych;
  • zapalenie otrzewnej;
  • choroby oczu;
  • dermatoza;
  • infekcje rany.

Jest stosowany do nawrotów róży i reumatyzmu.

Efekt uboczny: drgawki, nudności, reakcja alergiczna.

Przeciwwskazania: nadwrażliwość na prokainę i penicylinę.

Leki przeciwbakteryjne

Oksacylina jest głównym przedstawicielem tej grupy antybiotyków. Wynik leczenia jest podobny do penicyliny benzylowej, ale w przeciwieństwie do drugiego, lek ten może zniszczyć zakażenia gronkowcowe.

Efekty uboczne: wysypka skórna, pokrzywka. Rzadko - wstrząs anafilaktyczny, obrzęk, gorączka, niestrawność, wymioty, nudności, krwiomocz (u dzieci), żółtaczka.

Przeciwwskazania: reakcje alergiczne na penicylinę.

Narkotyki szerokie

Jako substancja czynna ampicylina jest stosowana w wielu antybiotykach. Stosowany w leczeniu ostrych zakażeń dróg moczowych i oddechowych, chorób zakaźnych układu pokarmowego, zakażeń chlamydiami, zapalenia wsierdzia, zapalenia opon mózgowych.

Lista antybiotyków zawierających ampicylinę: sól sodowa ampicyliny, trihydrat ampicyliny, Ampicillin-Inotec, Ampicillin AMP-Forte, Ampicillin-AKOS itd.

Amoksycylina jest zmodyfikowaną pochodną ampicyliny. Jest uważany za główny antybiotyk, który przyjmuje się tylko doustnie. Stosuje się go w zakażeniach meningokokowych, ostrych chorobach układu oddechowego, boreliozie i procesach zapalnych przewodu pokarmowego. Jest stosowany w celu zapobiegania wąglikowi u kobiet w okresie ciąży i dzieci.

Lista antybiotyków zawierających amoksycylinę: Amoxicillin Sandoz, Amoksisar, Amoxicillin DS, Amoxicillin-ratiopharm itp.

Działania niepożądane: dysbakterioza, zaburzenia dyspeptyczne, alergie, kandydoza, nadkażenie, zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Przeciwwskazania dla tej grupy penicylin: nadwrażliwość, mononukleoza, nieprawidłowa czynność wątroby. Ampicylina jest zabroniona dla noworodków do jednego miesiąca.

Antybiotyki przeciwgaszące

W swoim składzie karboksypenicyliny mają składnik aktywny - karbenicylinę. W tym przypadku nazwa antybiotyku pokrywa się z aktywnym składnikiem. Stosuje się go w leczeniu chorób powodowanych przez pałeczki cyjanowe. Obecnie prawie nie stosuje się leku ze względu na obecność silniejszych leków.

Do ureidopenitsillinam należą: Azlocillin, Piperacillin, Meslocillin.

Efekt uboczny: nudności, zaburzenia jedzenia, pokrzywka, wymioty. Prawdopodobny ból głowy, gorączka lekowa, nadkażenie, zaburzenia czynności nerek.

Przeciwwskazania: ciąża, wysoka wrażliwość na penicylinę.

Cechy stosowania antybiotyków penicylinowych u dzieci

Stosowanie antybiotyków w leczeniu dzieci stale cieszy się dużą uwagą, ponieważ ciało dziecka nie zostało jeszcze w pełni ukształtowane, a większość narządów i układów nie jest w pełni funkcjonalna. Dlatego wybór antybiotyków dla niemowląt i małych dzieci, lekarze muszą być podejmowane z wielką odpowiedzialnością.

Penicylina u noworodków stosowana jest w chorobach toksycznych i posocznicy. W pierwszych latach życia u dzieci stosuje się go w leczeniu zapalenia ucha, zapalenia płuc, zapalenia opon mózgowych, zapalenia opłucnej.

W przypadku dławicy piersiowej, SARS, zapalenia pęcherza moczowego, zapalenia oskrzeli, zapalenia zatok, z reguły dzieciom przepisuje się Flemoxin, Amoxicillin, Augmentin, Amoxiclav. Te antybiotyki w stosunku do ciała dziecka są najmniej toksyczne i najbardziej skuteczne.

Dysbakterioza jest jednym z powikłań terapii antybiotykowej, ponieważ korzystna mikroflora u dzieci umiera w tym samym czasie co mikroorganizmy chorobotwórcze. Dlatego leczenie antybiotykami musi być połączone z użyciem probiotyków. Rzadkim działaniem niepożądanym jest alergia na penicylinę w postaci wysypki skórnej.

U niemowląt praca wydalnicza nerek jest słabo rozwinięta i prawdopodobnie gromadzi penicylinę w organizmie. Rezultatem są skurcze.

Zalecenia dla pacjentów

Leczenie dowolnym antybiotykiem, nawet ostatniej generacji, zawsze ma znaczący wpływ na zdrowie. Naturalnie pozbywają się głównej choroby zakaźnej, ale ogólna odporność jest również znacznie zmniejszona. Ponieważ umierają nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także zdrowa mikroflora. Dlatego przywrócenie sił ochronnych zajmie trochę czasu. Jeśli wystąpią wyraźne skutki uboczne, zwłaszcza związane z przewodem pokarmowym, konieczna jest dieta oszczędzająca.

Zaleca się spożywanie wielu produktów mlecznych, które mają pozytywny wpływ na jelita i żołądek. Pikantne, słone, tłuste potrawy powinny być czasowo ograniczone do około 10-14 dni.

Konieczne jest stosowanie probiotyków i prebiotyków (Bifidumbacterin, Linex, Bifiform, Acipol itp.). Początek odbioru powinien nastąpić równocześnie z rozpoczęciem stosowania środków przeciwbakteryjnych. W tym samym czasie, po kursie antybiotyków, prebiotyki i probiotyki powinny być stosowane przez kolejne 14 dni, aby skolonizować żołądek korzystnymi bakteriami.

Gdy antybiotyki działają toksycznie na wątrobę, zaleca się stosowanie hepatoprotektorów. Leki te chronią zdrowe komórki wątroby i przywracają uszkodzone.

Ponieważ odporność jest zmniejszona, organizm jest szczególnie narażony na przeziębienie. Ponieważ musisz dbać o siebie, a nie o superkolę. Używaj immunomodulatorów, podczas gdy pożądane jest, aby były pochodzenia roślinnego (Echinacea purpurea, Immunal).

Jeśli choroba ma etiologię wirusową, w tym przypadku antybiotyki są bezsilne, nawet najnowszej generacji i szerokiego spektrum. Mogą one służyć jedynie jako zapobieganie przyleganiu do bakteryjnej infekcji wirusowej. Środki przeciwwirusowe są stosowane w leczeniu wirusów.

Aby rzadziej uciekać się do stosowania antybiotyków i rzadziej chorować, konieczne jest prowadzenie zdrowego stylu życia. Najważniejszą rzeczą jest nie przesadzać z użyciem środków przeciwbakteryjnych, aby zapobiec rozwojowi oporności bakterii na nie. W przeciwnym razie nie będzie możliwe wyleczenie żadnej infekcji. Dlatego przed użyciem jakiegokolwiek antybiotyku należy zawsze skonsultować się z lekarzem.

Lista antybiotyków penicylinowych, wskazania do przyjmowania leków

Antybiotyki penicylinowe to kilka rodzajów leków podzielonych na grupy. W medycynie produkty są stosowane w leczeniu różnych chorób pochodzenia zakaźnego i bakteryjnego. Leki mają minimalną liczbę przeciwwskazań i są nadal stosowane w leczeniu różnych pacjentów.

Historia odkrycia

Kiedyś Alexander Fleming w swoim laboratorium badał patogeny. Stworzył pożywkę i wyhodował gronkowca. Naukowiec nie różnił się specjalną czystością, po prostu złożył zlewki w zlewie, stożki i zapomniał je umyć.

Kiedy Fleming ponownie potrzebował naczyń, odkrył, że jest pokryty grzybem, pleśnią. Naukowiec postanowił sprawdzić zgadywanie i zbadał jeden ze zbiorników pod mikroskopem. Zauważył, że tam, gdzie jest pleśń, nie ma gronkowca.

Alexander Fleming kontynuował badania, zaczął badać wpływ pleśni na patogenne mikroorganizmy i odkrył, że grzyb w sposób destrukcyjny wpływa na błony bakterii i prowadzi do ich śmierci. Opinia publiczna nie była sceptyczna wobec badań.

Odkrycie pomogło uratować wiele istnień ludzkich. Ludzkość uwolniła się od chorób, które wcześniej wywołały panikę wśród ludności. Oczywiście, nowoczesne leki mają względne podobieństwo do leków, które były używane pod koniec XIX wieku. Ale istota leków, ich działanie zmieniło się nie tak drastycznie.

Antybiotyki penicylinowe były w stanie dokonać rewolucji w medycynie. Ale radość odkrycia nie trwała długo. Okazało się, że patogenne mikroorganizmy, bakterie mogą się mutować. Są modyfikowane i stają się niewrażliwe na leki. Doprowadziło to do tego, że antybiotyki, takie jak penicylina, uległy znacznym zmianom.

Naukowcy niemal przez cały XX wiek „walczyli” z mikroorganizmami i bakteriami, próbując stworzyć idealny lek. Wysiłki nie poszły na marne, ale takie ulepszenia doprowadziły do ​​tego, że antybiotyki znacznie się zmieniły.

Nowa generacja leków jest droższa, szybsza, ma wiele przeciwwskazań. Jeśli mówimy o preparatach otrzymanych z formy, mają one kilka wad:

  • Słabo strawiony. Sok żołądkowy wpływa w sposób szczególny na grzyba, zmniejsza jego skuteczność, co niewątpliwie wpływa na wynik leczenia.
  • Antybiotyki penicylinowe są lekami pochodzenia naturalnego, dlatego nie mają szerokiego spektrum działania.
  • Leki są szybko wydalane z organizmu, około 3-4 godziny po wstrzyknięciu.

Ważne: Leki te nie mają praktycznie żadnych przeciwwskazań. Nie zaleca się przyjmowania ich w obecności indywidualnej nietolerancji na antybiotyki, a także w przypadku reakcji alergicznej.

Nowoczesne środki przeciwbakteryjne znacznie różnią się od wielu penicylin. Oprócz tego, że dziś łatwo jest kupić leki tej klasy w tabletkach ich odmian jest bardzo wiele. Zrozumienie przygotowań pomoże w klasyfikacji, ogólnie przyjętym podziale na grupy.

Antybiotyki: klasyfikacja

Antybiotyki z grupy penicylin są warunkowo podzielone na:

Wszystkie leki na bazie pleśni to antybiotyki pochodzenia naturalnego. Obecnie takie leki praktycznie nie są stosowane w medycynie. Powodem jest to, że patogenne mikroorganizmy są na nie odporne. Oznacza to, że antybiotyk nie działa we właściwy sposób na bakterie, aby osiągnąć pożądany efekt w leczeniu, uzyskuje się tylko po wprowadzeniu wysokiej dawki leku. Za pomocą tej grupy należą: penicylina benzylowa i Bitsillin.

Leki są dostępne w postaci proszku do wstrzykiwań. Skutecznie wpływają na: mikroorganizmy beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, ziarniaki itd. Ponieważ leki są pochodzenia naturalnego, nie mogą pochwalić się trwałym działaniem, często otrzymują zastrzyki co 3-4 godziny. Pozwala to nie zmniejszać stężenia środka przeciwbakteryjnego we krwi.

Antybiotyki penicylinowe pochodzenia półsyntetycznego są wynikiem modyfikacji preparatów z grzybów pleśniowych. Leki należące do tej grupy były w stanie nadać pewne właściwości, w pierwszej kolejności stały się niewrażliwe na medium oparte na kwasie. Co pozwoliło produkować antybiotyki w tabletkach.

A także były leki, które wpływały na gronkowce. Ta klasa leków różni się od naturalnych antybiotyków. Ale poprawa znacząco wpłynęła na jakość leków. Są słabo wchłaniane, nie mają tak szerokiego zakresu działania, mają przeciwwskazania.

Leki półsyntetyczne można podzielić na:

  • Izoksazolpenicyliny są grupą leków, które wpływają na gronkowce, na przykład nazwy następujących leków: Oxacillin, Nafcillin.
  • Aminopenicyliny - ta grupa obejmuje kilka leków. Wyróżniają się szerokim zakresem działania, ale są znacznie gorsze w stosunku do naturalnych antybiotyków. Ale mogą walczyć z dużą liczbą infekcji. Fundusze z tej grupy pozostają dłużej we krwi. Takie antybiotyki są często stosowane w leczeniu różnych chorób, na przykład 2 bardzo dobrze znanych leków: Ampicylina i Amoksycylina.

Uwaga! Lista leków jest dość duża, mają szereg wskazań i przeciwwskazań. Z tego powodu przed rozpoczęciem przyjmowania antybiotyków należy skonsultować się z lekarzem.

Wskazania i przeciwwskazania do przyjmowania leków

Antybiotyki należące do grupy penicylin są przepisywane przez lekarza. Zaleca się przyjmowanie leków w obecności:

  1. Choroby zakaźne lub bakteryjne (zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowych itp.).
  2. Infekcje dróg oddechowych.
  3. Choroby zapalnej i bakteryjnej natury układu moczowo-płciowego (odmiedniczkowe zapalenie nerek).
  4. Choroby skóry różnego pochodzenia (róży, spowodowane przez gronkowca).
  5. Zakażenia jelitowe i wiele innych chorób o charakterze zakaźnym, bakteryjnym lub zapalnym.

Odniesienie: Antybiotyki są przepisywane na rozległe oparzenia i głębokie rany, postrzał lub rany noża.

W niektórych przypadkach przyjmowanie leków pomaga ratować życie danej osobie. Ale nie przepisujcie sobie takich leków, ponieważ może to prowadzić do rozwoju uzależnienia.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leków:

  • Nie należy przyjmować leków w czasie ciąży lub laktacji. Leki mogą wpływać na wzrost i rozwój dziecka. Może zmienić jakość mleka i jego cechy smakowe. Istnieje szereg leków zatwierdzonych warunkowo do leczenia kobiet w ciąży, ale lekarz musi przepisać taki antybiotyk. Ponieważ tylko lekarz może określić dopuszczalną dawkę i czas trwania leczenia.
  • Stosowanie w leczeniu antybiotyków z grup naturalnych i syntetycznych penicylin nie jest zalecane w leczeniu dzieci. Przygotowania tych klas mogą mieć toksyczny wpływ na ciało dziecka. Z tego powodu leki przepisywane z ostrożnością, określające optymalną dawkę.
  • Nie używaj leków bez wskazań. Używaj narkotyków przez długi czas.

Przeciwwskazania te można uznać za względne. Ponieważ antybiotyki w pigułkach lub w postaci zastrzyków są nadal stosowane w leczeniu dzieci, kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Bezpośrednie przeciwwskazania do stosowania antybiotyków:

  1. Indywidualna nietolerancja na leki tej klasy.
  2. Tendencja do różnego rodzaju reakcji alergicznych.

Uwaga! Głównym efektem ubocznym leczenia jest długotrwała biegunka i kandydoza. Są one związane z faktem, że leki mają wpływ nie tylko na patogeny, ale także na korzystną mikroflorę.

Zakres antybiotyków penicylinowych charakteryzuje się niewielką liczbą przeciwwskazań. Z tego powodu leki tej klasy są przepisywane bardzo często. Pomagają szybko poradzić sobie z chorobą i powrócić do normalnego rytmu życia.

Leki ostatniej generacji mają szeroki zakres działań. Takie antybiotyki nie muszą być przyjmowane przez długi czas, są dobrze wchłaniane i przy odpowiedniej terapii mogą „postawić osobę na nogi” w ciągu 3-5 dni.

Lista leków przepisywanych pacjentom przez lekarzy

Pytanie, które antybiotyki są lepsze? można uznać za retoryczne. Istnieje wiele leków, które lekarze przepisują częściej niż inni. W większości przypadków nazwy leków są dobrze znane ogółowi społeczeństwa. Ale wciąż warto poznać listę leków:

  1. Sumamed to lek stosowany w leczeniu chorób zakaźnych górnych dróg oddechowych. Aktywnym składnikiem jest erytromycyna. Lek nie jest stosowany w leczeniu pacjentów z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek, nie jest wskazany dla dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy. Głównym przeciwwskazaniem do stosowania preparatu Sumamed jest nadal indywidualna nietolerancja na antybiotyk.
  2. Oksacylina - jest dostępna w postaci proszku. Proszek jest rozcieńczany, a po zastosowaniu roztworu do wstrzyknięć domięśniowych. Główne wskazanie do stosowania leku należy uznać za zakażenie wrażliwe na ten lek. Przeciwwskazania do stosowania oksacyliny należy uznać za nadwrażliwość.
  3. Amoksycylina należy do wielu syntetycznych antybiotyków. Lek jest dość dobrze znany, przepisywany jest na dusznicę bolesną, zapalenie oskrzeli i inne infekcje dróg oddechowych. Amoksycylinę można przyjmować na odmiedniczkowe zapalenie nerek (zapalenie nerek) i inne choroby układu moczowo-płciowego. Antybiotyk nie jest przepisywany dzieciom poniżej 3 lat. Bezpośrednie przeciwwskazanie jest również uważane za nietolerancję leku.
  4. Ampicylina - pełna nazwa leku: trihydrat ampicyliny. Wskazania do stosowania leku należy uznać za choroby zakaźne dróg oddechowych (dławica piersiowa, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc). Antybiotyk jest wydalany z organizmu przez nerki i wątrobę, dlatego Ampicylina nie jest przepisywana osobom z ostrą niewydolnością wątroby. Może być stosowany do leczenia dzieci.
  5. Amoxiclav - lek o złożonej kompozycji. Należy do najnowszej generacji antybiotyków. Amoxiclav stosowany w leczeniu chorób zakaźnych układu oddechowego, układu moczowego. A także w ginekologii. Przeciwwskazania do stosowania leku należy uznać za nadwrażliwość, żółtaczkę, mononukleozę itp.

Lista lub lista antybiotyków penicylinowych, która jest dostępna w postaci proszku:

  1. Sól benzylopenicylowa Novocainic jest naturalnym antybiotykiem. Wskazania do stosowania leku można uznać za poważne choroby zakaźne, w tym kiła wrodzona, ropnie o różnej etiologii, tężec, wąglik i zapalenie płuc. Lek praktycznie nie ma przeciwwskazań, ale we współczesnej medycynie jest stosowany bardzo rzadko.
  2. Ampicylina jest stosowana w leczeniu następujących chorób zakaźnych: posocznicy (zatrucie krwi), kokluszu, zapalenia wsierdzia, zapalenia opon mózgowych, zapalenia płuc, zapalenia oskrzeli. Ampicylina nie jest stosowana w leczeniu dzieci, osób z ciężką niewydolnością nerek. Ciążę można również uznać za bezpośrednie przeciwwskazanie do stosowania tego antybiotyku.
  3. Ospamox jest przepisywany w leczeniu chorób układu moczowo-płciowego, ginekologicznych i innych zakażeń. Mianowany w okresie pooperacyjnym, jeśli ryzyko zapalenia jest wysokie. Antybiotyk nie jest przepisywany w przypadku ciężkich chorób zakaźnych przewodu pokarmowego, w obecności indywidualnej nietolerancji na lek.

Ważne: Lek, zwany antybiotykiem, powinien działać antybakteryjnie na organizm. Wszystkie leki działające na wirusy nie mają związku z antybiotykami.

Ceny leków

Sumamed - koszt waha się od 300 do 500 rubli.

Tabletki amoksycyliny - cena wynosi około 159 rubli. za opakowanie.

Trihydrat ampicyliny - koszt tabletek -20–20 rubli.

Ampicylina w postaci proszku, przeznaczona do iniekcji - 170 rubli.

Oksacylina - średnia cena leku waha się od 40 do 60 rubli.

Amoxiclav - koszt 120 rubli.

Ospamox - cena waha się od 65 do 100 rubli.

Sól benzylopenicylowa Nowokainowa - 50 rub.

Penicylina benzylowa - 30 rubli.

Antybiotyki dla dziecka

Preparaty na bazie penicyliny (pleśni) do leczenia dzieci są stosowane tylko wtedy, gdy jest to wskazane.

Najczęściej młodzi pacjenci są przepisywani przez lekarzy:

  • Amoxiclav można przypisać noworodkowi, a także niemowlęciu w wieku poniżej 3 miesięcy. Dawkowanie oblicza się według schematu, w oparciu o stan dziecka, jego wagę i nasilenie objawów.
  • Oksatsillin - odbiór środków finansowych odbywa się pod nadzorem lekarza, może zostać przydzielony noworodkowi, jeśli istnieją dowody. Terapia antybakteryjna prowadzona jest pod nadzorem lekarza.
  • Ospamox - lekarz oblicza dawkę dla dzieci. Określa się go według schematu (30–60 mg podzielone przez kg masy ciała i liczbę dawek dziennie).

Uwaga! Prowadzenie antybiotykoterapii u dzieci ma swoje własne niuanse. Z tego powodu nie ma potrzeby przepisywania takiego leku dziecku. Istnieje ryzyko pomyłki z dawką i poważnego uszczerbku na zdrowiu dziecka.

Antybiotyki związane z penicyliną mają dobrą skuteczność. Zostały odkryte pod koniec XIX wieku, znalazły szerokie zastosowanie w medycynie. Pomimo faktu, że patogenne mikroorganizmy często się mutują, leki z tej klasy są nadal poszukiwane.

Top