Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Kliniki
Wzmocnienie środków ludowych układu odpornościowego
2 Zapobieganie
Tamiflu do grypy
3 Nieżyt nosa
Jak mierzyć temperaturę ciała i jak powinna być
Image
Główny // Zapalenie krtani

Ceftriaxone - oficjalne instrukcje użytkowania


Numer rejestracyjny

Nazwa handlowa leku: Ceftriakson

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona:

Nazwa chemiczna: [6R- [6alf, 7beta (z]] - 7 - [[(2-amino-4-tiazolilo) (metoksyimino) acetylo] amino] -8-okso-3 - [[(1,2,5, 6-tetrahydro-2-metylo-5,6-diokso-1,2,4-triazyn-3-ylo) tio] metylo] -5-tia-1-azabicyklo [4.2.0] okt-2-en- Kwas 2-karboksylowy (w postaci soli disodowej).

Skład:

Opis:
Prawie biały lub żółtawy krystaliczny proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna:

Kod ATX [J01DA13].

Właściwości farmakologiczne
Ceftriakson jest antybiotykiem cefalosporynowym trzeciej generacji do stosowania pozajelitowego, ma działanie bakteriobójcze, hamuje syntezę błony komórkowej, a in vitro hamuje wzrost większości Gram-dodatnich i Gram-ujemnych mikroorganizmów. Ceftriakson jest oporny na enzymy beta-laktamazowe (zarówno penicylinazę, jak i cefalosporynazę, wytwarzane przez większość bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych). In vitro oraz w praktyce klinicznej ceftriakson jest zwykle skuteczny przeciwko następującym mikroorganizmom:
Gram-dodatni:
Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermidis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus A (Str.pyogenes), Streptococcus V (Str. Agalactiae), Streptococcus viridans, Streptococcus bovis.
Uwaga: Staphylococcus spp., Odporny na metycylinę, odporny na cefalosporyny, w tym ceftriakson. Większość szczepów enterokoków (na przykład Streptococcus faecalis) jest również oporna na ceftriakson.
Gram-ujemne:
Aeromonas spp., Alcaligenes spp., Branhamella catarrhalis, Citrobacter spp., Enterobacter spp. (niektóre szczepy są oporne), Escherichia coli, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella spp. (W tym Kl. Pneumoniae) Moraxella spp., Morganella morganii, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, shigelloides Plesiomonas, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris, Providencia spp., Pseudomonas aeruginosa (w niektórych opornych szczepów), Salmonella spp. (w tym S. typhi), Serratia spp. (w tym S. marcescens), Shigella spp., Vibrio spp. (w tym V. cholerae), Yersinia spp. (w tym Y. enterocolitica)
Uwaga: Wiele szczepów wymienionych mikroorganizmów, które w obecności innych antybiotyków, na przykład penicylin, cefalosporyn pierwszej generacji i aminoglikozydów, stale się rozmnażają, jest wrażliwych na ceftriakson. Treponema pallidum jest wrażliwa na ceftriakson zarówno w badaniach in vitro, jak i na zwierzętach. Według danych klinicznych w kiły pierwotnej i wtórnej, ceftriakson wykazuje dobrą skuteczność.
Patogeny beztlenowe:
Bacteroides spp. (w tym niektóre szczepy B. fragilis), Clostridium spp. (w tym CI. difficile), Fusobacterium spp. (z wyjątkiem F. mostiferum. F. varium), Peptococcus spp., Peptostreptococcus spp.
Uwaga: Niektóre szczepy wielu bakterii Bacteroides spp. (na przykład B. fragilis), wytwarzający beta-laktamazę, odporny na ceftriakson. Aby określić wrażliwość drobnoustrojów, konieczne jest użycie krążków zawierających ceftriakson, ponieważ wykazano, że pewne szczepy patogenów mogą być oporne na klasyczne cefalosporyny in vitro.

Farmakokinetyka:
Podczas podawania pozajelitowego ceftriakson przenika dobrze do tkanek i płynów ustrojowych. U zdrowych dorosłych pacjentów ceftriakson charakteryzuje się długim, około 8 godzinnym okresem półtrwania. Obszary pod krzywą stężenia - czas w surowicy z podawaniem dożylnym i domięśniowym pokrywają się. Oznacza to, że biodostępność ceftriaksonu po podaniu domięśniowym wynosi 100%. Po podaniu dożylnym ceftriakson szybko dyfunduje do płynu śródmiąższowego, gdzie utrzymuje swoje działanie bakteriobójcze na patogeny wrażliwe na niego przez 24 godziny.
Okres półtrwania u zdrowych osób dorosłych wynosi około 8 godzin. U noworodków w wieku do 8 dni iu osób starszych w wieku powyżej 75 lat średni okres półtrwania wynosi około dwa razy więcej. U dorosłych 50–60% ceftriaksonu wydalane jest w postaci niezmienionej z moczem, a 40–50% jest wydalane w postaci niezmienionej z żółcią. Pod wpływem flory jelitowej ceftriakson przekształca się w nieaktywny metabolit. U noworodków około 70% podanej dawki jest wydalane przez nerki. W przypadku niewydolności nerek lub choroby wątroby u dorosłych farmakokinetyka ceftriaksonu prawie się nie zmienia, eliminacja w połowie czasu jest nieznacznie wydłużona. Jeśli czynność nerek jest upośledzona, wydalanie z żółcią wzrasta, a jeśli istnieje patologia wątroby, wydalanie ceftriaksonu przez nerki jest zwiększone.
Ceftriakson wiąże się odwracalnie z albuminą i to wiązanie jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia: na przykład, gdy stężenie leku w surowicy jest mniejsze niż 100 mg / l, wiązanie ceftriaksonu z białkami wynosi 95% i przy stężeniu 300 mg / l - tylko 85%. Ze względu na niższą zawartość albuminy w płynie śródmiąższowym stężenie ceftriaksonu jest wyższe niż w surowicy krwi.
Naciek płynu mózgowo-rdzeniowego: u niemowląt i dzieci z zapaleniem opon mózgowych ceftriakson przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, podczas gdy w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych średnio 17% stężenia leku w surowicy dyfunduje do płynu mózgowo-rdzeniowego, co stanowi około 4 razy więcej niż z aseptycznym zapaleniem opon mózgowych. 24 godziny po dożylnym podaniu ceftriaksonu w dawce 50-100 mg / kg masy ciała, stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym przekracza 1,4 mg / l. U dorosłych pacjentów z zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych, 2–25 godzin po podaniu ceftriaksonu w dawce 50 mg / kg masy ciała, stężenie ceftriaksonu było wielokrotnie wyższe niż minimalna dawka depresyjna, która jest niezbędna do stłumienia patogenów, które najczęściej powodują zapalenie opon mózgowych.

Zastrzyki ceftriaksonu: instrukcje użytkowania

Lek Ceftriakson jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn trzeciej generacji i jest przepisywany pacjentom w leczeniu chorób zapalnych i zakaźnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na cefalosporyny.

Postać uwalniania i skład leku

Ceftriakson jest dostępny w postaci proszku do przygotowania roztworu do podawania domięśniowego i dożylnego.

Krystaliczny proszek, w kolorze białym, bezwonny, jest dostępny w butelkach z przezroczystego szkła w kartonowym pudełku, do preparatu dołączone są szczegółowe instrukcje opisujące właściwości antybiotyku. Każda fiolka zawiera 1 g aktywnego składnika aktywnego - ceftriakson w postaci soli sodowej.

Wskazania do użycia

Ceftriakson przepisywany jest pacjentom w postaci zastrzyków w leczeniu chorób zakaźnych i zapalnych:

  • zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych;
  • choroby układu oddechowego o charakterze bakteryjnym - zapalenie płuc, powikłane zapalenie oskrzeli, rozstrzenie oskrzeli, ropień płuc, ropniak, wysiękowe zapalenie opłucnej;
  • powikłane i niepowikłane zakażenia układu moczowego - zapalenie nerek, miedniczki nerkowej, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie cewki moczowej, powikłane zapalenie pęcherza moczowego;
  • infekcje tkanek miękkich i skóry - furunculosis, flegmon, carbuncles, gotować, streptoderma, staphyloderma, ropne zapalenie skóry, róży;
  • choroby zakaźne narządów przewodu pokarmowego - ropień zaotrzewnowy, zapalenie uchyłków, powikłania na tle zapalenia wyrostka robaczkowego, w tym powikłania po chirurgicznym usunięciu wyrostka robaczkowego lub woreczka żółciowego;
  • powikłania poporodowe, w tym powikłania po cięciu cesarskim;
  • choroby zakaźne narządów układu mięśniowo-szkieletowego - zapalenie stawów o charakterze septycznym, zapalenie kości i szpiku, bakteryjne zapalenie worka okołostawowego;
  • zakażenia górnych dróg oddechowych - zapalenie zatok, zapalenie sitowe, zapalenie wyrostka sutkowego, zapalenie ucha środkowego ropne, zapalenie zatok;
  • powikłania po aborcji, wykrywanie macicy, łyżeczkowanie diagnostyczne macicy;
  • skomplikowana i nieskomplikowana rzeżączka;
  • bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego o ostrych i przewlekłych postaciach kursu;
  • ropienie oparzeń i odmrożeń;
  • powikłania pooperacyjne - zapalenie otrzewnej, posocznica, ropne zapalenie powierzchni rany.

Przeciwwskazania

Lek ma wiele przeciwwskazań, więc przed wyznaczeniem zastrzyków należy uważnie przeczytać instrukcje. Zastrzyki ceftriaksonu nie powinny być przepisywane w następujących przypadkach:

  • wczesna ciąża;
  • okres noworodkowy u dziecka i masa ciała poniżej 4500 g;
  • indywidualna nietolerancja na składniki leku;
  • choroby wątroby i nerek, którym towarzyszy dysfunkcja narządu;
  • przypadki ciężkich reakcji alergicznych w historii antybiotyków z grupy penicylin.

Względnymi przeciwwskazaniami do podawania leku dożylnie lub domięśniowo są choroby krwi, którym towarzyszą zaburzenia krwawienia, łagodna niewydolność nerek lub wątroby, ciąża w 2 i 3 trymestrze ciąży, okres karmienia piersią.

Dawkowanie i administracja

Roztwór ceftriaksonu jest przeznaczony do podawania dożylnego i domięśniowego. Dawka antybiotyku jest ustalana przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od rozpoznania, obecności powikłań, wieku i masy ciała.

Zgodnie z instrukcjami lek jest przepisywany na 500-2000 mg 2-3 razy dziennie. Izotoniczny roztwór chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy stosuje się jako rozpuszczalnik do dożylnego podawania leku, a 1% roztwór lidokainy stosuje się do podawania domięśniowego. Zawartość fiolki miesza się z rozpuszczalnikiem i dokładnie wstrząsa aż do całkowitego rozpuszczenia kryształów proszku. Gotowe rozwiązanie jest przezroczyste i ma bladożółty kolor.

Dzieci w wieku powyżej 12 lat i dorośli w większości przypadków przepisywali 1-2 g leku 1 raz dziennie, najlepiej w tym samym czasie. Maksymalna dzienna dawka leku wynosi 4 g.

Noworodkom, których masa ciała przekracza 4500 g, przepisuje się ceftriakson w ilości 20-30 mg / kg / dobę. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 50 mg / kg / dobę.

Przepisując lek dzieciom poniżej 12 lat, których masa ciała przekracza 40 kg, dawkę oblicza się w zależności od wskaźników masy ciała, wynosi ona 20-80 mg / kg 1 raz dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają indywidualnego dostosowania dawki, ale należy uważnie monitorować reakcję organizmu na antybiotyk. Wraz z rozwojem działań niepożądanych należy zmniejszyć dawkę lub całkowicie przerwać terapię antybiotykową.

Stosowanie leku podczas ciąży i laktacji

W pierwszym trymestrze ciąży zastrzyki ceftriaksonu nie są przepisywane przyszłym matkom, ponieważ nie ma doświadczenia w stosowaniu położnictwa, a bezpieczeństwo leku w rozwoju wewnątrzmacicznym płodu nie zostało ustalone.

W drugim i trzecim trymestrze ciąży stosowanie antybiotyku jest możliwe tylko wtedy, gdy spodziewana korzyść dla matki przewyższa prawdopodobne ryzyko dla płodu. Leczenie odbywa się w szpitalu pod ścisłym nadzorem lekarzy. Ceftriakson łatwo przenika przez łożysko do płodu i może powodować uszkodzenie układu nerwowego, nerek, wątroby i serca.

Nie zaleca się stosowania iniekcji Ceftriaksonu podczas karmienia piersią, ponieważ lek przenika do mleka matki i może być przyjmowany z pokarmem do organizmu niemowlęcia. W momencie leczenia dziecko najlepiej przenosi się do odżywiania mieszanki dostosowanej do mleczarstwa.

Efekty uboczne

Podczas leczenia lekami u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny mogą wystąpić działania niepożądane, które są klinicznie widoczne w następujący sposób:

  • ze strony układu nerwowego - letarg, senność, letarg, zawroty głowy, parestezje, czasami drgawki i encefalopatia;
  • ze strony narządów trawiennych - zapalenie jamy ustnej, zgaga, odbijanie, nudności, utrata apetytu, wymioty, biegunka ze smugami w kale, rozwój wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, zaburzenia czynności wątroby, rozwój ostrej niewydolności wątroby w ciężkich przypadkach;
  • reakcje alergiczne - wysypka i świąd skóry, alergiczne zapalenie skóry, toksyczna martwica naskórka, rozwój obrzęku Quinckego, wstrząs anafilaktyczny;
  • ze strony wskaźników układu krwionośnego - leukopenia, zmniejszenie poziomu płytek krwi, agranulocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, wydłużenie czasu protrombinowego;
  • ze strony narządów moczowych - rozwój śródmiąższowego zapalenia nerek, rozwój ostrej niewydolności nerek;
  • ze strony układu rozrodczego - dysbakterioza pochwy, świąd zewnętrznych narządów płciowych, choroby grzybowe, pojawienie się wydzieliny z pochwy z nieprzyjemnym zapachem;
  • ze strony układu oddechowego - kaszel, skurcz oskrzeli, krwawienie z nosa, suchość w nosie;
  • ze strony układu sercowo-naczyniowego - tachykardia, obrzęk obwodowy;
  • rozwój superinfekcji;
  • miejscowe reakcje - nakłucie żyły, powstawanie krwiaka, pieczenie i ból wzdłuż żyły podczas podawania leku, zapalenie żył, niedrożność żył pęcherzykami powietrza, domięśniowy antybiotyk w miejscu wstrzyknięcia powoduje gęsty bolesny naciek, zaczerwienienie, świąd skóry.

W przypadku pocenia się, zawrotów głowy, zaczerwienienia oczu i silnego osłabienia w czasie wstrzyknięcia dożylnego pacjent powinien natychmiast poinformować lekarza i przerwać wstrzyknięcie.

Przedawkowanie

Przy nieprawidłowo obliczonej dawce antybiotyku lub długotrwałej terapii mogą wystąpić objawy przedawkowania, które są klinicznie manifestowane przez zwiększenie opisanych powyżej działań niepożądanych, upośledzenie czynności wątroby i nerek oraz rozwój zatrucia ceftriaksonem.

Leczenie przedawkowania polega na zniesieniu zastrzyków i prowadzeniu terapii podtrzymującej i objawowej.

Interakcja leku z innymi lekami

Przy jednoczesnym powołaniu iniekcji Ceftriakson z „pętlą” diuretykami, aminoglikozydami i doustnymi formami cefalosporyn zwiększa ryzyko toksycznego uszkodzenia struktury nerek i rozwoju ostrej niewydolności nerek.

Roztwór ceftriaksonu jest farmaceutycznie niezgodny z heparyną.

Specjalne instrukcje

Pacjenci, którzy w przeszłości mieli przypadki nietolerancji na antybiotyki z grupy penicylin, mogą reagować negatywnie na wstrzyknięcia ceftriaksonu, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy zawsze przeprowadzić test wrażliwości.

Leczenie lekiem należy kontynuować przez 3 dni po normalizacji temperatury ciała i ustąpieniu objawów choroby. Pacjenci powinni unikać picia alkoholu w trakcie wstrzykiwań Ceftriaksonu, ponieważ zwiększa to ryzyko toksycznego uszkodzenia wątroby.

Przepisując lek pacjentom z ciężką chorobą nerek lub przewlekłą niewydolnością nerek, ogólny stan powinien być ściśle monitorowany. Przy najmniejszym pogorszeniu zdrowia leczenie antybiotykami jest natychmiast przerywane.

Na tle podawania ceftriaksonu pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy i senność, dlatego w okresie leczenia zaleca się powstrzymanie się od prowadzenia samochodu i kontrolowania sprzętu wymagającego szybkiej reakcji.

Analogi do iniekcji Ceftriaksonu

Analogi leku Ceftriakson to:

  • Proszek Rocephin do przygotowania roztworu do wstrzykiwań;
  • Proszek Hazaran;
  • Cefakson w proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Warunki wypoczynku i przechowywania

Proszek ceftriaksonu należy do leków z listy B i wydawany jest z aptek na receptę. Butelki z lekami należy przechowywać w chłodnym, ciemnym miejscu, z dala od dzieci.

Roztwór dla kutasów przygotowany bezpośrednio przed wprowadzeniem, niewykorzystany roztwór jest natychmiast usuwany. Okres ważności proszku wynosi 2 lata od daty produkcji, pod koniec okresu nie można stosować leku.

Cena iniekcji Ceftriaksonu

W moskiewskich aptekach średnia cena ceftriaksonu wynosi 35 rubli za fiolkę.

Ceftriakson

Nazwa międzynarodowa: Ceftriakson

Aktywny składnik: Ceftriakson

W ciągu ostatnich stu lat odkryto wiele różnych leków, które radzą sobie z poważnymi chorobami, które jeszcze niedawno były uważane za nieuleczalne lub trudne do leczenia i mogą być śmiertelne. Wraz z pojawieniem się antybiotyków, medycyna posunęła się daleko do przodu. Dzisiaj porozmawiamy o takim antybiotyku jak Ceftriakson. Lek ten należy do antybiotyków o szerokim spektrum działania, co oznacza, że ​​może wpływać na mikroorganizmy będące czynnikami powodującymi wiele różnych chorób, od zakażeń górnych dróg oddechowych po choroby związane z narządami układu moczowo-płciowego. Po przeczytaniu artykułu dowiesz się, co dokładnie przepisano lekowi, a także przeczytaj instrukcje dotyczące jego stosowania.

Instrukcje do leku Ceftriakson: przeciwwskazania i interakcja z innymi lekami

W większości przypadków ceftriakson jest dobrze tolerowany, ale w rzadkich przypadkach mogą wystąpić niepożądane reakcje organizmu.
Skutkami ubocznymi układu pokarmowego mogą być:

  • Przejściowy wzrost aktywności aminotransferaz wątrobowych;
  • Biegunka;
  • Nudności i wymioty;
  • Zapalenie wątroby;
  • Żółtaczka cholestatyczna;
  • Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego;
  • Zakłócenia smaku.

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać kołatanie serca.

Ponadto u jednego procenta pacjentów czasami obserwuje się reakcje alergiczne:

Mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego, takie jak ból głowy i zawroty głowy.

Ze strony układu krążenia i układu moczowo-płciowego, działania niepożądane to hipoprotrombinemia i śródmiąższowe zapalenie nerek, kandydoza.

Przeciwwskazania do stosowania Ceftriaksonu:

  • hiperbilirubinemia u noworodków;
  • nadwrażliwość na substancję czynną i inne cefalosporyny, karbapenemy i penicyliny;
  • niemowlęta, którym przepisano zastrzyki wapnia, podaje się dożylnie.

Istnieją również pewne wskazówki dotyczące stosowania leku. Należy zachować ostrożność u pacjentów cierpiących na zaburzenia czynności wątroby i / lub nerek, zapalenie okrężnicy spowodowane lekami przeciwbakteryjnymi, zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Jeśli lek jest przepisywany wcześniakom, należy go stosować wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza.

W czasie ciąży decyzję o możliwości stosowania podejmuje lekarz po stosunku świadczeń dla matki oczekującej i możliwego uszkodzenia płodu. Ale dotyczy to tylko trymestru 2 i 3, wprowadzenie Ceftriaksonu jest surowo zabronione w pierwszym trymestrze ciąży.

W okresie karmienia piersią przepisanie leku obejmuje przerwanie laktacji w momencie leczenia, ponieważ substancja czynna łatwo przenika do mleka matki.

Ceftriakson jest niezgodny z etanolem, a także z roztworami zawierającymi jakiekolwiek antybiotyki.

Przy jednoczesnym stosowaniu niektórych leków moczopędnych, działanie nefrotoksyczne może wzrosnąć.

Ponieważ Lek hamuje syntezę witaminy K, jej stosowanie jednocześnie z redukcją leków agregujących płytki (sulfinpirazon, niesteroidowe leki przeciwzapalne) zwiększa ryzyko krwawienia.

Przedawkowanie powoduje zmiany we krwi, takie jak małopłytkowość, leukopenia, niedokrwistość hemolityczna. W takich przypadkach leczenie powinno być objawowe.

Chronić przed dziećmi, chronić przed światłem słonecznym, nie więcej niż 25 stopni.

Antybiotyk ceftriaksonowy - skład, forma uwalniania i mechanizm działania

Mikroorganizmy, które powodują choroby, mogą rozwinąć odporność na leki, to znaczy nie są w ogóle wrażliwe na ich działanie. Może to nastąpić w wyniku przyzwyczajenia, mutacji genów ze strony bakterii, a także może być związane ze strukturą ich komórek (błona nie pozwala na przenikanie przez nią leku). Dlatego konieczne jest albo zwiększenie dawki leku, co może powodować niepożądane konsekwencje, albo przejście na leki nowej generacji, na które patogeny nie rozwinęły jeszcze odporności.

Grupa farmakologiczna, do której należy ceftriakson, to cefalosporyny trzeciej generacji.

Cefalosporyny łączą 5 generacji leków z pierścieniem beta-laktamowym u podstawy wzoru strukturalnego. Trzecią generacją (do której należy Ceftriakson) i wyższą są cefalosporyny pozajelitowe, to znaczy przeznaczone do iniekcji, podawane domięśniowo lub dożylnie.

Forma ceftriaksonu to jedna, występuje w postaci soli disodowej - drobnego krystalicznego proszku o białym kolorze, prawdopodobnie białego z lekkim żółtawym lub pomarańczowym odcieniem.

W składzie każdej butelki, w której produkowany jest antybiotyk, 1 g, 0,5 każdego i 0,25 g substancji czynnej - Ceftriakson. To znacznie ułatwia obliczenie wymaganej dawki dla osoby dorosłej lub małego pacjenta.

Tabletki ceftriaksonu nie są produkowane, więc jeśli z jakiegokolwiek powodu odmówisz wstrzyknięcia, lekarz będzie musiał wybrać i przepisać analog tabletki.

Działanie farmakologiczne. Lek ma działanie przeciwbakteryjne i bakteriobójcze dzięki zdolności substancji czynnej do hamowania biosyntezy ścian komórek bakteryjnych. W przeciwieństwie do antybiotyków penicylinowych, pomimo tego, że lek znajduje się w grupie leków beta-laktamowych, jest bardzo odporny na działanie enzymów, które mogą zniszczyć pierścień beta-laktamowy. I to jest niezaprzeczalna zaleta leku.

Ceftriakson skutecznie infekuje następujące rodzaje bakterii:

  • Mikroorganizmy Gram-dodatnie. Należą do nich: gronkowce złociste i naskórkowe, pneumokoki i paciorkowce.
  • Mikroorganizmy Gram-ujemne: gonokoki, moraxella, pałeczki hemofilne, patogeny infekcji jelitowych, takie jak salmonella, enterobakterie, Escherichia coli i Pseudomonas pseudomonas, Klebsiella, Proteus.
  • Mikroorganizmy beztlenowe, takie jak peptostreptokokki, clostridia i bakteroidy.

Ze względu na zdolność do wpływania na powyższe patogeny, antybiotyk jest szeroko stosowany w różnych dziedzinach medycyny.

Farmakokinetyka. Biorąc pod uwagę, że lek jest stosowany w postaci zastrzyków domięśniowych i dożylnych, nie wchodzi do przewodu pokarmowego i nie szkodzi, jak doustne antybiotyki, dzięki czemu wchłanianie zachodzi natychmiast i całkowicie - 100%. Maksymalne stężenie w osoczu jest również osiągane dość szybko - po dwóch do trzech godzinach. Całkowicie z ludzkiego ciała jest wydalany z żółcią i moczem po dwóch dniach.

Ze względu na związane z wiekiem spowolnienie funkcjonowania nerek u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) okres eliminacji antybiotyków jest znacznie dłuższy. Z tego powodu może być konieczne dostosowanie dziennej dawki leku, jak również wprowadzenie go w jednym czasie.

Jak i co należy stosować do rozcieńczania proszku ceftriaksonu?

Lek jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku, chociaż gdyby był prezentowany w postaci płynnej, znacznie uprościłoby to jego stosowanie i pomogłoby pacjentowi, który tego potrzebuje, natychmiast. Niestety substancja czynna w postaci rozpuszczonej dość szybko się rozpada. Dlatego rozcieńczanie leku powinno być przeprowadzane za każdym razem przed dźgnięciem nożem.

Przed przepisaniem antybiotyków lekarz powinien znać możliwe reakcje pacjenta na konkretny lek, a także roztwór, który ma być użyty do jego rozcieńczenia. W większości przypadków leki podobne do ceftriaksonu są rozcieńczane wodą destylowaną lub przy pomocy lidokainy, na którą pacjent może być uczulony, co należy wcześniej zgłosić lekarzowi, aby uniknąć reakcji w postaci wstrząsu anafilaktycznego, aw rezultacie śmierci.

Ceftriakson należy rozcieńczać środkami znieczulającymi tylko wtedy, gdy został przepisany do podawania domięśniowego, dlatego bolesne odczucia, gdy antybiotyk jest podawany, nie będą tak silne. Jeśli lek jest stosowany do wstrzyknięć dożylnych, stosowanie środków znieczulających nie będzie uzasadnione.

Tak więc antybiotyki mogą być rozpuszczone przy użyciu:

  • roztwór chlorku sodu;
  • woda destylowana;
  • środki znieczulające (lidokaina i nowokaina).

Efekt terapeutyczny leku nie zależy od tego, jaką substancję stosuje się jako rozpuszczalnik. Jeśli rozwiązanie okazało się bardziej niż konieczne do pojedynczego wstrzyknięcia, należy usunąć jego pozostałości. Przechowywanie w lodówce i używanie roztworu do następnego wtrysku jest surowo zabronione.

Przy wyborze znieczulenia należy kierować się tylko tym, czy powoduje on reakcje alergiczne. Jeśli organizm dobrze toleruje zarówno nowokainę, jak i lidokainę, lepiej jest dawać pierwszeństwo znieczuleniu numer dwa. Uzasadnieniem tego wyboru jest to, że działanie bakteriobójcze antybiotyku antybakteryjnego jest znacznie zmniejszone, gdy stosuje się Novocain.

W przypadku wstrzyknięć domięśniowych 1 g antybiotyku należy rozcieńczyć nie więcej niż 3 ml 1% lidokainy. Możesz użyć dwóch procent, ale musisz osiągnąć 1% stężenie środka znieczulającego, dla którego musi być rozcieńczony wodą w stosunku 1: 1.

Do podawania dożylnego lek rozcieńcza się solą fizjologiczną lub wodą do wstrzykiwań. W tym przypadku lepiej jest wprowadzić Ceftriakson z zakraplaczem. W przypadku infuzji dożylnych należy rozpuścić 2 g leku w 40 ml roztworu bez Ca2 + (jony wapnia).

W celu przygotowania niezbędnej substancji należy wykonać pewną procedurę:

  • Otworzyć ampułki rozpuszczalnikiem.
  • Otwórz centralną część aluminiowej skorupy, która znajduje się na górze butelki z Ceftriaksonem. W takim przypadku nie można usunąć osłony osłony!
  • Pod usuniętą skorupą zobaczysz gumową nasadkę, którą należy przetrzeć 70% lub 95% alkoholem lub alkoholowym roztworem kwasu borowego.
  • W pięciostopniowej strzykawce na zmianę bierz wodę i lidokainę.
  • Po przebiciu gumowej nasadki igłą, mieszaninę należy wprowadzić do butelki z Ceftriaksonem w ten sposób: wprowadzić połowę roztworu, a następnie dobrze wstrząsnąć, a następnie dodać resztę.
  • Wyjąć igłę z czapki i potrząsać jej zawartością przez kilka minut.

Proszek jest całkowicie rozpuszczony w dowolnej z powyższych substancji, w wyniku czego otrzymuje się klarowny bursztynowy lub jasnożółty roztwór. Jeśli zauważysz osad lub roztwór chmurowy, nie należy go używać.

Kiedy podaje się zastrzyki ceftriaksonu i jak należy je nakłuć?

Wskazania do stosowania leku są bardzo zróżnicowane.

Ceftriakson w postaci zastrzyków lub kroplomierzy jest przepisywany w przypadku zakażeń narządów oddechowych i słuchowych:

  • z dławicą i zapaleniem migdałków;
  • przewlekłe lub ostre zapalenie oskrzeli;
  • z zapaleniem zatok;
  • z zapaleniem ucha;
  • z ropniem płuc;
  • z zapaleniem płuc.

Jest również stosowany w leczeniu pacjentów cierpiących na infekcje narządów płciowych (zapalenie jąder i prostaty, rzeżączka i kiła), zakażenia dróg moczowych (zapalenie pęcherza moczowego, ostre lub przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Ponadto cel ceftriaksonu jest odpowiedni do leczenia podczas infekcji tkanki kostnej i stawów, różnych infekcji skóry (róży, streptodermy, oparzeń powikłanych zakażeniem bakteryjnym), zapalenia otrzewnej, procesów zapalnych w przewodzie pokarmowym i zakażeń dróg żółciowych.

Ponadto lek jest potrzebny pacjentom w okresie pooperacyjnym w celu zapobiegania powikłaniom septycznym. W tym przypadku Ceftriakson nie jest stosowany w kursie, ale raz.

Sposób stosowania i dawkowanie. Z pilną potrzebą zastrzyków leku można stosować w leczeniu noworodków.

Do osiągnięcia wieku dwóch tygodni dawka dzienna wynosi od 20 do 50 mg / kg. Ponad 50 mg / kg dziennie jest zabronione dla takich dzieci.

Niemowlęta od pierwszego miesiąca życia i dzieci do 12 lat mogą przyjmować lek w dawce 20-75 mg / kg / dobę. Dla dzieci o wadze powyżej 50 kg stawka dzienna może być taka sama jak dla osoby dorosłej. Jeśli przepisana dawka przekracza 50 mg / kg / dobę, należy ją podawać dożylnie z zakraplaczem przez co najmniej pół godziny.

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat są przepisywani 1-2 g dziennie raz lub 0,5-1 g raz na dwanaście godzin.

W szczególnych przypadkach dawka zmienia się nieco. Na przykład, w przypadku bakteryjnego zapalenia opon mózgowych u niemowląt, początkowa dawka leku wynosi 100 mg / kg raz dziennie. Maksymalna dopuszczalna dzienna stawka w tym przypadku wynosi 4 g. Po wyizolowaniu bakterii chorobotwórczej należy określić jej czułość i zmniejszyć dawkę.

Podczas leczenia rzeżączki dziennie, pacjent może otrzymać 250 mg jednorazowo przez wstrzyknięcie domięśniowe.

W profilaktyce pooperacyjnych powikłań zakaźnych, przed zakażonymi lub podejrzewanymi zakażeniami chirurgicznymi, 1-2 g ceftriaksonu podaje się raz na pół godziny lub godzinę przed zabiegiem.

Przebieg terapii nie powinien trwać dłużej niż 14 dni, badanie krwi powinno być przepisane przez 6-7 dni leczenia w celu monitorowania skuteczności leku.

Jak nakłuć przepisany antybiotyk? To pytanie dotyczy wielu. Warto wiedzieć, że podawanie leku dożylnie powinno odbywać się tylko w szpitalu. Pacjenci leczeni ambulatoryjnie mogą otrzymywać zastrzyki tylko w mięśniu pośladkowym.

Po przygotowaniu roztworu do wstrzykiwania należy zmienić igłę, którą przebito pokrywką fiolki, nową. W razie potrzeby możesz użyć nowej strzykawki i możesz zostawić strzykawkę, która została użyta podczas przygotowywania mieszanki do wstrzyknięcia.

Przed wstrzyknięciem leku lewy górny kwadrat pośladka powinien być traktowany alkoholem, ponieważ w tym miejscu zostanie umieszczony zastrzyk. Igła musi wejść dość głęboko, a następnie rozpocząć wprowadzanie leków. Powinny być wykonywane powoli, do dwóch minut.

Analogi ceftriaksonu, jego cena i sprzedaż w aptekach

Ceftriakson to międzynarodowo opatentowana nazwa leku. Jest on włączony do radaru (rejestr leków). Niewielu producentów krajowych i indyjskich wymyśla nazwy handlowe, więc lek można znaleźć w aptekach pod nazwą substancji czynnej. Cena tych leków jest bardzo niska i można je znaleźć w sprzedaży w każdej aptece.

Kompletne analogi ceftriaksonu produkowane w tabletkach to mit. Nie są uwalniane. Nie ma również cefalosporyn trzeciej generacji, które pokrywają tę samą listę mikroorganizmów, których to dotyczy.

Jednak realistyczne jest znalezienie lepszych i skuteczniejszych odpowiedników, ale powinieneś wiedzieć, że ich cena jest znacznie wyższa niż koszt leków krajowych i indyjskich. Są to leki takie jak:

  • Tercef - bułgarska wersja ceftriaksonu;
  • Ceftriakson produkowany przez firmę farmaceutyczną Hoffman La Roche, która posiada patent na ten lek, czyli ten konkretny antybiotyk jest oryginalny;
  • Medakson - produkowany na Cyprze;
  • Lendacyna - produkowana w Słowenii.

Zarówno oryginał, jak i analogi muszą być przepisane przez lekarza prowadzącego. W przeciwnym razie farmaceuta nie ma prawa sprzedawać leku klientowi, uważa się go za nielegalny.

Uwaga!

Stosowanie ceftriaksonu bez przepisywania lekarza lub bez przestrzegania jego dokładnych zaleceń może prowadzić do gwałtownego pogorszenia stanu zdrowia. Staraj się używać określonego leku tylko po konsultacji ze specjalistą. W przypadku wykrycia działań niepożądanych natychmiast przerwij przyjmowanie leku i poszukaj wykwalifikowanej pomocy.

Zdjęcie Ceftriaksonu

Kliknij, aby powiększyć.

Kategorie

Informacje zebrane w zasobie pozwalają zminimalizować czas wyszukiwania informacji o konkretnym leku.

Instrukcje dotyczące stosowania iniekcji Ceftriaksonu i działań niepożądanych antybiotyku

Ceftriakson jest antybiotykiem o niskiej toksyczności, stosowanym wyłącznie do wstrzykiwań i ściśle zgodnym z instrukcją użycia. Jest łatwo tolerowany przez pacjentów i często przepisywany w leczeniu zakażeń bakteryjnych.

Skład ceftriaksonu i substancja czynna

Lek można kupić w aptece na podstawie recepty lekarza. Jednocześnie nie wszyscy wiedzą, do której grupy antybiotyków należy Ceftriakson - jest to narzędzie trzeciej generacji, to znaczy, że można je stosować tylko domięśniowo lub dożylnie. W sprzedaży są ampułki 500, 1000 i 2000 miligramów.

Lek uwalniający formę - proszek

Lek rozwija się w postaci soli sodowej. Lek przenika do komórek i tkanek wszystkich układów i ma szkodliwy wpływ na bakterie nawet na etapie ich rozmnażania. Maksymalne stężenie aktywnych składników we wstrzyknięciach domięśniowych osiąga się w ciągu dwóch do trzech godzin, a dożylnie w ciągu kilku minut. Lek jest powoli wydalany, więc jego wstrzyknięcie wykonuje się tylko raz dziennie. Opis w języku łacińskim wskazuje nazwę Ceftriaksonu - Ceftriaxoni, formy uwalniania - proszku, który jest wykorzystywany do przygotowania roztworu terapeutycznego. Lek jest prezentowany w przezroczystych szklanych fiolkach zapakowanych w karton. W aptekach można znaleźć lek Ceftriaxone Rads i Leksvm, któremu towarzyszą instrukcje użycia ze szczegółowym opisem wszystkich właściwości leku.

Ceftriakson - wskazania do stosowania i zalecane leczenie

Lek może być stosowany w ścisłej zgodności z instrukcjami i tylko w szpitalu. Wskazany jest w leczeniu patologii, takich jak:

  • infekcje wewnętrzne i pozaszpitalne;
  • zapalenie ucha, zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ropień płuc;
  • choroby układu moczowo-płciowego - odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego, zapalenie jąder, zapalenie pęcherza moczowego, ceftriakson jest również przepisywany w ampułkach;
  • zaburzenia przewodu pokarmowego - zapalenie jelita, zapalenie otrzewnej itp.
  • zapalenie szpiku i zapalenie stawów;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • choroby zakaźne o osłabionej odporności;
  • obecność głębokich oparzeń i zakażonych ran.

Lek może być używany tylko w szpitalu

Po wstępnym badaniu pacjenta i na podstawie wyników testu można przepisać antybiotyk tylko lekarzowi. Używanie produktu bez umówionego spotkania jest zabronione, ponieważ może spowodować poważne komplikacje.

Przeciwwskazania

Zanim rozcieńczysz ceftriakson i użyjesz go do podawania domięśniowego, musisz dokładnie zbadać istniejące przeciwwskazania. Absolutny zakaz - alergia na lek. Ponadto lek nie jest przepisywany w pierwszych miesiącach ciąży, a matki karmiące piersią. Środek ten można przepisać w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, ale nie można go stosować w przypadku współistniejącej niewydolności obu narządów.

Środek zaradczy może być przepisany w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek, ale nie razem, jeśli oba narządy są niedostateczne.

Antybiotyk nie jest dozwolony dla wcześniaków, których wiek nie przekracza czterdziestu tygodni. Jeśli chodzi o noworodki, ceftriakson jest dozwolony od pierwszych dni, ale w pierwszych dwóch tygodniach może być wypisany tylko ze względów zdrowotnych, ponieważ lek może wywołać rozwój żółtaczki jądrowej. W terapii antybiotykowej zabronione jest wstrzykiwanie roztworów zawierających wapń dożylnie. Wśród względnych przeciwwskazań można zauważyć choroby krwi, które wpływają na jej krzepnięcie, ciążę po pierwszym trymestrze ciąży, okres laktacji.

Dawkowanie i administracja

Ceftriakson jest przeznaczony do podawania do mięśnia lub żyły.

Dawka w każdym przypadku jest wybierana indywidualnie przez lekarza, z uwzględnieniem diagnozy, wieku i wagi pacjenta, obecności powikłań.

Lek jest uwalniany 500-2000 miligramów do trzech razy dziennie. Do rozcieńczania stosuje się roztwór chlorku sodu lub glukozy. Jeśli chodzi o podawanie domięśniowe, odpowiednia jest tylko lidokaina. Jak rozcieńczyć antybiotyk Ceftriakson lidokainą i wodą do wstrzykiwań i wstrzyknięć zgodnie z instrukcją użycia? Zawartość fiolki dodaje się do rozpuszczalnika i dobrze wstrząsa, aby rozpuścić wszystkie kryształy. Gotowy produkt powinien mieć jasnożółty odcień.

Do stosowania domięśniowego tylko lidokaina jest odpowiednia do rozwiązania.

Noworodki ważące ponad cztery i pół kilograma są przepisywane w wysokości od dwudziestu do trzydziestu miligramów na kilogram dziennie. Maksymalna dopuszczalna dawka wynosi nie więcej niż pięćdziesiąt miligramów. Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 12 lat dawka leku Ceftriakson osiąga od 1 do 2 gramów dziennie, najlepiej jednorazowo. Pacjenci w podeszłym wieku nie muszą dostosowywać dawki, ale musisz monitorować reakcję organizmu. Wraz z pojawieniem się efektów ubocznych konieczne jest zmniejszenie dawki lub całkowite przerwanie leczenia ceftriaksonem.

Jak hodować ceftriakson 1-2 g

Antybiotyk należy przygotować bezpośrednio przed użyciem. Zabronione jest przechowywanie go przez długi czas, ponieważ zmniejsza to jego skuteczność. Czy możliwe jest rozcieńczenie nowokainy ceftriaksonu i jak przygotować zastrzyki, jest napisane w instrukcji użycia. Ale niestety nie wszyscy pacjenci to czytają. Aby przygotować rozwiązanie, lepiej wybrać lidokainę. Odpowiednia sól fizjologiczna lub specjalna woda do iniekcji, ale ich stosowanie nie jest zalecane. Antybiotyk jest bardzo bolesny, więc pacjent po prostu nie jest w stanie tego wytrzymać. Lidokaina jest miejscowym środkiem znieczulającym, który łagodzi nieprzyjemne objawy.

Podręcznik szczegółowo wyjaśnia, jak rozcieńczyć ceftriakson lidokainą i wodą do wstrzykiwań dorosłym. Aby to zrobić, musisz rozpuścić pięćset miligramów leku w dwóch mililitrach rozpuszczalnika. Jeśli dawka wynosi jeden gram, będziesz potrzebował trzy i pół mililitra lidokainy. Jeśli lek należy podać dożylnie, lek rozpuszcza się w pięciu mililitrach wody destylowanej. Dawka jednego grama jest mieszana w dziesięciu mililitrach wody. Antybiotyk należy podawać bardzo powoli. Tabela pokazuje schemat rozcieńczania dwuprocentowego roztworu lidokainy:

Efekty uboczne

Niewłaściwie stosowany antybiotyk może powodować działania niepożądane. Głównym jest alergia. Objawia się pokrzywką, wysypką, świądem, zapaleniem skóry, dreszczami, obrzękami. Najbardziej niebezpiecznym typem powikłania jest wstrząs anafilaktyczny, z którego pacjent może umrzeć.

Oprócz alergii leki mogą wywoływać zaburzenia układu trawiennego. Mogą to być nudności, wymioty, zapalenie jamy ustnej, niewydolność wątroby, zwiększone stężenie mocznika. Niektórzy pacjenci skarżą się na bóle głowy. W miejscu podania antybiotyku może wystąpić obrzęk, który powoduje ból. Jeśli wykryjesz skutki uboczne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem, aby wykluczyć rozwój poważnych powikłań.

Cechy leku

Przed wstrzyknięciem należy dokładnie przeczytać instrukcje. Wskazuje dawkowanie leku, ale do jego prawidłowego stosowania konieczne jest przestrzeganie zaleceń lekarza prowadzącego.

Ceftriakson podczas ciąży i laktacji

Podczas noszenia dziecka ciało kobiety jest narażone na różne choroby, w tym choroby zakaźne. W czasie ciąży należy porzucić fundusze. Ale czasami zdarzają się sytuacje, w których infekcja jest znacznie bardziej niebezpieczna niż powikłania po chorobie i stosowaniu leków. Decyzję w takiej sytuacji podejmuje ginekolog, który musi wziąć pod uwagę wszystkie istniejące przeciwwskazania. Całkowity zakaz dotyczy pierwszych miesięcy, w których powstają wszystkie narządy i układy płodu.

Lepiej nie stosować tego środka w czasie ciąży.

Podczas laktacji niepożądane jest stosowanie antybiotyku, ponieważ lek może być przekazany noworodkowi przez mleko. Z pilną potrzebą dziecka będzie musiała karmić mieszankę.

Ceftriakson dla dzieci

W dzieciństwie lek ma swoje własne niuanse. Bardzo ważne jest ścisłe przestrzeganie przepisanej dawki i czasu trwania kursu. Najlepsza opcja, jeśli zastrzyki będą wykonywane dla dziecka w szpitalu pod nadzorem specjalistów. Dzienna dawka nie powinna przekraczać czterech gramów.

Konieczne jest, aby zastrzyki były wykonywane u dziecka w szpitalu pod nadzorem specjalistów.

Jeśli waga dziecka jest większa niż pięć do dziesięciu kilogramów, procedura jest przeprowadzana w formie kroplomierza przez pół godziny. Ceftriakson podaje się dzieciom w zależności od rozpoznania i ciężkości choroby. Przebieg leczenia jest ustalany przez pediatrę.

Medycyna dla zwierząt

Instrukcje dotyczące stosowania ceftriaksonu wskazują, że w medycynie weterynaryjnej można go stosować w przypadku powikłań bakteryjnych występujących u zwierząt. W przypadku wstrzyknięć lek rozcieńcza się wodą do wstrzykiwań i lidokainą, po czym wstrzykuje się go w mięsień lub podskórnie. Możliwe jest również dożylne podawanie przez cewnik. W takim przypadku proszek należy nanosić sterylną wodą destylowaną.

Chore zwierzę wstrzykuje się w mięsień lub podskórnie.

Dawkowanie określa się w miligramach na kilogram wagi i wynosi:

  • małe zwierzęta - kocięta - 0,16;
  • pies i inne duże osoby - do 50 lat.

Analogi

Antybiotyk ma wiele substytutów substancji czynnej. Wśród najbardziej znanych można zauważyć:

  • Cefaleksyna jest lekiem generycznym i analogiem tabletek Ceftriaksonu;
  • Megion;
  • Rocephin;
  • Cedex - analog ceftriaksonu w zawiesinie.

Lek nie jest dostarczany ze składnikami znieczulającymi przeznaczonymi do jego rozcieńczania. Leki takie jak Rocephin i Rosin mają lidokainę w opakowaniu. Dzięki temu można nie tylko zaoszczędzić pieniądze, ale także uprościć procedurę podawania leków. Główne zalety takich leków to:

  1. Nie musisz kupować rozpuszczalnika osobno.
  2. Nie należy podawać lidokainy, ponieważ ma już odpowiednią dawkę. Aby użyć leku, wystarczy rozpuścić proszek i wykonać zastrzyk.

Przed wypiciem analogów tabletek Ceftriaxone należy uważnie przeczytać instrukcję użycia, a nawet lepiej porozmawiać z lekarzem.

Lek jest uważany za jeden z najbardziej skutecznych i pozwala szybko leczyć bez rozwoju negatywnych objawów i patologii. Jest tak bezpieczny, że przepisywany jest zarówno dzieciom, jak i kobietom w ciąży, z wyjątkiem pierwszego trymestru. Pacjenci pozostawiają tylko pozytywne opinie na temat ceftriaksonu. Już pierwszego dnia użytkowania przychodzi ulga. Koszt leku jest dostępny dla wszystkich, możesz go kupić w dowolnej aptece, ale tylko po przepisaniu przez lekarza.

Co wiemy o tabletkach i proszku ceftriaksonu: instrukcje użytkowania

Antybiotyk „Ceftriakson” został opracowany stosunkowo niedawno, należy do grupy antybiotyków trzeciej generacji. Skutecznie zwalcza różne zakaźne patologie. Aby uzyskać wynik, należy systematycznie stosować zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego. Instrukcja „Ceftriaxone” pomoże zrozumieć funkcje i schemat działania tego silnego środka.

Opis leku

Ta choroba jest leczona wieloma antybiotykami, ale zanim się zorientujesz, powinieneś dowiedzieć się więcej na ten temat. Głównym składnikiem aktywnym jest ceftriakson (ceftriakson). Postać dawkowania leku, jest jeden - małe sproszkowane granulki do przygotowania białego roztworu. Narzędzie ma działanie bakteriobójcze, jego działanie stwierdzono dla beztlenowych i tlenowych gram-dodatnich, Gram-ujemnych mikroorganizmów.

Główny składnik aktywny działa hamująco na rozwój patogenów. Dzieje się tak szybko, ponieważ lek ma zdolność przenikania do tkanek i płynnych mediów kilka godzin po podaniu. Maksymalne stężenie obserwuje się w żółci i płynie mózgowo-rdzeniowym.

Warto wiedzieć, że 65% substancji jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, pozostałe 35% jest uwalniane przez woreczek żółciowy i stolec.

Lek umieszcza się w sterylnych szklanych ampułkach. Stężenie substancji czynnej: 0,5 lub 1 g. Możliwe będzie znalezienie opcji wyłącznie do podawania dożylnego lub domięśniowego lub połączonych, odpowiednich dla obu przypadków. Przed użyciem proszek należy rozcieńczyć.

Fiolki z antybiotykiem pakowane są w kartony po 5, 10, 50 sztuk. Musi być przechowywany w tej formie (w oryginalnym opakowaniu) w temperaturze nieprzekraczającej +20 stopni w miejscu niedostępnym dla dzieci.

To ważne! „Ceftriakson” nie jest dostępny w postaci tabletek, ta postać dawkowania może występować w zastępczych analogach, które zostaną omówione poniżej.

Wpływ na ciało

Zastrzyki ceftriaksonu pomagają w przeprowadzeniu terapii z najbardziej znanych i stosunkowo nowych patologii. Ze względu na to, że jego zdolność penetracji jest bardzo wysoka, często jest on wyznaczany do jednorazowego użytku dziennie.

To ważne! Opcja podawania domięśniowego jest lepsza, ponieważ w tym przypadku cała objętość leku jest wchłaniana przez organizm. Maksymalne stężenie osiąga się po 1-2 godzinach.

W przypadku podawania dożylnego maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 30 minutach. Oznacza to, że antybiotyk zaczyna działać szybciej. Po zgromadzeniu maksymalnego stężenia w organizmie lek nie jest wydalany w ciągu dnia. Odpowiedzi lekarzy i pacjentów dotyczące złagodzenia tego stanu są dość pozytywne.

Wskazania do stosowania „Ceftriakson” zgodnie z instrukcją użycia

Lek ma pozytywny wpływ na wiele stanów patologicznych ludzkiego ciała, dlatego istnieje wiele wskazań do jego stosowania. Dokładniej, z czego pomaga:

  • Choroby układu oddechowego. Obejmuje to ciężkie stany, takie jak zapalenie płuc i ropień płuc.
  • Zakaźne zmiany narządów przewodu pokarmowego - ropne zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej.
  • Uszkodzenia tkanek miękkich i naskórka o charakterze zakaźnym.
  • Zakażenia kości, stawów.
  • Sepsa - zatrucie krwi.
  • Patologia ucha, gardła, nosa.
  • Bakteryjne zapalenie opon mózgowych.
  • Zapalenie wsierdzia.
  • STD
  • Salmonelloza i jej przewóz.
  • Tyfusowa gorączka.

Jego stosowanie jest dozwolone u pacjentów z zaburzeniami odporności. Jest często stosowany jako środek profilaktyczny przed i po okresie operacyjnym, aby zapobiec rozwojowi powikłań.

Przeciwwskazania, skutki uboczne

Ponieważ jest to antybiotyk do jego stosowania, istnieje wiele wyraźnych przeciwwskazań, które należy wziąć pod uwagę. Zabronione jest przypisywanie osobom, które reagują negatywnie, składników wchodzących w skład leku. Bądź ostrożny wyznaczyć osoby z rozpoznaniem niewydolności nerek, wrzodu trawiennego.

Lek o wysokim poziomie wchłanialności szybko dostaje się do narządów i układów organizmu. Dlatego jego nominacja na leczenie kobiet w ciąży, karmiących i wcześniaków jest wysoce niepożądana.

Jeśli chodzi o stosowanie w czasie ciąży, możliwe jest zastosowanie standardowego preparatu: jeśli korzyść dla ciała matki jest bardziej niż szkodliwa dla płodu. Zabrania się stosowania bez względu na wskazania w pierwszych 12 tygodniach ciąży, kiedy rozpoczyna się tworzenie i układanie głównych narządów i układów.

W okresie HB, jeśli nie możesz znaleźć innego leku, musisz zaprzestać karmienia. Lek szybko przenika do mleka i nie potrzebuje żadnych małych dzieci.

Skutki uboczne są możliwe ze strony wielu narządów i układów, ponieważ lek jest stosowany do leczenia różnych patologii. Narządy trawienne mogą reagować z nudnościami i wymiotami, biegunką, zapaleniem wątroby, żółtaczką cholestatyczną. Być może objaw wysypki skórnej, świądu, bardzo rzadko wywołuje obrzęk Quinckego.

To ważne! Jako działanie niepożądane spowodowane chemioterapią można wykryć kandydozę.

Miejscowe reakcje są możliwe, gdy lek jest podawany domięśniowo lub dożylnie. W pierwszym typie miejsce podania jest obolałe, w drugim - zapalenie żyły. Same strzały są bolesne, więc ich wprowadzenie wraz ze środkami przeciwbólowymi jest dozwolone.

Może wywołać reakcję i centralny układ nerwowy, przejawia się w:

  1. Skurcze.
  2. Zawroty głowy.
  3. Silna migrena.

Często lek jest przepisywany przez pewien okres, dla którego uzyskuje się stabilny efekt terapeutyczny. Jeśli przekroczysz dozwolony okres, możliwa jest reakcja w postaci zmian w składzie krwi. Ten stan wymaga natychmiastowego leczenia objawowego. W tym przypadku antybiotyk zostaje anulowany.

Rozcieńczenie leku

Ponieważ Ceftriakson wymaga rozcieńczenia, ważne jest, aby wiedzieć, jak to zrobić prawidłowo. Gotowy roztwór można przechowywać w temperaturze pokojowej przez nie więcej niż 6 godzin. Warianty i proporcje:

  • Lidokaina. Ta substancja jest używana z wprowadzeniem / m. 1 fiolkę 0,5 g rozcieńcza się w 2 ml roztworu lidokainy (1%). Do stężenia 1 g potrzebujesz 3,5 ml rozpuszczalnika.
  • Woda Do 0,5 g użyć 5 ml wody, na 1 g 10 ml jałowej wody do wstrzykiwań.

To ważne! W metodzie dożylnej lek wstrzykuje się powoli przez 2-4 minuty.

Dawkowanie antybiotyków

Ponieważ lek jest podawany wyłącznie dożylnie lub domięśniowo, jest on przepisywany wyłącznie do stosowania w szpitalu. Dawkowanie określa lekarz na podstawie stanu i objawów.

Średnie stawki to:

  1. Noworodki do 2 tygodni - dzienna stawka 20-50 mg na kg masy ciała.
  2. Niemowlęta i dzieci do 12 lat 20-80 mg na kilogram wagi. Jeśli dziecko waży więcej niż 50 kg, dawkę oblicza się tak jak dla dorosłych.
  3. Dzieci od 12 lat i dorośli 1-2 g 1 raz dziennie. W trudnych przypadkach możliwe jest zwiększenie do 4 stopni.

W przypadku leczenia zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych u dzieci oblicza się 100 mg na kilogram masy ciała. Jednocześnie, jeśli leczona jest rzeżączka, dzienna dawka bardzo rzadko przekracza 250 mg.

Przebieg leczenia wynosi od 14 do 40 dni, maksymalny okres praktykowany w leczeniu kiły. W przypadku profilaktycznego podawania po zabiegu jednorazowe podanie wystarcza na 1 godzinę przed zabiegiem.

Interakcja

Coś, co może nie być zgodne z przyjmowaniem antybiotyku, jak każdy inny lek, to alkohol. Na okres leczenia nie można pić alkoholu w żadnej formie. Istnieją również leki, z którymi interakcja jest negatywna. Pierwszym jest finansowanie etanolem i innymi antybiotykami w postaci płynnej. Jeśli połączysz go z niehormonalnymi lekami przeciwzapalnymi, istnieje ryzyko krwawienia.

Ryzyko upośledzenia czynności nerek występuje, gdy stosuje się je równolegle z lekami moczopędnymi.

Analogi: tańsze i droższe

Lek ma wiele analogów, w tym:

Cena: określ koszt leczenia

Lek jest sprzedawany w fiolkach, to jest w porcjach na 1 podanie lub w opakowaniach, w których mogą znajdować się 3-10 fiolek (jak na zdjęciu). Koszt jednej butelki 1 gz 26 rubli. Są też duże opakowania po 50 ampułek, które kosztują 804 rubli za pudełko.

Nietrudno jest obliczyć, ile kosztuje ogólny przebieg leczenia, biorąc pod uwagę fakt, że środek zaradczy podaje się 1 raz dziennie.

Wniosek

Leczenie ceftriaksonem daje pozytywne wyniki. Jednak ten antybiotyk ma wiele przeciwwskazań i skutków ubocznych, więc jego stosowanie jest możliwe tylko w szpitalu. W takim przypadku pacjent będzie stale pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego.

Top