Kategoria

Popularne Wiadomości

1 Kliniki
Kwas askorbinowy dla dzieci
2 Nieżyt nosa
Tabletki na kaszel
3 Zapobieganie
Panaceum tradycyjna medycyna i środki ludowe
Image
Główny // Zapalenie oskrzeli

Jak przyjmować ampicylinę na przeziębienie


W przypadku przeziębienia wielu ratuje się środkami ludowymi, ale kiedy choroba staje się ostra, uciekają się do antybiotyków, w tym Ampicyliny. Co to za lek? Jak to pomaga w przeziębieniu? Czy są jakieś przeciwwskazania do tego?

Cechy ampicyliny

Eksperci od leków odnoszą się do grupy półsyntetycznych antybiotyków z rodziny penicylin. Jego głównym składnikiem jest sól sodowa ampicyliny. Jest higroskopijnym białym proszkiem (tabletki mają również odpowiedni kolor). Ma szeroki zakres działania na bakterie, ponieważ hamuje syntezę ścian komórkowych samej bakterii.

Aktywnie pokazuje jego właściwości lecznicze przeciwko bakteriom tlenowo-gramowym:

  • Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów produkujących penicylinazę);
  • Streptococcus spp.;
  • Enterococcus spp.;
  • Listeria monocytogenes.

A także niektóre rodzaje bakterii Gram-ujemnych typu tlenowego:

  • Neisseria gonorrhoeae;
  • Neisseria meningitides;
  • Escherichia coli;
  • Shigella spp.;
  • Salmonella spp.;
  • Bordetella pertussis;
  • niektóre szczepy Haemophilus

Ale jednocześnie ten antybiotyk może zostać zniszczony przez bakterie β-laktamazy. Jego cechą szczególną jest to, że nie hamuje rozwoju szkodliwych bakterii, ale je zabija.

Ze względu na fakt, że lek hamuje enzym zaangażowany w syntezę białek, zwany transpeptydazą. To właśnie ten enzym tworzy przeszkodę w tworzeniu wiązań peptydowych. Szkodliwa bakteria umiera, gdy tylko antybiotyk zaczyna zakłócać syntezę peptydoglikanu błony komórkowej podczas podziału samej bakterii.

Ale lek Ampicillin ma również pewien wpływ na organizm ludzki, który przyjmuje doustnie w postaci tabletek. Jest doskonale wchłaniany z przewodu pokarmowego, a jego dystrybucja zachodzi przez barierę łożyskową tkanek w większości narządów wewnętrznych. Od ciała pacjenta wydalanego z moczem i żółcią.

Apteka Ampicylina może być zakupiona w dwóch formach:

  • tabletki do stosowania doustnego (tj. do połykania);
  • proszek do przygotowania roztworu do podawania pozajelitowego (za pomocą strzykawki domięśniowo lub dożylnie).

Zazwyczaj, gdy przeziębienia są leczone tabletkami Ampicillin.

Po co stosować ampicylinę na przeziębienie

Zwykle specjaliści rozumieją przeziębienie jako przeziębienie lub ostre infekcje wirusowe dróg oddechowych, które są spowodowane przez rozmnażanie i rozwój infekcji wirusowych. Dlatego pierwszym krokiem w leczeniu przeziębienia może być terapia przeciwwirusowa, czyli stosowanie leków skutecznych przeciwko wirusom. A antybiotyki, w tym ampicylina, powinny być stosowane dopiero po pięciu dniach przyjmowania leków przeciwwirusowych, jeśli nie przynoszą pożądanego efektu. Wynika to z faktu, że większość antybiotyków narusza mikroflorę przewodu pokarmowego, co może powodować dysbakteriozę. Ponadto lekarze ostrzegają, że osłabiona odporność chorego może znacznie spaść, a przeziębienie nie ustąpi.

Eksperci doradzają: przy pierwszych oznakach zimnej choroby nie należy natychmiast spieszyć się z pomocą antybiotykom. Nie będą skuteczne w tym okresie rozwoju choroby, ale z powikłaniami ARVI:

  • zapalenie oskrzeli (procesy zapalne w układzie oddechowym z napadem oskrzeli, z głównym objawem w postaci kaszlu);
  • zapalenie zatok (procesy zapalne błon śluzowych zatok przynosowych wywołane przez bakterie wywołujące choroby, wirusy, grzyby lub alergie, głównym objawem jest katar);
  • dusznica bolesna (ostre zapalenie migdałków, które jest spowodowane infekcją pochodzenia bakteryjnego lub wirusowego, objawami są ostre bóle gardła, wysoka gorączka);
  • zapalenie płuc (procesy zapalne obejmujące tkankę płuc, mające zakaźne pochodzenie).

Ale nawet w tych przypadkach powikłań przeziębienia przebieg leczenia antybiotykami nie może być długi - przez tydzień.

Jak stosować ampicylinę na przeziębienie

Ponieważ Ampicylina jest antybiotykiem, konieczne jest przestrzeganie pewnych zasad podczas jej spożywania:

  1. Nie przepisuj tego leku samodzielnie, tylko na zalecenie lekarza.
  2. Nie należy przekraczać pojedynczej dawki jednej dawki:
    • dla dorosłych - 0,5 grama;
    • dla dzieci od szóstego roku życia - 20 mg / kg.
  3. Nie przekraczaj dziennej dawki:
    • dla dorosłych - nie więcej niż 3 gramy;
    • dla dzieci od szóstego roku życia - 100 mg / kg.
  4. Ten lek w postaci tabletek przyjmowano cztery do sześciu razy dziennie.
  5. Nie należy zażywać leku dłużej niż przepisany okres - najczęściej okres leczenia ampicyliną trwa od pięciu dni do kilku tygodni.

Niuanse przyjmowania tabletek Ampicillin: można przyjmować doustnie, niezależnie od posiłku.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania ampicyliny na przeziębienie

Podobnie jak w przypadku każdego antybiotyku, istnieje wiele przeciwwskazań do stosowania Ampicyliny, gdy lek ten należy stosować ostrożnie lub w ogóle nie stosować. Przeciwwskazania te obejmują:

  • choroby żołądka i jelit;
  • niewydolność wątroby;
  • białaczka limfocytowa;
  • mononukleoza zakaźna;
  • ograniczenia wiekowe (nie można podawać małym dzieciom);
  • w okresie laktacji.

Jeśli przy pierwszym przyjęciu ampicyliny pacjent odczuwa reakcję alergiczną w postaci nadwrażliwości na główny składnik leku, należy natychmiast przerwać przyjmowanie tabletek i poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Ampicylina: instrukcje użytkowania

Ampicylina (Ampicillinum) jest półsyntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym beta-laktamowym z grupy penicylin do stosowania ogólnoustrojowego. Ma szeroki zakres działania antybakteryjnego. Wpływa na Gram-dodatnią i Gram-ujemną chorobotwórczą florę.

Uwolnij formę i kompozycję

Lek jest dostępny w tabletkach 0,25 g 10 i 20 tabletek w opakowaniu. Tabletki są białe, okrągłe, z płaską powierzchnią i pasem dzielącym. 1 tabletka zawiera substancję czynną - trihydrat ampicyliny, co odpowiada 250 mg ampicyliny.

Substancje pomocnicze: talk, stearynian wapnia, skrobia ziemniaczana.

Działanie farmakologiczne

Farmakodynamika. Ampicylina hamuje syntezę ścian komórkowych bakterii, a to z powodu jej działania antybakteryjnego. Lek ten wpływa na drobnoustroje z koki (gronkowce, które nie tworzą penicylinazy, jak również paciorkowce, pneumokoki, meningokoki, gonokoki) i większość bakterii Gram-ujemnych (E. coli, Salmonella, enterobakterie z rodzaju Proteus i inne). Pod wpływem penicylinazy Ampicylina jest niszczona, dlatego nie jest skuteczna wobec szczepów tworzących penicylinazę.

Farmakokinetyka. Lek jest szybko wchłaniany do krwi i innych płynów ustrojowych i tkanek. Odporny na kwaśne warunki żołądkowe. Ampicylina praktycznie nie przenika przez barierę krew-mózg (podczas procesów zapalnych opon mózgowych zwiększa przepuszczalność), dobrze przenika przez barierę łożyskową.

Maksymalne stężenie substancji czynnej we krwi określa się w ciągu 1,5-2 godzin po spożyciu. Okres półtrwania wynosi 1-2 godziny. Wydalany przez nerki (podczas gdy w moczu zależy od wysokiej zawartości substancji w niezmienionej postaci), reszta jest wydalana z żółcią. 30% substancji czynnej jest rozszczepiane w wątrobie. Przez 6–8 godzin po spożyciu wyświetla się do 30% substancji czynnej przez 24 godziny - około 60%.

Lek jest mało toksyczny, nie ma zdolności do gromadzenia się w organizmie, dzięki czemu może być stosowany w dużych dawkach przez długi czas.

Wskazania do użycia

Stosowanie leku jest wskazane w patologiach zakaźnych powodowanych przez mikroorganizmy, które są podatne na działanie ampicyliny. Obejmują one:

  • choroby zapalne dolnych dróg oddechowych i narządów laryngologicznych (zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzeli i płuc i zapalenie płuc);
  • patologie urologiczne (zapalenie pęcherza, zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie gruczołu krokowego, rzeżączka, zapalenie cewki moczowej);
  • zakaźne zapalenie dróg żółciowych (zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych);
  • infekcje jelitowe (salmonelloza, zapalenie jelit, czerwonka, dur brzuszny, gorączka paratyfusowa, zapalenie żołądka i jelit);
  • zakaźne zapalenie skóry i tkanek miękkich;
  • ginekologiczne choroby zakaźne;
  • reumatyzm;
  • zapalenie wsierdzia;
  • różyczki;
  • szkarłatna gorączka;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • zapalenie otrzewnej;
  • sepsa.

Przeciwwskazania

Przeciwwskazania do stosowania ampicyliny to:

  • indywidualna nietolerancja na leki z grupy penicylin;
  • ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
  • mononukleoza zakaźna;
  • białaczka;
  • Zakażenie HIV;
  • okres karmienia piersią;
  • wiek poniżej 6 lat.

Dawkowanie i administracja

Lek jest przepisywany przez lekarza. Tabletki są przyjmowane doustnie, 30 minut przed posiłkiem lub 2 godziny po posiłku.

Dla dorosłych i dzieci w wieku powyżej 14 lat, standardowa pojedyncza dawka waha się od 0,25 g do 1 g, zalecana dawka dzienna wynosi 2-3 g, maksymalna dawka dobowa wynosi 4 g. Dawki dobierane są indywidualnie, biorąc pod uwagę nasilenie patologii, lokalizację procesu zakaźnego i rodzaj patogenu.

Dawki leku dla dorosłych, w zależności od rodzaju i lokalizacji zakażenia:

  • zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg oddechowych (z wyjątkiem zapalenia płuc) - 0,25 g co 6 godzin;
  • zapalenie płuc - 0,5 g co 6 godzin;
  • infekcje układu moczowo-płciowego - 0,5 g co 6 godzin;
  • dur brzuszny, gorączka paratyfoidalna - 1-2 g co 6 godzin;
  • niepowikłana rzeżączka - 2 g raz w połączeniu z probenecydem.

Dla dzieci w wieku od 6 do 14 lat przepisywana jest standardowa dawka dobowa 100 mg / kg. Obliczona dawka dzienna jest podzielona na 4-6 dawek.

Przebieg leczenia jest ustalany indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od ciężkości choroby i wrażliwości zakaźnych mikroorganizmów na ampicylinę, może wynosić od 7 dni do 3 lub więcej tygodni.

Efekty uboczne

Reakcje alergiczne:

  • zapalenie spojówek;
  • nieżyt nosa;
  • wysypka skórna i pokrzywka;
  • swędzenie;
  • rzadko - ból stawów, gorączka, złuszczające zapalenie skóry, eozynofilia;
  • niezwykle rzadko - obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny.

Wraz z rozwojem reakcji alergicznej wymaga zniesienia leku i powołania środków odczulających, które zmniejszają wrażliwość organizmu na alergen i leki przeciwhistaminowe. Wraz z rozwojem wstrząsu anafilaktycznego podejmowane są środki ratunkowe.

Z układu pokarmowego:

Z układu wątrobowo-żółciowego:

W przypadku przedawkowania Ampicylina działa toksycznie na ośrodkowy układ nerwowy, powodując:

  • ból głowy;
  • zawroty głowy;
  • drgawki, drżenie, neuropatia (u pacjentów z niewydolnością nerek).

W przypadku działań niepożądanych lub objawów przedawkowania konieczne jest anulowanie ampicyliny i leczenie objawowe: płukanie żołądka, przyjmowanie sorbentów i środków przeczyszczających, normalizacja równowagi wody i soli, hemodializa.

W przypadku długotrwałego leczenia ampicyliną u pacjentów z obniżoną odpornością, a także z powtarzanym leczeniem lekiem, może wystąpić nadkażenie wywołane przez mikroorganizmy niewrażliwe na ampicylinę - niektóre bakterie gram-ujemne, grzyby drożdżopodobne. W takich przypadkach wskazane jest jednoczesne przyjmowanie witamin z grupy B i kwasu askorbinowego, zgodnie ze wskazaniami - nystatyna lub liworina.

Specjalne instrukcje

Podczas terapii należy wziąć pod uwagę następujące punkty:

  • Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć obecność reakcji alergicznej na ampicylinę;
  • w trakcie terapii należy regularnie diagnozować czynność wątroby i nerek oraz skład komórkowy krwi obwodowej;
  • u pacjentów z chorobami alergicznymi (katar sienny, astma oskrzelowa i inne) lek podaje się w połączeniu ze środkami odczulającymi;
  • Pacjenci wykonujący potencjalnie niebezpieczne lub wymagający większej uwagi rodzaje pracy (w tym prowadzenie samochodu) są ostrożni podczas przyjmowania leku;
  • z upośledzeniem czynności nerek konieczna jest korekta dawki leku poprzez zmniejszenie pojedynczej dawki lub zwiększenie odstępu czasu między dawkami;
  • kobiety w ciąży Ampicylina jest przepisywana tylko wtedy, gdy szacunkowe korzyści zdrowotne kobiety przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu;
  • Ampicylinę w małych dawkach określa się w mleku kobiecym, dlatego karmienie piersią należy przerwać podczas przyjmowania leku.

Interakcja z innymi lekami

  • zwiększa działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych;
  • zmniejsza efekt benzoesanu sodu;
  • zwiększa wchłanianie digoksyny;
  • zwiększa toksyczność metotreksatu;
  • zmniejsza efekt terapeutyczny doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • w przypadku jednoczesnego stosowania z cefalosporynami, aminoglikozydami, wankomycyną, ryfampicyną, cykloseryną, działanie przeciwbakteryjne jest wzmocnione;
  • w przypadku jednoczesnego stosowania z antybiotykami z grupy tetracyklin, makrolidu, chloramfenikolu, sulfonamidów i linkozamidów, skuteczność obu leków spada;
  • Ampicylina jest niekompatybilna z chloramfenikolem, tetracykliną, erytromycyną, linkomycyną, klindamycyną, amfoterycyną, polimyksyną B, acetylocysteiną; hydralazyna, domamina, metoklopramid, heparyna;
  • leki zobojętniające kwas i środki przeczyszczające zmniejszają wchłanianie ampicyliny;
  • Witamina C zwiększa wchłanianie ampicyliny.

Warunki przechowywania

Lek jest przechowywany w oryginalnym opakowaniu, chroniony przed światłem i poza zasięgiem dzieci w temperaturze od 15 do 25 ° C Tabletki ampicyliny mają okres trwałości 3 lata.

Analogi

Analogi leku na substancję czynną: Ampicillin-Ferein, Ampicillin AMP, Ampicillin Innotech, Ampicillin-AKOS,, Penodil, Pentrexil, Zetsil, Mescillin, Kampitsilin.

Ceny ampicyliny

Ampicylina w tabletkach 250 mg, 20 szt. - od 19 rub.

Ampicylina

Tabletki w białym kolorze, forma płasko-cylindryczna z aspektem i ryzykowne.

Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana, stearynian magnezu, talk, poliwinylopirolidon, tween-80.
10 szt. - Pakiety komórek konturowych (1) - opakowania kartonowe.
10 szt. - bezkontenerowe opakowanie konturowe (1) - opakowania kartonowe.

Proszek do przygotowania zawiesin do odbioru w kolorze białym z żółtawym odcieniem, o specyficznym zapachu; gotowana biała zawiesina o żółtawym odcieniu.

Substancje pomocnicze: poliwinylopirolidon, kwaśny glutaminian sodu 1-woda, bezwodny fosforan sodu dwupodstawiony lub fosforan disodowy, trilon B, dekstroza, wanilina, żywność zawierająca esencję aromatyczną (malina), cukier rafinowany lub cukier rafinowany.
60 g (5 g aktywnego leku) - butelki (1) w komplecie z łyżką dozującą - pakuje tekturę.

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji koloru białego, higroskopijny.

Butelki 10 ml (1) - pakuje tekturę.
Butelki 10 ml (10) - pakuje tekturę.
Butelki po 10 ml (50) - pudełka kartonowe.

Proszek do przygotowania roztworu do iniekcji koloru białego, higroskopijny.

Butelki po 10 lub 20 ml (1) - opakowania kartonowe.
Butelki po 10 lub 20 ml (10) - opakowania kartonowe.
Butelki 10 lub 20 ml (50) - pudełka kartonowe.

Antybiotykowa grupa półsyntetycznych penicylin o szerokim spektrum działania. Ma działanie bakteriobójcze dzięki tłumieniu syntezy ściany komórkowej bakterii.

Aktywny wobec Gram-dodatnich bakterii tlenowych: Staphylococcus spp. (z wyjątkiem szczepów produkujących penicylinazę), Streptococcus spp. (w tym Enterococcus spp.), Listeria monocytogenes; Gram-ujemne bakterie tlenowe: Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Escherichia coli, Shigella spp., Salmonella spp., Bordetella pertussis, niektóre szczepy Haemophilus influenzae.

Zniszczony przez działanie penicylinazy. Odporny na kwas.

Po spożyciu jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego, nie rozkładając się w kwaśnym środowisku żołądka. Po podaniu pozajelitowym (w / m / in) znajduje się w osoczu w wysokich stężeniach.

Wnika dobrze do tkanek i płynów biologicznych organizmu, znajduje się w stężeniach terapeutycznych w płynach opłucnowych, otrzewnowych i maziowych. Wnika w barierę łożyskową. Wnika słabo przez barierę krew-mózg, jednak z zapaleniem błon mózgowych przepuszczalność BBB dramatycznie wzrasta.

30% ampicyliny jest metabolizowane w wątrobie.

T1/2 - 1-1,5 h. Wydalane głównie z moczem, aw moczu są bardzo wysokie stężenia niezmienionego leku. Częściowo wydalony z żółcią.

Przy wielokrotnych wstrzyknięciach nie gromadzi się.

Choroby zakaźne i zapalne wywołane przez drobnoustroje wrażliwe na ampicylinę, w tym:

- zakażenia dróg oddechowych (w tym zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, ropień płuc);

- zakażenia górnych dróg oddechowych (w tym zapalenie migdałków);

- zakażenia dróg żółciowych (w tym zapalenie pęcherzyka żółciowego, zapalenie dróg żółciowych);

- zakażenia dróg moczowych (w tym zapalenie miedniczki, odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza moczowego);

- zakażenia przewodu pokarmowego (w tym salmonelloza);

- zakażenia skóry i tkanek miękkich;

- posocznica, septyczne zapalenie wsierdzia;

- nadwrażliwość na antybiotyki penicylinowe i inne antybiotyki beta-laktamowe;

- ciężkie zaburzenia czynności wątroby (do stosowania pozajelitowego).

Ustaw indywidualnie w zależności od ciężkości choroby, lokalizacji zakażenia i wrażliwości patogenu.

Po podaniu doustnym pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 250-500 mg, dawka dzienna wynosi 1-3 g. Maksymalna dawka dzienna wynosi 4 g.

Dla dzieci lek jest przepisywany w dziennej dawce 50-100 mg / kg, dla dzieci o masie ciała do 20 kg - 12,5-25 mg / kg.

Dzienna dawka jest podzielona na 4 dawki. Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zakażenia i skuteczności leczenia.

Tabletki są przyjmowane doustnie, niezależnie od posiłku.

Aby przygotować zawiesinę w butelce z proszkiem, dodaj 62 ml wody destylowanej. Gotową zawiesinę dozuje się specjalną łyżką, mającą 2 etykiety: dolna odpowiada 2,5 ml (125 mg), górna - 5 ml (250 mg). Zawiesinę należy spłukać wodą.

W przypadku podawania pozajelitowego (w / m, w / w strumieniu lub w / w kroplówce) pojedyncza dawka dla dorosłych wynosi 250-500 mg, dawka dzienna wynosi 1-3 g; w ciężkich zakażeniach dawkę dobową można zwiększyć do 10 g lub więcej.

Noworodki otrzymują lek w dawce dziennej 100 mg / kg, dzieci w innych grupach wiekowych - 50 mg / kg. W ciężkich zakażeniach wskazane dawki można podwoić.

Dzienna dawka podzielona jest na 4-6 wstrzyknięć w odstępie 4-6 godzin Czas trwania wstrzyknięcia / m wynosi 7-14 dni. Czas trwania w / w użyciu 5-7 dni, z późniejszym przejściem (jeśli to konieczne) do wprowadzenia / m.

Roztwór do iniekcji i / m przygotowuje się przez dodanie do zawartości fiolki 2 ml wody do iniekcji.

W przypadku iniekcji dożylnej pojedynczą dawkę leku (nie więcej niż 2 g) rozpuszcza się w 5-10 ml wody do wstrzykiwań lub izotonicznym roztworze chlorku sodu i wstrzykuje powoli przez 3-5 minut (1-2 g przez 10-15 minut). W przypadku pojedynczej dawki większej niż 2 g lek podaje się w / w kroplówce. W tym celu pojedynczą dawkę leku (2-4 g) rozpuszcza się w 7,5-15 ml wody do iniekcji, a następnie otrzymany roztwór dodaje się do 125-250 ml izotonicznego roztworu chlorku sodu lub 5-10% roztworu glukozy i wstrzykuje z prędkością 60-80 kropli. / min Gdy kroplówka IV jest podawana dzieciom, 5-10% roztwór glukozy jest stosowany jako rozpuszczalnik (30-50 ml w zależności od wieku).

Roztwory stosuje się natychmiast po przygotowaniu.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, świąd, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy; w rzadkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny.

Ze strony układu pokarmowego: nudności, wymioty, biegunka, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej, rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, dysbioza jelit, zwiększona aktywność aminotransferaz wątrobowych.

Z układu krwiotwórczego: niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość, agranulocytoza.

Skutki działania chemioterapeutycznego: kandydoza jamy ustnej, kandydoza pochwy.

Probenecyd stosowany jednocześnie z Ampicillin-AKOS zmniejsza wydzielanie kanalikowe ampicyliny, w wyniku czego wzrasta jej stężenie w osoczu krwi i wzrasta ryzyko działania toksycznego.

Przy jednoczesnym stosowaniu Ampicillin-AKOS z allopurinolem zwiększa prawdopodobieństwo wysypki skórnej.

Przy jednoczesnym stosowaniu z ampicyliną-AKOS zmniejsza skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny.

Przy jednoczesnym stosowaniu z Ampicillin-AKOS zwiększa skuteczność leków przeciwzakrzepowych i antybiotyków aminoglikozydowych.

Z ostrożnością i na tle jednoczesnego stosowania środków odczulających, lek powinien być przepisywany na astmę oskrzelową, katar sienny i inne choroby alergiczne.

W procesie stosowania Ampicillin-AKOS konieczne jest systematyczne monitorowanie czynności nerek, wątroby i obrazu krwi obwodowej.

Gdy lek niewydolności wątroby należy stosować tylko pod kontrolą wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają schematu dawkowania korekcyjnego, w zależności od CC.

Podczas stosowania leku w dużych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek możliwy jest toksyczny wpływ na OUN.

Podczas stosowania leku do leczenia posocznicy możliwa jest reakcja bakteriolizy (reakcja Jarisha-Herxheimera).

Jeśli podczas stosowania leku Ampicillin-AKOS wystąpią reakcje alergiczne, należy przerwać podawanie leku i zalecić leczenie odczulające.

U osłabionych pacjentów, przy długotrwałym stosowaniu leku, może wystąpić nadkażenie wywołane przez mikroorganizmy oporne na ampicylinę.

W celu zapobiegania rozwojowi kandydozy jednocześnie z Ampicillin-AKOS należy wyznaczyć nystatynę lub leworynę, a także witaminy B i C.

Możliwe jest stosowanie leku w okresie ciąży, jeśli jest to wskazane w przypadkach, w których korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Ampicylina przenika do mleka kobiecego w niskich stężeniach. Jeśli to konieczne, stosowanie leku w okresie laktacji powinno decydować o zakończeniu karmienia piersią.

Lek podaje się dzieciom w dawce dobowej 50-100 mg / kg, dla dzieci o masie ciała do 20 kg - 12,5-25 mg / kg. Pozajelitowo dla noworodków, lek jest przepisywany w dawce dziennej 100 mg / kg, dla dzieci z innych grup wiekowych - 50 mg / kg. W ciężkich zakażeniach wskazane dawki można podwoić.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek wymagają schematu dawkowania korekcyjnego, w zależności od CC.

Podczas stosowania leku w dużych dawkach u pacjentów z niewydolnością nerek możliwy jest toksyczny wpływ na OUN.

Lista B. Lek należy przechowywać w suchym, ciemnym miejscu; tabletki i proszek do sporządzania zawiesiny - w temperaturze od 15 ° do 25 ° C, proszek do przygotowania roztworu do wstrzykiwań - w temperaturze nie wyższej niż 20 ° C Okres ważności tabletek, proszku do sporządzania zawiesiny i proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań wynosi 2 lata.

Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w lodówce lub w temperaturze pokojowej nie dłużej niż 8 dni. Przygotowane rozwiązania dla / m i / we wprowadzeniu pamięci nie mogą być.

Ampicylina na przeziębienia: instrukcje

Instrukcja Ampicyliny

Instrukcja jest dostępna dla każdej z form uwalniania leku Ampicillin, jest osadzona w opakowaniu leku w postaci ulotki i służy do poinformowania potencjalnego konsumenta o wyznaczeniu i zastosowaniu Ampicyliny w leczeniu. W tym przeziębienia.

Forma, skład, opakowanie

Lek o nazwie Ampicillin można kupić w postaci tabletek, granulek do przygotowania zawiesiny, proszku do wstrzykiwań i kapsułek.

W postaci tabletek lek zawiera składnik aktywny trihydrat ampicyliny 0,25 grama na sztukę. Uzupełnia się ją niezbędną ilością skrobi ziemniaczanej, stearynianu wapnia, kroskarmelozy sodowej i talku.

W postaci kapsułki leku na jedną część substancji czynnej odpowiada 0,25 grama + zawiesina sproszkowanego cukru i skrobi ziemniaczanej.

W postaci zawiesiny proporcja 5 mililitrów składnika aktywnego stanowi 12,5 i 0,25 grama. Uzupełnienie o cukier smakowy i spożywczy.

W fiolce do wstrzykiwania trihydratu ampicyliny może zawierać 0,25 grama, a także 0,5 grama, 1 lub 2 gramy.

Warunki i warunki przechowywania

Ampicylina może być przechowywana w dowolnej z jej odmian w temperaturach nieprzekraczających 30 przez trzy lata.

Farmakologia

Działanie leku jest określane jako przeciwbakteryjne. Jako antybiotyk wielu penicylin, półsyntetyczny charakter bakteriobójczego mechanizmu jego działania jest bezpośrednio określony przez zdolność do tłumienia syntezy błon komórkowych mikroorganizmów podczas ich podziału.

Substancja czynna leku jest odporna na kwas. Aktywny wobec mikroorganizmów Gram (poz.):

  • Klebsiella zapalenie płuc;
  • różdżka grypa;
  • protea;
  • Bacillus jelitowy;
  • shigella;
  • salmonella

Ampicylina jest również aktywnie stosowana w leczeniu chirurgicznych zakażeń ropnych, jak również zakaźnych zmian w układzie moczowym i oddechowym.

Farmakokinetyka

Po zażyciu leku następuje jego szybkie wchłanianie. Biodostępność wynosi około 40 procent. Maksymalne stężenie w krwiobiegu osiąga w ciągu dwóch godzin. Wiązanie z białkami osocza o 20%.

Ampicylina jest rozprowadzana przez płyny maziowe i opłucnowe. Można go znaleźć w zawartości formacji na skórze w postaci pęcherzyków w stężeniach zbliżonych do terapeutycznych. W podwyższonych stężeniach lek można wykryć w zawartości śliny, moczu, w uchu środkowym, woreczku żółciowym, w zatokach nosowych, w płucach, w obszarze kości, w narządach płciowych, w sekrecie oskrzeli, w żółci.

Eliminacja czynnego składnika jest wykonywana przez nerki do 80%, część idzie z żółcią i mlekiem matki. Powtarzające się leczenie nie prowadzi do jego kumulacji.

Wskazania do ampicyliny

Ampicylina jest stosowana w leczeniu wielu chorób zakaźnych. Jego przyjęcie jest przepisywane pacjentom, którzy cierpią:

  • zapalenie stawów, zapalenie płuc, zapalenie migdałków, ropień, zapalenie ucha środkowego, zapalenie oskrzeli, zapalenie gardła;
  • posocznica;
  • zakaźne uszkodzenia dróg moczowych;
  • zapalenie opon mózgowych;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zapalenie wsierdzia;
  • zapalenie dróg żółciowych;
  • zapalenie otrzewnej;
  • zapalenie szyjki macicy, rzeżączka;
  • czerwonka, salmonelloza, dur brzuszny;
  • chlamydia podczas ciąży;
  • listereozy, pasteurellosis;
  • róży, zakażone dermatozy, liszajec;
  • szkarłatna gorączka.

Przeciwwskazania

Nie można przypisać do leczenia ampicyliną w obecności następujących przeciwwskazań:

  • niemowlęta do jednego miesiąca;
  • w wykrywaniu białaczki limfocytowej;
  • z zaburzeniami czynnościowymi wątroby (podawanie i / m);
  • z mononukleozą zakaźną;
  • gdy występuje zapalenie jelita grubego z powodu stosowania leków przeciwbakteryjnych;
  • z nietolerancją penicyliny.

Instrukcje dotyczące stosowania ampicyliny

Lek w postaci pigułki i kapsułki przyjmuje się doustnie. Połknięcie pigułki i wody pitnej.

Dorosły pacjent przepisywany jest na godzinę przed posiłkiem 4p / 250-500 miligramów, koncentrując się na nasileniu choroby.

Zakażenia układu moczowego - 4 razy / 500 mg.

Gonokokowe zapalenie cewki moczowej - pojedyncza dawka / 3,5 grama.

Maksymalna dawka na dzień dla pacjenta w wieku dorosłym wynosi 4 gramy.

Dla dzieci lek jest preferowany w postaci zawiesiny.

Przygotowując roztwór, lek podaje się dożylnie lub domięśniowo.

W celu wstrzyknięcia IM roztwór przygotowuje się: zawartość fiolki + 2 ml wody do wstrzykiwań, nowokainę w roztworze lub lidokainę.

Do infuzji w / w przez pojedynczą dawkę leku należy rozpuścić w roztworze glukozy lub roztworu izotonicznego (10 ml). Gdy dawkę antybiotyku przeznaczonego do jednorazowego użycia w ilości większej niż 2 gramy łączy się z 250 ml roztworu izotonicznego i wstrzykuje się go przez kroplę o 60 kropli na minutę.

W przypadku przebiegu infekcji o umiarkowanym nasileniu u pacjentów, których masa przekracza 20 kg, zaleca się stopniowanie iniekcji i / m 4 p / 250-500 mg; z ciężką chorobą 4 razy / 1-2 gr.

W leczeniu zapalenia opon mózgowych - 14 g / dobę, podzielone na 6 lub 8 wstrzyknięć.

Dla dzieci o wadze poniżej 20 kg. w 12,5 do 25 mg / na kilogram masy ciała dziennie; ważący ponad 20 kg. można przepisać od 50 do 100 mg / kg masy ciała na dzienne spożycie.

Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych u niemowląt do 2 kg o wadze 25 mg / kg we wlewie dożylnym w pierwszym tygodniu leczenia co 12 godzin, a następnie 50 mg / kg w odstępie ośmiogodzinnym.

Ampicylina podczas ciąży

W ciąży Ampicylina może być stosowana, jeśli jest wskazana. Jednak karmienie dziecka podczas leczenia lekiem nie powinno być, ponieważ jego aktywny składnik przenika do mleka.

Ampicylina dla dzieci

Dzieci, co do zasady, Ampicylina jest przepisywana jako zawiesina.

Przygotuj go przez dodanie przegotowanej ochłodzonej wody do butelki, wlewając granulki do odpowiedniego znaku. Zawartość fiolki należy dobrze odkurzyć i przechowywać przez dwa tygodnie w temperaturze pokojowej. Przed użyciem wstrząsnąć fiolką. Należy zachować ostrożność podczas wydawania.

Jeśli u dziecka zdiagnozowano nieciężkie zakażenie, przepisano mu:

  • do jednego roku życia przy 100 mg / kg masy ciała / dzienne spożycie;
  • od jednego do czterech lat przy 100 lub 150 mg / kg dziennie;
  • starsze dzieci, 1 lub 2 gramy dziennie;
  • otrzymane dawki należy podawać 4 lub 6 razy.

Efekty uboczne

W wyniku zażywania leku mogą wystąpić działania niepożądane, które występują:

  • złuszczanie skóry swędzeniem;
  • kandydoza pochwy;
  • pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, rozwój nieżytu nosa;
  • nefropatia, zapalenie nerek;
  • wymioty, dysbioza;
  • biegunka, zapalenie żołądka, nudności;
  • ból brzucha;
  • suchość w ustach i zmienność smaku;
  • rozwój agranulocytozy, leukopenii, małopłytkowości;
  • może objawiać się pobudzeniem, drgawkami, lękiem lub agresją;
  • stan depresyjny;
  • rzekomobłoniaste zapalenie jelit, zapalenie języka, zapalenie jamy ustnej.

W rzadkich przypadkach odnotowano rozwój gorączki, wysypki grudkowo-grudkowej, rumienia, zapalenia skóry i wstrząsu anafilaktycznego.

Przedawkowanie

Objawami nadmiernego leczenia może być rozwój ataków nudności, aż do wymiotów, a także stan podekscytowania i drgawki.

Aby leczyć ten stan, należy natychmiast wykonać płukanie żołądka i wyznaczyć węgiel aktywowany. Następnie zastosuj leczenie objawowe za pomocą środków przeczyszczających.

Hemodializa jest skuteczna w eliminacji.

Interakcje narkotykowe

  • W połączeniu z makrolidami, tetracyklinami, chloramfenikolem, linkozamidami i sulfonamidami ampicyliny, trihydrat staje w opozycji;
  • jednoczesne podawanie ampicyliny z ryfampicyną, aminoglikozydami, cefalosporynami, wankomycyną prowadzi do wzajemnego wzmocnienia ich działania;
  • spożycie żywności, leki zobojętniające sok żołądkowy i środki przeczyszczające mogą wpływać na wchłanianie ampicyliny;
  • zwiększyć wchłanianie leku jest zdolny do kwasu askorbinowego;
  • ampicylina zwiększa działanie przeciwzakrzepowe odpowiednich leków;
  • zmniejsza efekt stosowania antykoncepcji z estrogenem;
  • w zwiększaniu stężenia substancji czynnej ampicylina w osoczu krwi może odgrywać rolę leków moczopędnych, NLPZ, allopurynolu, oksyfenbutazonu, fenylobutazonu;
  • połączenie z allopurinolem może wywołać wysypkę skórną;
  • w połączeniu z digoksyną zwiększa jej wchłanianie;
  • w połączeniu leku z metotraksatem zwiększa się jego toksyczność.

Dodatkowe instrukcje

Aby uniknąć nasilenia działań niepożądanych i ograniczenia leczenia antybiotykami, napojów alkoholowych nie należy przyjmować w okresie leczenia.

Analogi ampicyliny

Analogi leku według substancji czynnej to kilka leków zdolnych do zastąpienia ampicyliny w leczeniu. Dotyczy to Pentrexil, Standacillin, Zetsil, Penodin.

Cena ampicyliny

Lek nie różni się od drogiego. Można ją kupić w dowolnej aptece, ale z pewnością będzie to wymagać recepty od lekarza.

Koszt tabletek 250 mg / nr 20 nie przekracza 25 rubli, a butelka proszku do wstrzykiwań jest sprzedawana za nie więcej niż 10 rubli.

Recenzje Ampicillin

Odpowiadają na lek wyłącznie pozytywnie, uznając lek za sprawdzony antybiotyk przy atrakcyjnie niskim koszcie.

Polina: Tak długo, jak pamiętam, jeśli rozwija się jakaś infekcja, leczono ją głównie ampicyliną. A dziś, uzupełniając mój zestaw pierwszej pomocy, nigdy go nie tracę. W naszej rodzinie wielu cierpi na ropne zapalenie migdałków, a stary, ale nie zgubiony lek przyszedł na ratunek. Zawsze jednak łączymy jego spożycie z probiotykami, aby uchronić się przed skutkami ubocznymi w postaci zaburzeń trawienia.

Yana: Znam ten antybiotyk od dzieciństwa. Akceptuję to w skrajnych przypadkach, ponieważ niekontrolowany odbiór jest obarczony poważnym upośledzeniem zdrowia. Istnieją jednak sytuacje, w których bez niego nigdzie. Często miałem ucho do wyleczenia i stosowania leku z zastrzykami. Bardzo skutecznie zwalcza choroby zapalne, całkowicie je eliminując. Polecam.

Larisa: Moja córka miała suchy kaszel, który dręczył ją dzień i noc. Po wypróbowaniu wielu różnych syropów postanowiłem podać ampicylinę, chociaż pediatra był temu przeciwny. A po pierwszej pigułce dziecko zasnęło i pociło się. W kolejnych dniach kaszel stał się lżejszy, a następnie całkowicie kaszlnął i oczyścił drogi oddechowe. Przez pięć dni pili tabletki i całkowicie wyleczyli kaszel. Wydaje się, że dzieci muszą karmić zawiesinę, ale jej nie mieliśmy, więc wypiliśmy tabletki, miażdżąc je łyżką, aby dziecko mogło łatwiej zażyć lek.

Antybiotyki do kaszlu: leczą i nie szkodzą

Antybiotyki to grupa silnych substancji, które tłumią aktywność mikroorganizmów pobudzających choroby. Antybiotyki odgrywają ważną rolę w leczeniu poważnych chorób. Hamują jednak mikroflorę ciała i zmieniają jego skład. Dlatego odbiór tego rodzaju leków powinien być pod nadzorem lekarza.

Kiedy konieczne jest przyjmowanie antybiotyków podczas kaszlu?

Kaszel jest nawykiem dla wielu ludzi i zazwyczaj leczy się go samodzielnie. Najczęściej leki do tego są wybierane bez porady lekarza. W większości przypadków prowadzi to do tego, że przyczyna kaszlu nie jest wyleczona i choroba postępuje. W rezultacie osoba cierpi na przewlekły, bolesny kaszel. W takich sytuacjach lekarze są zmuszeni przepisywać pacjentowi antybiotyki.

Ponadto antybiotyki są przepisywane w przypadku chorób zakaźnych, którym towarzyszy przedłużony suchy lub mokry kaszel. W tym przypadku potrzeba antybiotyków wynika z faktu, że ostre infekcje są wzbudzane przez niebezpieczne mikroby, które można kontrolować tylko za pomocą tych leków.

Jeśli kaszel jest spowodowany przez takie choroby jak bakteryjne zapalenie oskrzeli, zapalenie opłucnej, gruźlica, bakteryjne zapalenie płuc, ostre zapalenie tchawicy, konieczne są antybiotyki.

Choroby wirusowe są bezużyteczne w leczeniu antybiotykami

Jeśli choroba jest spowodowana nie przez bakterie, ale przez wirusy, wówczas stosowanie antybiotyków jest bezużyteczne. W szczególności ARVI, grypa, ospa wietrzna nie są leczone antybiotykami, ponieważ ich patogeny są odporne na takie leki.

Specjalista określi dokładnie, które wirusy były przyczyną choroby, po przeanalizowaniu wydzielanej plwociny w celu określenia podatności drobnoustrojów na określony antybiotyk. Tylko wtedy może przepisać skuteczne leki.

Oczywiście nie jest możliwe samodzielne wykonanie powyższych manipulacji, co ponownie podkreśla potrzebę konsultacji z lekarzem w zakresie podawania antybiotyków.

Antybiotykowe zasady kaszlu

Jeśli lekarz prowadzący określił przyczynę kaszlu i zdecydował, że zażywanie antybiotyków jest właściwe w konkretnym przypadku, pacjent musi pamiętać, że istnieją cechy przyjmowania tych leków. Są one następujące:

- Odbiór konkretnej dawki określonej przez lekarza. Jeśli efekt przyjmowania antybiotyków nie jest obserwowany, w żadnym przypadku nie można niezależnie zwiększyć dawki. W takim przypadku należy skonsultować się z lekarzem, który najprawdopodobniej wybierze inny, bardziej skuteczny lek;

- antybiotyki powinny być ściśle określone przez określony czas. Pomiędzy dawkami leku należy utrzymywać przez ściśle określony czas, tak aby krew miała wystarczające stężenie aktywnej substancji przeciwwirusowej. Dlatego bezkrytyczne przyjmowanie antybiotyków lub pominięcie tabletek zmniejsza skuteczność leczenia;

- antybiotyki muszą być stosowane ściśle przez cały okres leczenia, co wyznaczy lekarza. Z reguły nie przekracza siedmiu dni. Jeśli poprawa nastąpi w drugim lub trzecim dniu przyjmowania antybiotyków, surowo zabronione jest zatrzymanie kursu, ponieważ czynniki powodujące chorobę będą w stanie uzyskać oporność na lek.

Rodzaje antybiotyków stosowanych w leczeniu kaszlu

Do leczenia przewlekłego kaszlu

Wspomniano powyżej, że najlepszym i najbezpieczniejszym sposobem wyboru odpowiedniego narzędzia jest skonsultowanie się ze specjalistą i przeprowadzenie testów. W zależności od uzyskanych wyników badań laboratoryjnych lekarz może przepisać następujące antybiotyki w leczeniu przedłużającego się bolesnego kaszlu:

- Ampicylina. To narzędzie odnosi się do antybiotyków o szerokim spektrum działania, ponieważ jest aktywne przeciwko większości patogenów. Przy stosowaniu wewnętrznym ampicylina jest wchłaniana bezpośrednio z przewodu pokarmowego. Dawkowanie leku określa lekarz, ale dzienna dawka takiego leku nie powinna przekraczać 3 gramów (dorośli). W procesie leczenia ampicyliną mogą wystąpić działania niepożądane, w tym objawy zaburzeń układu pokarmowego, reakcje alergiczne, rozwój kandydozy pochwy i kandydozy jamy ustnej;

- Augmentin. Jest to środek przeciwbakteryjny o szerokim spektrum działania. Szczególnie skuteczny lek w leczeniu chorób bakteryjnych górnych dróg oddechowych. Aktywnymi składnikami augmentiny są amoksycylina w połączeniu z kwasem klawulanowym. Taka kombinacja pozwala nie tylko skutecznie wpływać na czynniki sprawcze choroby, ale także zapobiegać możliwości rozwoju oporności z ich strony. Określony lek, podobnie jak inne podobne, ma wiele przeciwwskazań, które jednak pojawiają się w znacznie mniejszym stopniu.

  • procesy patologiczne w wątrobie;
  • nadwrażliwość na substancje, które są częścią leku;
  • podczas ciąży;
  • okres laktacji.

- „Sumamed”. Odnosi się do grupy substancji o silnym, choćby nawet agresywnym, działaniu przeciwbakteryjnym. Sumamed jest naprawdę skuteczny, ale to właśnie dzięki jego zdolności do przyjmowania go z wielką ostrożnością. Aktywny składnik tego leku - azytromycyna - pozostaje w niezbędnym stężeniu terapeutycznym około 5 dni od ostatniej dawki, co znacznie skraca czas leczenia - z 3 do 5 dni. Leku nie wolno przyjmować w czasie ciąży i laktacji;

- „Supraki”. Lek hamuje znaczną liczbę różnych patogenów, łatwo penetrując miejsce zakażenia. „Supraki” biorą raz dziennie. Wśród działań niepożądanych tego leku są świąd, suche błony śluzowe, zawroty głowy, zaburzenia w funkcjonowaniu układu pokarmowego. Przeciwwskazaniami do przyjmowania antybiotyków są: nietolerancja substancji czynnych, okres laktacji, wiek do 6 miesięcy.

Lekarz może zasugerować inne rodzaje antybiotyków w zależności od danych uzyskanych podczas analizy. Najważniejsze w leczeniu kaszlu i innych chorób za pomocą antybiotyków - staranna kontrola stanu zdrowia i wykluczenie samokontroli leku.

20 najbardziej skutecznych antybiotyków na kaszel

Najbardziej prawdopodobne przyczyny kaszlu wymagającego antybiotykoterapii obejmują zapalenie tchawicy, zapalenie płuc lub zapalenie oskrzeli pochodzenia bakteryjnego. Choroby charakteryzują się uszkodzeniami dolnego układu oddechowego - płuc, oskrzeli, krtani, tchawicy. Antybiotyk na kaszel nie eliminuje samego objawu, ale przyczynę jego wystąpienia - bakterie chorobotwórcze. Lek niszczy florę chorobotwórczą, przywracając funkcje zaatakowanych narządów. Wybór środków przeciwbakteryjnych zależy od rodzaju patogenu.

Kiedy leki przeciwbakteryjne są potrzebne podczas kaszlu

Podczas kaszlu żółtą lub zieloną plwociną przepisywane są antybiotyki. Charakterystyczny odcień śluzu wskazuje na bakteryjne zapalenie górnych dróg oddechowych, które jest eliminowane tylko przez środki przeciwbakteryjne. Są one stosowane w leczeniu wielu chorób układu oddechowego:

  • zapalenie oskrzeli;
  • gruźlica;
  • zapalenie tchawicy;
  • zapalenie płuc;
  • zapalenie krtani;
  • zapalenie błony śluzowej nosa i gardła;
  • zapalenie tchawicy i oskrzeli.

Antybiotyki o szerokim spektrum działania niszczą większość bakterii, które atakują narządy laryngologiczne. Do kaszlu i temperatury stosuje się leki z grupy makrolidów, penicylin, fluorochinolonów i cefalosporyn.

Dlaczego lekarz powinien przepisywać środki przeciwdrobnoustrojowe

Aby dowiedzieć się, który antybiotyk jest lepszy przy kaszlu, konieczne jest określenie czynnika zakaźnego. Niektóre bakterie chorobotwórcze są oporne na środki przeciwbakteryjne penicylin. Dlatego lekarze przepisują pacjentom tabletki tylko po otrzymaniu wyników rozmazu z gardła lub plwociny.

Leczenie kaszlem antybiotykami będzie skuteczne tylko w przypadku zmian bakteryjnych układu oddechowego. Surowo zabrania się używania leków na przeziębienia, grypę, paragrypy i inne choroby wirusowe. Zmniejszają ogólną odporność, co stwarza warunki do rozmnażania się drobnoustrojów chorobotwórczych.

Leki przeciwdrobnoustrojowe wywierają negatywny wpływ na organizm ludzki. Podczas przyjmowania tabletek niszczone są nie tylko bakterie wywołujące choroby, ale także pożyteczne bakterie. Dlatego podczas antybiotykoterapii zapalenia płuc, gruźlicy lub tchawicy jednocześnie przepisywane są probiotyki - Linex, Bifiform, Laktiale itp. Zawierają szczepy żywych pałeczek kwasu mlekowego, normalizujące mikroflorę jelitową.

W niektórych przypadkach kaszel jest spowodowany reakcją alergiczną. W procesie kaszlu alergeny i cząsteczki kurzu są usuwane z narządów oddechowych. W takich sytuacjach przepisywane są leki przeciwhistaminowe, a antybiotyki nie pomogą.

20 najbardziej skutecznych i bezpiecznych antybiotyków na kaszel

Tanie antybiotyki są skuteczne w przypadku umiarkowanych i ciężkich bakteryjnych patologii laryngologicznych. Lista najlepszych leków obejmuje leki z grupy penicylin, makrolidów, fluorochinolonów, tetracyklin i cefalosporyn. Aminopenicyliny są zwykle przepisywane w celu wyeliminowania kaszlu w przypadku niepowikłanych chorób.

Amoksyl

Półsyntetyczny antybiotyk zawiera składniki z grupy penicylin - amoksycyliny. Tłumi syntezę ścian komórkowych bakterii, co prowadzi do ich śmierci. Lek o szerokim spektrum działania jest stosowany w przypadku przewlekłego kaszlu spowodowanego takimi chorobami:

  • zapalenie płuc;
  • zapalenie krtani;
  • zapalenie zatok;
  • zapalenie gardła;
  • zapalenie tchawicy;
  • zapalenie nosogardzieli;
  • zapalenie krtani.

Podczas zaostrzenia zakażenia dorośli przyjmują 2-4 tabletki dwa razy na dobę. W przypadku ciężkiego zapalenia płuc liczba dawek leku zwiększa się do 3 razy dziennie.

Ampicylina

Półsyntetyczny tani antybiotyk kaszlowy należy do grupy penicylin. Ma wyraźne działanie bakteriobójcze na gronkowce, enterokoki, paciorkowce itp. Używane w leczeniu takich patologii:

  • zapalenie oskrzeli;
  • ropień płuc;
  • zapalenie zatok;
  • ból gardła;
  • zapalenie płuc;
  • zapalenie gardła itp.

Ampicylina w postaci proszku jest przeznaczona do podawania domięśniowego. Wstępnie rozcieńczony 1 ampułką wody do wstrzykiwań. W przypadku umiarkowanej patologii laryngologicznej podaje się 0,5-1 g antybiotyku co 7 godzin.

Azytromycyna

Aby wyeliminować zapalenie w narządach laryngologicznych z powolnym zapaleniem oskrzeli, zapaleniem płuc, zapaleniem zatok i zapaleniem gardła, przepisano antybiotyk z grupy makrolidów. Azytromycyna jest mniej toksyczna niż inne środki przeciwbakteryjne. Dlatego jest stosowany nawet w pediatrii.

Zaleca się, aby antybiotyk na kaszel dla dorosłych w 3 tabletkach trwał 3 dni, 500 mg dziennie. Jeśli to konieczne, podczas kaszlu Azytromycyna jest zastępowana tańszymi odpowiednikami - Zi-factor, Azitrox.

Ampisulina

Ten antybiotyk dla suchego kaszlu jest przepisywany osobom dorosłym z ciężkim bakteryjnym zapaleniem dolnych lub górnych dróg oddechowych. Penicyliny wstrzykuje się do żyły lub mięśnia. Najpierw proszek 1 ampułki rozcieńcza się 3 ml wody do iniekcji.

Dawkowanie Ampisulbiny zależy od ciężkości patologii (dawki dziennej):

  • światło - 1,5-3 g;
  • umiarkowany - nie więcej niż 6 g;
  • ciężki - do 12 g

W przypadku nieprawidłowego działania nerek należy zmniejszyć dawkę i częstotliwość stosowania leku.

Amoxiclav

Lek oparty na amoksycylinie i kwasie klawulanowym jest wytwarzany w zawiesinie do podawania doustnego. Podczas kaszlu Amoxiclav jest przepisywany w dawce 500 mg trzy razy dziennie. W ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok, pozaszpitalnym zapaleniu płuc i powolnym zapaleniu oskrzeli dawkę dostosowuje się w zależności od ciężkości choroby.

Amoxiclav z suchego kaszlu dla dzieci jest stosowany tylko zgodnie z zaleceniami lekarza. Pacjentom ważącym do 40 kg należy przepisać nie więcej niż 20 mg leku na każdy kilogram masy.

Ceftriakson

Antybiotyki cefalosporynowe dla suchego kaszlu u dorosłych są stosowane w ciężkich chorobach układu oddechowego:

  • zapalenie płuc;
  • powolne zapalenie oskrzeli;
  • ropień płuc;
  • zapalenie opłucnej.

Przed użyciem ceftriaksonu przeprowadza się test skórny w celu określenia stopnia wrażliwości organizmu na lek. Tabletki na kaszel przyjmują 1-2 kawałki. co 24 godziny. W razie potrzeby zwiększ dawkę o 2 razy - do 4 tabletek dziennie.

Sorcef

Lek w postaci zawiesiny zawiera cefiksym, który należy do cefalosporyn trzeciej generacji. Antybiotyki, gdy kaszel jest aktywny wobec ponad 89% bakterii zakażających narządy oddechowe. Sorcef jest przepisywany na zapalenie dolnego i górnego układu oddechowego.

Dzieci od 10 lat i dorośli biorą 400 mg antybiotyku raz. Jedzenie nie wpływa na skuteczność leku. Przebieg terapii przeciwbakteryjnej wynosi 7 dni.

Vilprafen

Antybiotyki makrolidowe z mokrym kaszlem są stosowane jako alternatywa dla penicylin w przypadku nadwrażliwości na ich składniki. Dzieci od 5 roku życia przyjmują lek na podstawie wagi - nie więcej niż 50 mg na 1 kg wagi. W przypadku zapalenia płuc lub zapalenia oskrzeli u dorosłych przepisuje się do 4 tabletek na dobę w 2-4 dawkach. W ciężkich przypadkach zaleca się zwiększenie dawki do 5-6 tabletek na dobę.

Suprax

Preparat cefalosporyny III generacji wykazuje wyraźne działanie bakteriobójcze przeciwko zakażeniom kałowym. Dostępne w postaci zawiesiny i tabletek do podawania doustnego. Dorośli i młodzież biorą 400 mg leku na 1 lub 2 dawki.

Syrop na kaszel z antybiotykiem dla dzieci wstrząsa się wstępnie w celu rozpuszczenia osadu. Dawkę określa lekarz, uwzględniając wagę, wiek i nasilenie choroby.

Takstam

W przeciwieństwie do cefalosporyn drugiej generacji, Takstam ma szersze spektrum działania. Lek jest dostępny w postaci proszku do wstrzykiwań.

Te antybiotyki do ciężkiego kaszlu i kataru u dorosłych są stosowane w leczeniu ropni w układzie oddechowym, ropnym zapaleniu płuc, zapaleniu oskrzeli, zapaleniu błony śluzowej nosa i gardła itp.

Dzieciom o wadze 50 kg i dorosłym Takstam podaje się dożylnie lub domięśniowo. Przygotuj 1 ampułkę w proszku, rozcieńczoną wodą do wstrzykiwań. Dzienna dawka antybiotyku nie przekracza 12 g. Jest podzielona na 3-4 dawki, to jest co 6 godzin.

Loraxim

Proszek do wstrzykiwań zawiera cefotaksym - antybiotyk cefalosporynowy. Przy mokrym kaszlu towarzyszącym zapaleniu płuc, zapaleniu tchawicy lub zapaleniu opłucnej przepisuje się 1 g leku co 12 godzin. Ampułka z proszkiem jest wstępnie rozpuszczona w 4 ml wody do wstrzykiwań. Podczas kaszlu i rozprzestrzeniania się zapalenia płuc dawkę zwiększa się do 3-4 g dziennie.

Cefobid

Lek na kaszel niszczy błony komórkowe bakterii, eliminując stany zapalne układu oddechowego. Cefobid jest skuteczny przeciwko patogenom, które wytwarzają penicylinazę, czyli są odporne na penicyliny. Standardowa dawka dla dorosłych wynosi 4 g, a dla dzieci 2 g dwa razy dziennie.

Foxero

Leki beta-laktamowe są najlepszymi antybiotykami do szczekania kaszlu. Foxero zawiera cefodopaksynę, która nie jest inaktywowana przez większość patogennych bakterii. Dostępny w postaci zawiesiny do podawania doustnego. Zawarte w leczeniu takich chorób:

  • zapalenie gardła;
  • zapalenie zatok;
  • pozaszpitalne zapalenie płuc;
  • powolne zapalenie oskrzeli.

Weź z posiłkami 200-400 mg dwa razy dziennie.

Sulbactomax

Połączony antybiotyk zawiera sulbaktam i ceftriakson, które zapewniają wysoką aktywność przeciwbakteryjną i odporność na penicylinazę. Podczas kaszlu spowodowanego infekcjami laryngologicznymi należy przyjmować 1,5-2 g leku dwa razy dziennie. Noworodkom i dzieciom do 3 lat przepisuje się nie więcej niż 50 mg ceftriaksonu na 1 kg masy ciała.

Zinatsef

Cefalosporyny drugiej generacji są aktywne przeciwko bakteriom opornym na penicyliny.

Stosowanie antybiotyków na kaszel jest wskazane podczas leczenia:

  • zapalenie migdałków;
  • rozstrzenie oskrzeli;
  • powolne zapalenie oskrzeli;
  • ropień płuc;
  • zapalenie płuc.

Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo w dawce 750 mg na dobę, podzielonej na 3 dawki.

Sultsef

Proszek do wstrzykiwań z grupy antybiotyków cefalosporynowych zawiera dwa składniki czynne - cefoperazon i sulbaktam. Stosuje się go wyłącznie pozajelitowo, to znaczy dożylnie lub domięśniowo. Jeśli ataki kaszlu są spowodowane zapaleniem dróg oddechowych, przepisuje się 2-4 g cefoperazyny na dobę. Dawka dla dzieci jest określona przez wagę - do 40 mg na 1 kg dziennie.

Tulikson

Połączony środek przeciwdrobnoustrojowy z ceftriaksonem jest dostępny w postaci proszku do wstrzykiwań. W celu złagodzenia kaszlu w przypadku uszkodzenia bakteryjnego narządów oddechowych, w lidokainie rozpuszcza się 1,5 g leku. Przygotowany roztwór wstrzykuje się w mięsień pośladkowy.

Ofloksacyna

Ofloksacyna jest stosowana w leczeniu kaszlu tylko w przypadku bakteryjnego zapalenia układu oddechowego:

  • pozaszpitalne zapalenie płuc;
  • bakteryjne zapalenie zatok;
  • zapalenie nosogardzieli;
  • ospałe i ostre zapalenie oskrzeli.

Antybiotyk przyjmuje się w dawkach 200-400 mg na dobę. Czas trwania terapii wynosi nie więcej niż 10 dni.

Ozerlik

Tabletki fluorochinolonowe zaleca się pić podczas kaszlu spowodowanego rozstrzeniami oskrzeli, ropnym zapaleniem migdałków, mukowiscydozą itp. W przypadku infekcji bakteryjnej narządów oddechowych, należy przyjmować 200 mg antybiotyku dwa razy dziennie. W przypadku ropnego zapalenia oskrzeli czas trwania leczenia wynosi 7-10 dni. Gdy zaleca się obrzęk gardła dolnego, pojedyncza dawka 400 mg leku w ciągu 7 dni.

Abelox

Tabletki na bazie moksifloksacyny są stosowane w powikłanych zakażeniach bakteryjnych. Avelox wykazuje działanie bakteriobójcze przeciwko wewnątrzkomórkowym drobnoustrojom. Średnia dzienna dawka dla dorosłego, gdy kaszel bez temperatury wynosi 400 mg. Czas trwania leczenia chorób górnych dróg oddechowych - 7 dni, zapalenie płuc - 10 dni.

Inne leki

Leki przeciwdrobnoustrojowe mogą powodować poważne skutki uboczne - dysbiozę, wtórne niedobory odporności, biegunkę, odwodnienie itp. Dlatego preparaty farmaceutyczne o silnym kaszlu są przepisywane tylko przez lekarza.

Antybiotyki na kaszel dla dorosłych z zakażeniami bakteryjnymi obejmują:

  • Flemoxine Solutab;
  • Moximac;
  • Sumamed;
  • Augmentin;
  • Vigamoks;
  • Azlocylina;
  • Pleilox;
  • Gramox;
  • Oxamp;
  • Doksycyklina itp.

Niektórych leków nie należy podawać dzieciom i przyjmować z powodu zaburzeń czynności nerek lub wątroby. Dlatego przed zażyciem antybiotyków należy skonsultować się z laryngologiem.

Które grupy antybiotyków są przyjmowane z ostrożnością

Zakaźni wydzielają grupy przeciwbakteryjne, które powodują poważne skutki uboczne. Niektóre zwiększają ryzyko oporności drobnoustrojów na antybiotyki, podczas gdy inne osłabiają funkcjonowanie wątroby i nerek. Środki ostrożności należy przyjmować leki z grupy cefalosporyn. Są one przepisywane w przypadkach, gdy penicyliny lub makrolidy nie pomagają.

W zakresie dostępności masowej WHO zaleca stosowanie półsyntetycznych preparatów penicylinowych - amoksycyliny, ampicyliny. Racjonalne stosowanie silnych środków zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych.

Top